Η Άλλη Όψη

Περαίωση τρίτου τύπου

2012-02-01T19:55:00.000Z

Στο τελευταίο βιβλίο του Μάρκαρη με τον τίτλο «Περαίωση» , κάποιος , στην σημερινή Ελλάδα της κρίσης, αρχίζει να δολοφονεί φοροφυγάδες και διάφορα λαμόγια (γιατρούς, καθηγητές, συνδικαλιστές, ....) με κώνιο ή με βέλη και αφήνει τα πτώματα σε αρχαιολογικούς χώρους. Άμεσος ο συμβολισμός του «που μας καταντήσατε νεοέλληνες».

Στα προειδοποιητικά σημειώματα που στέλνει στα υποψήφια θύματά του μέσω διαδικτύου υπογράφει ως ο εθνικός φοροεισπράχτορας. Αφού τους βγάλει τα άπλυτα στη φόρα (που τη βρήκες τη βίλα, τα οφσόρ, το εξοχικό , κλπ, ξέρετε σεις δα τώρα) τους ζητά να πληρώσουν ένα χοντρό ποσό στην εφορία. Όποιος δεν το κάνει πάει καλιά του. Κάποιοι από φόβο αρχίζουν να τα σκάνε χωρις δεύτερη κουβέντα.

Το θέμα βγαίνει στα κανάλια και ο εθνικός φοροεισπράχτορας γίνεται λαϊκός ήρως. Στο τέλος ο αστυνόμος Χαρίτος με την γνωστή του ταχτική και ενδιαφέρουσα πλοκή (διαβάστε το) συλλάμβάνει τον δολοφόνο. Ένας διανοούμενος που έχει δεινοπαθήσει από την ελληνική γραφειομαφία (του φάγανε τις καινοτομικές του ιδέες προς ίδιον όφελος) αγαναχτεί και αντί να πάει στο Σύνταγμα βρίσκει πιο χειροπιαστά μέσα (μπλακ αυτό!)

Ωραία η ιδέα αλλά το τέλος κοινότυπο. Εγώ θα το τελείωνα αλλιώς.

Όταν ο Χαρίτος πάει να τον συλλάβει, βρίσκει μπροστά και μέσα στο σπίτι του φοροεισπράχτορα τα κανάλια. Ο ίδιος δίνει συνέντευξη τύπου όπου ανακοινώνει τη δημιουργία του κόμματος «ο λαϊκός εκδικητής» και αναλαμβάνει την πολιτική ευθύνη όπως έγινε για το Βατοπέδι, τη Ζήμενς και άλλα εγκλήματα. Ζητά δε να τον κρίνει ο λαός ή άντε και καμιά εξεταστική επιτροπή στην επόμενη Βουλή.
Χι,χι, χι, χι.

Λύσεις ανάπηρες?

2012-01-31T12:11:00.001Z

Τα νέα από το Συμβούλιο Κορυφής της Δευτέρας τα μάθατε. Ένα ακόμα κομμάτι του παζλ μπήκε στη θέση του όπως το θέλουν αυτοί που έχουν το μαχαίρι και το πεπόνι.

Εδώ και δυο χρόνια το μπλογκ επαναλαμβάνει ότι όταν οι Γερμανοί δέσουν χειροπόδαρα με Μνημόνια, Συνθήκες, Επιτρόπους και ότι άλλο σαδιστικό βάζει ο νους σας τους "βρωμιάρηδες" του Νότου (mais pas uniquement, notre amis Nicolas, he, he, he ) τότε θα αφήσουν την ΕΚΤ να ρίξει νέο χρήμα στην αγορά.
Χωρίς να θέλω να περιαυτολογήσω, βεβαίως ,βεβαίως κατάφερα να πείσω ακόμα και τον Κρουγκμαν που δηλώνει στην Μοντ ότι ο πληθωρισμός είναι η λύση (κλικ εδώ)

Σύμφωνα με τους Φαϊνάνσιαλ Τάϊμς της 31/1, τον Φλεβάρη η ΕΚΤ ετοιμάζεται να δώσει στις εμπορικές τράπεζες ίσως και ένα τρις!!!!! Ναι, ένα τρις . Και αυτό επιπλέον των 500 δις που πήραν τον Δεκέμβρη. Η ΕΚΤ θα "συγχωρέσει" και κρατικά χρέη (δεν θα μας το πει έτσι ωμά για να μην χάσει την υπόληψή της αλλά θα πέσει φιοριτούρα και θολούρα) και οι τράπεζες που θα πάρουν το τρις θα ξεχάσουν τα ληγμένα και βρώμικα ομόλογα των άταχτων κρατών.

Ο στόχος γίνεται όλο και πιο φανερός όσο περνάει ο καιρός. Δεν τον βλέπετε?
Νέο χρήμα κόβεται, το ευρώ πληθωρίζεται αρχίζοντας από τους επόμενους μήνες και για τα επόμενα τρία χρόνια. Στη συνέχεια το χρήμα ξαναμαζεύεται και ούτε γάτα ούτε ζημιά.
Λύση βούτυρο στο ψωμί των βιομηχανιών ( φτηνότερες εξαγωγές) , των πολιτικών (να ρίξουμε και καμιά προεκλογική παροχή), των τραπεζών που βρίσκουν και πάλι φτηνό έως και τσάμπα χρήμα. Ανάσα και για τους εργαζομένους με τη χρηματοδότηση της ανάπτυξης και το σταμάτημα του σφιξίματος.

Κοντοπρόθεσμη λύση αλλά έστω είναι μια κάποια λύση. Με ρίσκο όμως. Αν το πράμα ξεφύγει, τότε η κατάσταση σε τρία χρόνια θα γίνει πολύ χειρότερη απ' ότι σήμερα.

Όσον αφορά την Ελλάδα τα πράγματα δεν θα αλλάξουν σύντομα. Γιατί η χώρα μας δεν κατατάσσεται πλέον μεταξύ των χωρών με οικονομικά προβλήματα και μόνο αλλά έχει περάσει στη σφαίρα της χαμένης αξιοπιστίας και αυτό είναι ένα πολιτικό πρόβλημα . Δε νομίζω ότι θα μας αφήσουν έτσι εύκολα να βάλουμε χέρι στο νέο χρήμα και να το κάνουν οι πολιτικοί μας ότι θέλουν (ξέρετε σεις τι εννοώ, ε?).

Και ενώ αυτά γράφω και τα βλέπω από μακρο-οικονομική σκοπιά έτσι ψυχρά όταν σκύβω στον μικρόκοσμο και φέρνω στο μυαλό μου την κυρούλα που έβαλε τα κλάματα στο ταμείο του σουπερμάρκετ γιατί δεν την έφταναν τα λεφτά της να πληρώσει τα λίγα που πήρε με πιάνει ίλιγγος και μου 'ρχεται να ξεράσω.

Λύση ανάπηρη πάλι μας τάζουν?

Εμεις και οι άλλοι

2012-01-29T20:15:00.001Z

Το έχω γράψει από πολύ νωρίς. Η διαδικασία του Μνημονίου αν είχε συνταχτεί και εφαρμοστεί σωστά θα ήταν ευκαιρία αποτριτοκοσμικοποίησης μας. Αν ήταν λάθος θα μας οδηγούσε ακόμα πιο κάτω ή θα γινόταν συνταγή ακόμα και για εμφύλιο. Δυστυχώς τόσο οι ανίκανοι που μας κυβερνούν όσο και οι δογματικά άσχετοι της τρόϊκα μας οδήγησαν στον λάθος δρόμο.

Το θέμα ήταν να μην είχαμε φτάσει εδώ που φτάσαμε με το χρέος και τα ελλείματα. Εκεί που μας οδήγησαν η ανικανότητα των πολιτικών, η κλεψιά των (ουκ ολίγων) λαμόγιων (μεταξύ μας κυκλοφορούν) και η αδιαφορία των πολλών. Από κει και πέρα τα πάντα ήταν και είναι ανοιχτά από την επιστροφή στη δραχμή ως και την απώλεια της εθνικής κυριαρχίας η ακόμα και της απώλειας μέρους της επικράτειας.

Γεγονός είναι ότι οι δανειστές μας έχουν χάσει την υπομονή τους και μεις κάθε ίχνος αξιοπιστίας μας.
Τώρα αντιλαμβάνονται τι εστί Ελλάδα και ελληνικό κράτος .......μοντέλο. Κάτι μεταξύ λανθάνοντος σοβιετισμού και κράτους μαφίας στυλ Κολομβίας.
Ακόμα και τα δυο τελευταία χρόνια που τα πράγματα βγήκαν στη φόρα και ο κόμπος έφτασε στο χτένι η άρχουσα εθνική μαφία με τα λαμόγια, τους φοροφυγάδες , τους εργατοπατέρες, τους αεριτζήδες , τους λαθρέμπορους και ότι άλλο ξεχνάω και ξέρετε (είναι πάαααρα πολλοί αυτοί) παρέα με τους εκπροσώπους τους στην πολιτική σκηνή δίνουν λυσαλέα μάχη για να μην αλλάξει τίποτα. Δείτε πόσες φορές έχει συλληφθεί και αφεθεί ελέυθερη η μεγαλαδελφή της Μυκόνου και τι γίνεται στα ΑΕΙ με τους Μυλοπελεγκρίνηδες

Η επιστροφή στη δραχμή και η ανακοίνωση της επίσημης πτώχευσης θα είναι η νίκη τους . Η κυριαρχία τους θα επαναβεβαιωθεί για πολλά χρόνια ακόμα, τα ευρώ τους που τώρα είναι σε ξένες τράπεζες θα γίνουν δραχμές για να αγοράσουν τα πάντα στο ένα τρίτο της σημερινής τους αξίας ( πάμε για ένα ευρώ προς χίλιες δραχμές ως καταληκτική ισοτιμία). Ταυτόχρονα θα διώκεται και θα περιθωριοποιείται ό,τι είναι καινοτόμο, διαφορετικό και παραγωγικό και θα συνεχίσει να επιβάλεται η υποκουλτούρα του αρπαχτοφοροδιαφυγαναρχοσκυλαδικοτζιπομυκονισμου που όλοι ξέρουμε πολύ καλά.

Θα μου πείτε και τι? Θες να μας βάλουν οι Γερμανοί Επίτροπο?
Όχι βέβαια. Ούτε οι άλλοι οι παραπάνω που λέγαμε θέλουν. Εγώ για λόγους εθνικής υπερηφάνειας, αυτοί για να μην έχουν κανένα στο κεφάλι τους. Φοβάμαι όμως ότι έτσι κερδίζουν τη μάχη και πάνε τα πράγματα εκεί που αυτοί θέλουν.

Αν σας ρώταγα τι πρέπει να γίνει για να ανακτήσουμε την αξιοπιστία μας ως έθνος πρώτα προς τους ίδιους μας τους εαυτούς, δηλαδή το κράτος προς τους πολίτες, και μετά προς τουε τρίτους τι θα μου απαντούσατε? Συγκεκριμένα πράματα όμως, μέσα στο γίγνεσθαι και όχι φαντασιώσεις με κοκκινοσκουφίτσες.

ΥΓ Όποιος θέλει μια καλή ανάλυση για τους υδρογονάνθρακες στο Αιγαίο ας ρίξει μια ματιά σε αυτή την παρουσίαση με ένα κλικ εδώ

Κραυγή απόγνωσης αλλά και σημάδι ελπίδας

2012-01-25T11:16:00.001Z

Στα πλαίσια της προσπάθειάς μου να ψάχνω την αισιοδοξία και τα σημάδια μιας νέας δυναμικής παραθέτω αυτούσια την επιστολή του αντιεισαγγελέα Ρούσσου Παπαδάκη. Επιτέλους ένας Λειτουργός στο ρόλο του έναντια στα καραγκιοζιλίκια των αποτυχημένων και πανικόβλητων πολιτικών. Θα τη βρείτε γραμνένη παντού σήμερα αλλά τη βάζω για λόγους αρχείου αλλά και σηματοδότησης των πιστεύω και αρχών του μπλογκ.

Το πλήρες κείμενο της αναφοράς του Παπαδάκη έχει ως εξής:

"Θα ήθελα να επαναλάβω αυτό που επανειλημμένα έχω πει: να αφήσουν την δικαστική εξουσία να επιτελέσει το έργο της και να σταματήσει η όποια πολιτική ή επαγγελματική εκμετάλλευσή της. Τα Ραδιοτηλεοπτικά λαϊκά παραδικαστήρια δεν προάγουν τον νομικό πολιτισμό και το δίκαιο, όταν γίνεται υπέρβαση των ορίων της κριτικής, μάλιστα όταν επιδιώκεται πολιτικό όφελος ή το κέρδος της τηλεθέασης, παραπλανώντας την κοινή γνώμη και προσπαθώντας να ασκήσουν πίεση στην Δικαιοσύνη.

Όσο για τις ατυχείς δηλώσεις του κ. Υπουργού Υγείας "περί μακελειού" που (υπό την κάλυψη της βουλευτικής ασυλίας) άπτεται της πρόκλησης σε τέλεση πλημμελήματος, θα ήθελα να του πω ας ασχοληθεί με το Νοσοκομείο της Ρόδου, που έμεινε χωρίς πετρέλαιο θέρμανσης και αναλώσιμα υλικά για να τα χορηγήσει τελικά η Μ.Κ.Ο., ας ασχοληθεί με το Νοσοκομείο Σύρου, όπου οι συγγενείς ασθενών μεταφέρουν ηλεκτρικές θερμάστρες για να τους ανακουφίζουν. Ακόμη ας ασχοληθεί με το μερίδιο από την συλλογική ευθύνη που αναλογεί για την "αποπροστασία" του πολίτη από την αύξηση της εγκληματικότητας (απότοκο πολιτικής τακτικής).

Όσοι διαχρονικά ασκώντας εξουσία, μας έφθασαν σ' αυτή την κατάσταση, που οδήγησαν εκατοντάδες νέων στην ανεργία στερώντας τους το όνειρο και την ελπίδα στη ζωή, δεν πρέπει να προκαλούν και δεν έχουν καμία θέση ανάμεσά μας.

Αποδόμησαν από την παιδεία τις ανθρώπινες αξίες, το ήθος, την ειλικρίνεια, την καλοσύνη, την αγάπη, καλλιεργώντας τα αντίθετα, προβάλλοντας και υπερασπίζοντας το εγώ τους αντί το εμείς (την ενότητα), αυξάνοντας την απληστία και όχι το μέτρο (κατά την Αριστότελεια διατύπωση).

Όσον αφορά δικαστές και εισαγγελείς καλό είναι όπου είναι απαιτητικοί με τους άλλους να είναι πρώτα απαιτητικότεροι και αυστηρότεροι με τους εαυτούς τους, το λάθος του άλλου να το συγχωρούν όχι όμως το δικό τους (ώστε να μην το επαναλάβουν), να κάνουν διαρκή αυτοκριτική γιατί όποιος την αφήνει, εγκαταλείπει μια από τις βασικές λειτουργίες της νόησης και στερεί από μια ιδιότυπη με τον εαυτό του διαλεκτική γόνιμη σύνθεσή της.

Να γίνονται παρατηρητές αλλά και παρατηρούμενα αντικείμενα συγχρόνως, να εξορθολογίζουν την έρευνα, την ποινική δίωξη, την προσωρινή κράτηση αφού οι υπερβολές αναιρούν το δίκαιο.

Στο δίλημμα των πολιτών "τον νόμο να φοβούμαι ή τον δικαστή" να μην καταλήγουν στο δεύτερο, γιατί αυτό σημαίνει ότι αφήσαμε το δίκαιο να διολισθήσει σε μέσο εκδικήσεως ή αδράνειας και θα μεταβληθούμε έτσι σε Νέρωνες και Ηρόστρατους της Δικαιοσύνης.

Τέλος, οι νομικοί (αλλά και οι συντεταγμένες εξουσίες) να βλέπουμε και να αντιμετωπίζουμε την Δικαιοσύνη, σαν ένα όνειρο που διαρκώς προσπαθούμε να πραγματώσουμε"

Γεια στο στόμα σου άνθρωπέ μου

ΥΓ Και μην ξεχνάτε απόψε στις 10 στην ΕΡΤ το ρεπορταζ Κούλογλου για τα ελληνικά μυαλά που αποτελούν την μόνη μας ελπίδα αλλαγής σε αυτόν τον τόπο.

Οι αδιάβαστοι

2012-01-24T18:09:00.003Z

Το Μνημόνιο άλλαξε την ρότα της χώρας και την έφερε ένα βήμα από τον εμφύλιο, άλλαξε την ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων και άλλων τόσων τη ρήμαξε. Όταν είσαι μεγαλο Υπουργός της κυβέρνησης και λες ότι δεν πρόλαβες να διαβάσεις το Μνημόνιο είτε σε λένε Λούκα είτε Χρυσοχοίδη έχεις τα κότσια είτε να μην το ψηφίσεις είτε να πας σπίτι σου αν φυσικά δεν είσαι πρεζόνι της εξουσίας.
Και πως το υπέγραψες? Δεν σου χουν πει την υπογραφή σου και το πουλί σου?
Τι προτιμας να σε πούνε τώρα? Αφελή ή χοντρόπετσο?
Αφήνω τους χαρακτηρισμούς για το facebook και το tweeter που έχουν ανάψει από την πλάκα, τα νούμερα των επιθεωρήσεων και τον Λαζόπουλο.
Εσεις και όσοι άλλοι δεν το διάβασαν το Μνημόνιο πριν το υπογράψουν προτείνω να αφήσετε την πολιτική και την διεκδίκηση της αρχηγίας του αποκόμματος ΠΑΣΟΚ και να σας πάμε άμεσα...αδιάβαστους σε πολιτικόν τόπον χλοερόν ου ουκ εστι λύπην, ου πόνος ουκ ανθρώπων στεναγμός. Ταβλάκι, κανα τσιπουράκι και κουβεντούλα στο καφενείο του χωριού σας.

Θεός σχωρέσας

ΥΓ Και μια που γίνεται πλακίτσα (μαύρη!!!) θα ρωτήσω. Αυτοί όλοι οι γέροι και οι γριές που εμπλέκονται στη διαπραγμάτευση του PSI μήπως το έχουν μπερδέψει με το PSA ( Prostate Specific Antigen) που είναι ο δείκτης στο αίμα για τον καρκίνο του προστάτη? Εγώ όποτε το ακούω αυτό μου ρχεται στο μυαλό.

Συνέπεια και στάση ζωής

2012-01-24T13:47:00.001Z

Την πρόθεσή του να μην παραλάβει το βραβείο του Υπουργείου Πολιτισμού όπως και το χρηματικό έπαθλο που το συνοδεύει γνωστοποίησε σήμερα, ο ποιητής Ντίνος Χριστιανόπουλος. Η αντίδραση του ήταν άμεση μόλις έγινε γνωστή η είδηση της βράβευσής του με το Μεγάλο Βραβείο Γραμμάτων για το σύνολο του έργου του. "Δεν θα εμφανιστώ ούτε θα απλώσω το χέρι για να το πάρω. Δεν θέλω ούτε τα βραβεία ούτε τα λεφτά τους». Κατ' αυτόν τον τρόπο σχολίασε στο ΑΠΕ- ΜΠΕ τη διάκρισή του, ο 81χρονος ποιητής της Θεσσαλονίκης Ντίνος Χριστιανόπουλος, παραπέμποντας στο παραπάνω κείμενό του με τον εμβληματικό τίτλο «Εναντίον» που γραφτηκε το 1977 παρακαλώ (και μαγνητοσκοπήθηκε το 1991) και που θα το ακούσετε στο σποτ που ακολουθεί.Είναι ένα προφητικό, προχωρημένο ποίημα. Χαστούκι στους διαφορους επαίοντες δεξιούς και αριστερούς
Το μέλλον ανήκει στα σκουπίδια. Μήπως φταίει και η δικιά μας σκαρταδούρα?

Κακόφημα επαγγέλματα

2012-01-23T16:02:00.003Z

Κάτι αρχίζει να κινείται? Λέτε , να? Μια ρωγμούλα ίσως σε αυτό το κράτος της ρεμούλας και της μαφίας? Κάτι η αποκάλυψη των (κάποιων) μαφιόζικων κυκλωμάτων στη Θεσσαλονίκη, κάτι η δημοσιοποίηση των μεγάλων φοροφυγάδων, κάτι οι συλλήψεις για χρέη.
Ίσως είναι μια ακόμα ψευδαίσθηση μου. Ο νηστικός στον ύπνο του καρβέλια ονειρεύεται.

Γεγονός είναι ότι τα παράσιτα και τα κυκλώματα τους παραμένουν σε κρίση μεν, ανέγγιχτα δε. Όπως ανέγγιχτοι μένουν και οι πολιτικοί εκπρόσωποί τους στην κεντρική και περιφερειακή σκηνή. Γιατί μη μου πείτε ότι η μαφία δεν έχει τους ανθρώπους της στα πολιτικά και άλλα δημόσια οφίτσια στην Ελλάδα? Μόνο στην Ιταλία συμβαίνουν αυτά?

Υπεράνω πάσης υποψίας θα είναι και αυτοί όπως τα αφεντικά τους μέχρι να τους βάλλουν τις χειροπέδες . Ποιος?
Και να τους πιάσουν αυτούς δεν θα βγουν άλλοι αργότερα? Αφού το σύστημα τους γεννά. Η παρασιτική παρανομία υπάρχει παντού σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης και σε όλα τα πολιτεύματα ( μήπως δεν υπήρχε στην Σοβιετία ή στην Κίνα ή στο Ιράν νομίζετε?)

Ποσοτικό είναι το θέμα και ποιος κάνει κουμάντο τελικά: Ποιος επιβάλλει τους νόμους του (και την κακογουστιά του) και κατά πόσο σέβεται τους άγραφους κανόνες του παιχνιδιού μεταξύ κόσμου και υποκόσμου, κουλτούρας και κιτς, πλούτου και φτώχιας, άσπρων και μαύρων, όμορφων και άσχημων, ομοφυλόφιλων και ετεροφυλόφιλων , ανδρών και γυναικών, …….

Ακόμα και στην πιο απόλυτη αταξική κοινωνία θα υπάρχουν οι τάξεις των επιθυμιών. Και η επιθυμία του εύκολου και γρήγορου πλούτου όπως και για τη δόξα δεν ξεριζώνεται δυστυχώς.

Όμως θα χαρούμε να σφίξουν οι κώλοι μαφιόζων, αεριτζήδων, εργολάβων, πολιτικών, παραγόντων ποδοσφαίρου, ιατρών, δικηγόρων, δημοσιογράφων και όλων αυτών των κακόφημων επαγγελμάτων:

Αμα πάνε και κάποιοι πολιτικοί φυλακή θα λέμε ότι, να, κάτι παέι να αλλάξει. Στο σποτακι που ακολουθεί θα δείτε το ξεφωνητό Σημίτη στο Βερολίνο για τον ρόλο του στο σκάνδαλο της Σήμενς

Χρόνοι και δρόμοι

2012-01-15T13:51:00.002Z

«Πρόσεχε τα τέμπα σου και τους δρόμους σου. Εννέα όγδοα με παλιό χτύπημα σε χιτζαζκιάρ είμαστε. Και το Σι μπεμόλ σου ακούγεται μπουκωμένο».

Μπουκωμένο είναι το μυαλό σου με την ρεμπέτικη κατάθλιψή σου αλλά συμφωνώ ότι τα τέμπα και οι δρόμοι θέλουν προσοχή. Ο χρόνος και η κλίμακα. Ο χρόνος και η διαδρομή σου.
Δεν έχει σημασία μόνο το τι κάνεις και τι λες αλλά και το πότε το κάνεις και το λες. Δεν έχει σημασία ποιος είσαι αλλά και το πως έφτασες εκεί. Ποιο δρόμο πήρες και ποιον άφησες? Ποια κλίμακα ανέβηκες και ποια κατέβηκες? Και τι κάνεις τώρα και που πας?
Κοινότυπες μπουρδοφιλοσοφίες σαν και αυτές που χιλιάδες ανθίζουν στο διαδίκτυο στα ΜΜΕ και σε κρασοκαταν ολομέλειες.

Απο όσα γράφτηκαν και ειπώθηκαν για τα καμώματα της Standard &Poor’s στην Ευρώπη ένα συμμερίζομαι. Το είπε η ασκητική αλεπού ο Σόϊμπλε.
«Μην παίρνετε στα σοβαρά τους οίκους αξιολόγησης.» Σωστά! Τι είναι δηλαδή? Κάποιες ιδιωτικές εταιρείες που κανείς δεν ξέρει τι παιχνίδια παίζουνε. Και δεν είνια μόνο τι λένε αλλά και πότε το λένε!!Τα τέμπα που λέγαμε.

Μου το επανέλαβε με άλλο τρόπο στη μεσημεριανή μας Κυριακάτικη μπύρα φίλος Σουηδός επιχειρηματίας με πάνω απο 100 ακίνητα στο Βέλγιο και εμπειρία στην πραγματική οικονομία.
«Πολλά διαβάζεις και πέφτεις θύμα της προπαγάνδας τους. Κόφτο»

Το κόβω και γω και το ρίχνω στη προπόνηση να «ξεμπουκώσει» το Σι μπεμόλ. Αν μη τι άλλο είμαστε ζωντανοί μουσικοί live και alive:

"Φέρε για καλό και για κακό τον μετρονόμο σου"

Psycho killer , Qu'est-ce que c'est?

2012-01-11T21:40:00.003Z

«Δεν θα γυρίσω να το πάρω. Δεν μπορώ να το θρέψω. Καντε το ότι νομίζετε»

Αυτό το σημείωμα βρήκε η νηπιαγωγός καρφιτσωμένο πάνω σε ένα τετράχρονο.

Μέχρι τώρα αυτές ήταν ιστορίες για τις χώρες του Τρίτου Κόσμου, Ρίο, Μπουένος, Λάγος....

Το BBC είχε αφιέρωμα στην δυστυχία της Αθήνας. Τους άστεγους στα χαρτοκιβώτια, τους πεινασμένους στους σκουπιδοτενεκέδες , τα πρεζόνια που χτυπάνε δίπλα στο Ρεξ , τις φτηνές πουτάνες, τους λαθρομετανάστες που πηδάνε από τα παράθυρα όταν μπουκάρει το immigration και όλα όσα ξέραμε για τις Αμερικάνικες μεγαλουπόλεις του Βορρά και του Νότου. Το σοκ που έπαθα όταν πρωτοπήγα στη Νέα Υόρκη στις αρχές του 90 και στο Ρίο το 92. Σήμερα δεν έχεις ανάγκη να ταξιδέψεις . Ο Τέταρτος Κόσμος είναι στην πόρτα σου. Και δέ έχουν όλοι ξένο διαβατήριο (αν έχουν καν). Έχουν και ελληνικό.

Ο φίλος Γιώργος , χρόνια στη μάχιμη αριστερή δημοσιογραφία περπάτησε μετά από χρόνια στην Αθήνα. Πατησίων το βραδάκι, ιατρεία των γιατρών χωρίς σύνορα, κέντρα απεξάρτησης, κέντρο Αθήνας. Η πλήρης διάλυση και κατάρρευση κάθε έννοιας κοινωνίας.

Ο καθηγητής Αντώνης Λιάκος δίνει συνέντευξη στο Lettre International No 95 (κλικ εδώ) αφιερωμένο στη μεγάλη κρίση της Ευρώπης . Δημοσιεύτηκε στα ελληνικά στο τεύχος 15 (Ιαν2012) του "the books journal" αλλά δεν έχει ανέβει ακόμα στην ιστοσελίδα του περιοδικού

Επιλέγω μια ερώτηση και μια απάντηση.
ΕΡ : Μήπως η Ελλάδα περνάει ένα βαθύ διχασμό ταυτότητας ανάμεσα σε δυο διαφορετικούς τύπους κοινωνίας, έναν περισσότερο δυτικό και έναν άλλο περισσότερο ανατολικό; Μήπως υπάρχει ένα είδος διπλής συνείδησης σην κουλτούρα, στις αξίες, στην αυτοπεποίθηση; Μια δυσκολία να αποφασίσει; Μήπως η Ελλάδα θέλει περισσότεροθεραπεία παρά επανάσταση; Και τι τύπου θεραπεία; Μήπως κάτι άλλο, διαφορετικό;

ΑΠ : Είναι στερεότυπο αυτό του διχασμού των Ελλήνων ανάμεσα σε μια ανατολική και σε μια δυτική ψυχή. Αυτά ήταν θεωρίες και αντιλήψεις της δεκαετίας του 60, τον καιρό που η Ελλάδα ήταν συρτάκι, ούζο, Zorbas the Greek και Μελίνα Μερκούρη. Έχουν περάσει μισός αιώνας από τότε και η κοινωνία έχει αλλάξει ριζικά. Η Ελλάδα δεν χρειάζεται «θεραπεία»(για όνομα του Θεού, τι έκφραση!) ούτε επανάσταση. Δεν χρειάζεται τίποτε παραπάνω από ότι χρειάζεται όλη η Ευρώπη. Μια ισχυρή μεταρρύθμιση της οικονομίας, μια δημοκρατική πολιτική και συνειδητοποίηση ότι χρειάζεται να βρούμε ένα τρόπο ζωής που να κοστίζει λιγότερο, αλλά να είναι πιο ανθρώπινος και ποιοτικά καλύτερος, που βλάπτει λιγότερο το περιβάλλον, το οποίο άλλωστε είναι το όριο του πολιτισμού μας. Στην ελληνική κρίση, η υπόλοιπη Ευρώπη καλό είναι να σκέπτεται ότι βλέπει το δικό της μέλλον. Επειδή όμωςφοβάται να δεί το μέλλον αυτό, έχει μετατρέψει τους Έλληνες σε μαύρα πρόβατα της ευρωπαϊκής οικογένειας.

Μύνημα αισιοδοξίας, Ποιος θα τα κάνει όμως αν όχι εμείς οι ίδιοι?

Και μια και μιλάμε για αισιοδοξία θα σας πω και κάτι άλλο αισιόδοξο. Θυμάστε τον ροκ σταρ Brian Ferry των Roxy music και των με το Let's stick together, love is the drug και τους φίλους του Talking Heads και τον psycho-killer του 77? Ε. Λοιπόν στα 65 παντρεύτηκε στην Καραϊβική (με βαμένο κοράκι μαύρο το μαλλί) μια 29 χρονη!Τα κουρέλια τραγουδάνε ακόμη.
Θα ρωτήσετε , καλά τι άσχετα είναι αυτά που μας γράφεις?
Ε, λοιπόν, καλός ο Μαρξ, ο Μάο, ο Τρότσκυ, ο Μπακούνιν, ο Κεϋνς, ο Ανταμ Σμιθ κια όποιον άλλο γουστάρετε αλλά ο Φρόυντ, όσο μεγαλώνουμε κερδίζει έδαφος.

Γηράσκουσα παρηκμασμένη μπουρζουαζία εκτός τόπου και χρόνου που είμαστε! Κια πόσο σκληρό να αφήνεις τους άλλους στη τύχη τους. Και πόσο σκληρό, επίσης, να μην έχεις χρόνο για τον ευατό σου.

ΥΓ. Το ποιήμα του Τάσου Λειβαδίτη "Αν θες να λέγεσαι άνθρωπος" από το tvxs με ένα κλικ εδώ

Η μιζέρια και ο θρίαμβος

2012-01-05T18:30:00.000Z

Η μιζέρια

Όταν γυρίζεις τον διακόπτη μια φορά και φως δεν ανάβει. Τον γυρίζεις και δεύτερη, τίποτα. Τρίτη? Τίποτα.
Αν έχεις την στοιχειώδη ευφυΐα καταλαβαίνεις ότι είτε δεν έχει ρεύμα , είτε ο διακόπτης είναι χαλασμένος και κοιτάς για τις ασφάλειες, το ηλεκτρικό κοντέρ και φωνάζεις ηλεκτρολόγο αν δεν μπορείς να κάνεις κάτι μόνος σου.
Πόσο ηλίθιος πρέπει να είσαι για να συνεχίσεις να ανοιγοκλείνεις τον διακόπτη χωρίς τελειωμό και να νομίζεις ότι φταίει το χέρι σου, ο τρόπος που τον ανάβεις, η κακιά σου μοίρα, ο Θεός, ......?

Αφού ρε Σικάγο Μπόις της Τρόικα και σεις ωρέ παιδιά κλεφτόπουλα , παιδιά του Παπαδήμου του LSE και του MIT βλέπετε ότι οι κακοχωνεμένες αμερικανόφερτες νεοφιλελεύθερες θεωρίες σας δεν περπατάνε παρά μόνο στην Αμερική και στην Αγγλία άντε και στη Γερμανία. Γιατί επιμένετε τόοοοσα χρόνια να μας τις επιβάλετε απανταχού της γης και της Ευρώπης?. Ειδικά στην Ελλάδα με το κράτος… μοντέλο, δεν πήρατε μυρουδιά ακόμα τι γίνεται? Οι ιδιωτικοί μισθοί σας φταίνε τώρα?

Δηλαδή αν σας λέγανε ότι θα δουλεύουν οι Έλληνες τσάμπα θα επενδύατε τα λεφτά σας όταν ξέρατε ότι αν δεν έχετε τα κονέ θα σας τα φανέ στο "λάδωμα" πολιτικοί και δημόσιοι υπάλληλοι? Ότι θα κάνατε δυο χρόνια να βγάλετε άδεια? Ότι οι φόροι που θα πληρώνετε θα αλλάζουν κάθε εξάμηνο? Ότι το κτίριο της επένδυσής σας μπορεί να βγει αυθαίρετο? Ότι δεν θα υπάρχει χώρος να βάλετε τα σκουπίδια σας? Ότι οι εργατοπατέρες θα σας έκαναν κατάληψη?

Το πρόβλημα ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας δεν οφείλεται στο ύψος του κόστους εργασίας αλλά στις ανεπαρκείς παραγωγικές δομές οι οποίες έχουν συρρικνωθεί στη διάρκεια της μεταπολιτευτικής περιόδου. Και γι' αυτά δεν κάνατε τ ι π ο τ α δυο χρόνια τώρα. Και αν ακόμα δεν καταλάβατε , διαβάστε τη συνέντευξη του καθηγητή Γιώργου Αργείτη στο tvxs κάνοντας κλικ εδώ.

ο θρίαμβος

Και επειδή έχω βάλει στόχο να ψάχνω εκτός από την αλήθεια και την αισιοδοξία τελειώνω αυτό το άρθρο με τα Πομακάκια που παρά τις αντιξοότητες βγήκαν πρώτα σε πανελλήνιο διαγωνισμό Φυσικής κια πάνε τώρα για το Λονδίνο. Κοιτάξτε τις φατσούλες τους!!Και τι ικανοποίηση για τον δάσκαλο!
Όπως έγραφα και στο προηγούμενο, τα ελληνικά μυαλά δεν είναι μόνο για τα κάγκελα αλλά και για τα νόμπελ, ω της παιδείας κύριοι και κυρίες υπεύθυνοι και ανεύθυνοι. Υπάρχει και η άλλη Ελλάδα.
Διαβάστε όλο το άρθρο από το protagon.gr γιατί λέει και κάποιες άλλες αλήθειες για τους Πομάκους που χρόνια τώρα η εθνικιστική μας τύφλωση απαγόρευε να τις δούμε.

Η Ελλάδα που επιμένει, η Ελλάδα που αντιστέκεται

2012-01-02T10:50:00.001Z

Έχω πει πολλές φορές ότι στην Ελλάδα ζούνε δυο κόσμοι. Αυτός της ρεμούλας, της λούφας, της αρπαχτής, της γκρίνιας, της γραφικότητας και της τριτοκοσμικότητας απο τη μια μεριά και ο κόσμος της δημιουργίας, της πρότασης, του θάρρους και της συλλογικής προσφοράς και της δράσης.
Το μεγαλύτερο προσόν του Έλληνα είναι το μυαλό του όταν φυσικά το βάζει να δουλέψει για το καλό.

Έχοντας γνωρίσει πολλούς Έλληνες τόσο στην ακαδημαϊκή και καινοτομική Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό, αυτό μπορώ να το επιβεβαιώσω. Είμαστε υπερήφανοι για τα μυαλά που έχουμε!!!

Το Tvxs του Στέλιου Κούλογλου ξεκινά μια εκστρατεία ρεπορταζ ανάδειξης των καλών μας στοιχείων και των τρόπων για να βγούμε από την κρίση με δουλειά φυσικά , νέες ιδέες και προτάσεις και όχι καφενειοσυζήτηση.

"Υπάρχει μια χώρα που οι άνθρωποι της είναι άνθρωποι με φαντασία και γνώσεις. Με όπλο τους την επιμονή και το μεράκι καταφέρνουν να ξεπερνούν τις τρικλοποδιές που η ίδια τους βάζει και να μεταμορφώνουν τα όνειρα και την τρέλα τους, σε επιστημονικά επιτεύγματα και καινοτόμες επιχειρηματικές δράσεις. Όπως όλοι πλήττονται από την οικονομική κρίση, αλλα δεν φοβούνται… και αυτό γιατί έχουν να προτάξουν το παράδειγμα τους ως τρόπο αντιμετώπισης της."

Σας προτρέπω να το παρακολουθήσετε και να το στείλετε σε φίλους σας. Ας αλλάξουμε το τρόπο που βλέπουμε τα πράγματα.
Το δεύτερο μέρος του ρεπορτάζ θα μεταδωθεί από την ΕΡΤ στις 11 Ιανουαρίου στις 10 το βράδυ

Κλικ εδώ.

St. Feuillien όπως λέμε Άγιος Βασίλης έρχεται

2011-12-31T20:10:00.001Z

Το Βέλγιο παράγει τις καλύτερες μπύρες στον κόσμο με μια ποικιλία γύρω στις 1131 μάρκες και είδη.

Μπύρες ξανθιές, μπύρες μελαχρινές, μπύρες κόκκινες και μπύρες καφέ.

Μπύρες μονής , διπλής ή τριπλής ζύμωσης. Μπύρες φιλτραρισμένες διαυγείς ή αφιλτράριστες θολές.

Μπύρες από κριθάρι ή από λυκίσκο

Μπύρες βιομηχανικής παραγωγής ή μπύρες μοναστηριακές (αυτές είναι θεάρεστες δουλειές πατέρα Εφραίμ που σε ανεβάζουν στην αναζήτηση του υπέρτατου και όχι οι ανταλλαγές)

Από τις 1131 μπύρες έχω δοκιμασει , άντε να πούμε τις 100. Μας μενουν άλλες 1031. Αν αρχίσω να δοκιμάζω από μια μπύρα κάθε μέρα που θα είμαι στο Βέλγιο στον ένα χρόνο θα έχω πιεί 270 μπύρες αν υπολογίσω ότι 9 μήνες είμαι στο Βέλγιο και τους υπόλοιπους 3 εκτός.

Αυτό σημαίνει ότι σε 3 με 4 χρόνια θα τις έχω τελειώσει ακόμα και αν έχουν βγει καινούριες στο μεταξύ. Μετά θα αρχίσω την επανάληψη. Και όπως μου λεγε και η μανούλα μου όταν ήμουν παιδί « μια μπύρα την ημέρα , τον γιατρό τον κάνει πέρα» (νομίζω για μήλο το έλεγε αλλά μπορεί και να κάνω λάθος). Και μην ξεχνάτε την παλιά σοφή συνταγή «το αλκοόλ φεύγει με αλκοόλ» . Αν κάποια από αυτές τις κοινωνικές σας μέρες πιείτε εκτος από μπύρες και τ’ αντερά σας και ξυπνήσετε με πονοκέφαλο και το μυαλό σας κουνιέται σαν μελάτο αυγό τότε μια είναι η θεραπεία. Μια μπύρα πρωί πρωί . Ούτε καφέδες, ούτε τίποτα.

Αυτοί είναι οι στόχοι μου για την νέα χρονιά. Στόχοι απλοί, ευχάριστοι , ανυψωτικοί που η υλοποίησή τους εξαρτάται μόνο από μένα και τα μοναστήρια και όχι από την οικογένεια, τους φίλους, την κοινωνία , την πολιτική, τους Μερκοζύ, τον Γιώργο, το ευρώ , τους δικαστικούς, τους αγαναχτισμένους και όσα, όσους και όσες με απογοήτευσαν τη χρονιά που φεύγει.

Και όπως το αλκοόλ φεύγει με αλκοόλ έτσι και το κακό μπορεί να φεύγει με το.... κακό. Η νεα χρονιά από πλευράς οικονομίας προοιωνίζεται χειρότερη από αυτή που φεύγει. Από κάποιο σημείο και ύστερα όμως, όταν το κακό γίνει πολυυυυύ κακό οι άμυνές μας κάνουν «κλίκ» και τα μέτρα και τα σταθμά μας αλλάζουν και το κακό δεν μας αγγίζει πια.

Με αυτή την αισιοαπαισιόδοξη σκέψη και με ένα θλιμένο τραγούδι της Πιαφ σε ρεμέϊκ απο την Ζαζ σας εύχομαι ότι όπως και να είναι η νέα χρονιά εσείς να την βλέπετε όπως εσείς την θέλετε. Και αν δεν μπορείτε να την «δείτε ετσι» εγώ θα είμαι παρών να σας προσκαλώ σε βράδια μαγικά , θεραπευτικά με μουσικές ταξιδιάρες και σε ατέρμονες συζητήσεις με μπύρες στην Place Jourdan .

Εν Abbaye de St.Feuillien,

Ο Ηγούμενος

Μυαλό δεν έβαλαν. Πίσω στο γιαούρτι

2011-12-28T20:43:00.001Z

Ο ακρογωνιαίος λίθος του αστικού συστήματος είναι η δικαιοσύνη. Τυφλή και αδέκαστη εφαρμόζει τους νόμους (έτσι θα πρεπε) ανεξάρτητα από φυλή, θέση, χρώμα, χρήμα, τάξη. Για τους ρομαντικούς αυτά.

Για τους μπασμένους στα κόλπα, εδώ και χρόνια η ελληνική δικαιοσύνη είναι τουλάχιστον ανίκανη. Δεν έχουν καν μηχανοργάνωση. Δεν ξέρουν που είναι τα ντοσιέ τους. Μέχρι πολιτικό υποχείριο και διεφθαρμένη. Παραδικαστικά κυκλώματα , ελευθερος ο Ψωμιάδης , κανένας σκανδαλιάρης πολιτικός στη φυλακή. Έξω οι φοροφυγάδες.

Δυο εισαγγελείς παραιτούνται για λόγους που μπορεί να είναι και ακριβείς μπορεί και όχι ( μάλλον το πρώτο) . Σε καθε περίπτωση και αν θέλαμε να αρχίσουν να αλλάζουν τα πράγματα στη χώρα ο Υπουργός δικαιοσύνης πάει σπίτι του απλά και μόνο γιατί δεν εξήγησε καλά τι πάει να κάνει.

Αχλάδια καλαβρέζικα. Ποιός έχασε την ευαισθησία του να την βρουν (αυτοί) οι πολιτικοί? Το πολιτικό σύστημα δεν έχει καταλάβει τ ί π ο τ α ! Δυστυχώς! Λουφάζει προς το παρόν και ασχολείται με τα εσωκομματικά του και για το πότε θα γίνουν εκλογές. Ποιος θα κρατήσει τη εξουσία σε μια ανύπαρκτη κοινωνία , σε μια διαλυμένη χώρα.

Μέχρι να σταματήσει να φοβάται το λιντσάρισμα και το γιαούρτι και να ξαναρχίσει τα ίδια. Δεν έχουμε αμφιβολία. Σε μια κοινωνία όπου ο Εφραίμ, πατέρας και «νονός» συνάμα, γίνεται ο ήρωας λαϊκής υποδοχής.

ΑΪ σιχτίρ μέρες πούνε!

Στο βιντεο που ακολουθεί, τα γεγονότα του 2011 σε ένα λεπτό από το Reuters. Τσουνάμι, Φουκουσίμα, Αίγυπτος, Λιβύη, Αθήνα, Συρία, ευρωκρίση, Καντάφι, πρόσφυγες, αγανάκτιση και Γουόλ Στρητ.

Νεο-φιλάνθρωποι

2011-12-27T12:08:00.001Z

Μέσα στη μιζέρια, την γκρίνια κα την τρομολαγνία η Φραγκίσκα Μεγαλούδη ψάχνει την αλήθεια στο άρθρο της «Η φιλανθρωπία της κρίσης» (tvxs κλικ εδώ) . Σας το συνιστώ να το διαβάσετε όλο αλλά με δικά μου λόγια συνοψίζω ότι είμαστε ως λαός πολυυυύ στο παραμύθι. Φήμες , φούμαρα , ενουσιασμός και μόστρα. (η μόνη σταθερή αξία είναι η κομπίνα) Γράφει , λοιπόν.

«Ας μην παρεξηγηθώ, νομίζω πως είναι υπέροχα όλα αυτά τα κινήματα πολιτών και η ευαισθητοποίηση. Όμως δεν ξέρω κατά πόσο θα είναι βιώσιμα. Πριν λίγους μήνες όλοι ήταν αγανακτισμένοι και οι διαδικτυακές δράσεις για ανατροπή του συστήματος, τα "επαναστατικά" δημοσιεύματα και οι θεωρίες συνωμοσίας επικρατούσαν. Έπειτα περάσαμε μια περίοδο που όλοι έβαζαν την ελληνική σημαία στο διαδικτυακό τους προφίλ για να δηλώσουν την εθνική τους υπερηφάνεια. Και τώρα ήρθε η εποχή της αλληλεγγύης. Ναι, είναι υπέροχο όλο αυτό, αλλά πώς ανακαλύψαμε έτσι ξαφνικά τη φτώχεια; Μήπως δεν υπήρχε και πριν, μήπως δεν θα είναι εκεί όταν δεν θα την δείχνουν τα κανάλια και όταν δεν θα την διαβάζουμε στον ηλεκτρονικό τύπο; Και τι γίνεται όταν η φιλανθρωπία, όσο αξιέπαινη και αν είναι, δεν προσφέρει καμία λύση επι της ουσίας;»

Και προσθέτω. Μήπως τρέχαμε για τα σκουπίδια? Τους άρρωστους? Μήπως για τους φτωχούς που υπήρχαν πριν την κρίση? Για τα παιδιά που δεν μπορούσαν να μάθουν γράμματα και μουσική πριν την κρίση? Για τους μεταναστες, τους άστεγους, τους ανεργους......?

Τώρα όποια σελίδα και ν’ ανοίξεις όλοι κάνουν κάτι. Δίχτυο ανταλλαγής προϊόντων και υπηρεσιών με δικιά του νομισματική μονάδα, κοινωνικό φροντιστήριο και ωδείο, δημιουργία εναλλαχτικού ξενώνα αστέγων και ότι άλλο ακούγεται προχωρημένο . Αφου υπάρχουν τόσοι και τόσοι οργανισμοί κοινωνικής στήριξης όπως του Δήμου , της Εκκλησίας, οι γιατροί του κόσμου, τα διάφορα χωρίς σύνορα...Γιατί όχι εκεί? Γιατί θα πρέπει ο καθένας τον δικό του? Ακόμα και η λέξη φιλανθρωπία αποβάλεται και μετονομάζεται κοινωνική προσφορά όπως η πωλήτρια έγινε βοηθός πωλήσεων. Αμερικανιές.

Πόσο θα κρατήσουν? Αν περάσει ο ενθουσιασμός τι θα γίνει ? Θα μείνουν πάλι οι ίδιοι και οι ίδιοι να τρέχουν να κλείσουν και τις τρύπιες υποσχέσεις που άφησαν αδέσποτες οι όψιμοι φιλάνθρωποι και κοινωνικοποιημένοι όπως οι φιλόζωοι παρατούν τα σκυλάκια στα νησιά τον Αύγουστο.

Η ανάγκη οργάνωσης της κοινωνίας τόσο για δράση όσο και για υποστήριξη των αδυνάτων είναι πάγια θέση και στάση μου. Πολύ πριν από την κρίση. Και ενώ συμμερίζομαι την άποψη ότι η φιλανθρωπία. σε μια προηγμένη κοινωνία. θα έπρεπε να θεωρείται ντροπή σε μια εγωϊστική κοινωνία όπως η ελληνική με το κράτος ανύπαρκτο τότε και ουσία έχει και απαραίτητη είναι.

Όμως χρειάζεται σοβαρότητα και όχι ταρατζούμ. Πραγματικά διαχρονική αφοσίωση και όχι ιντερνικός ενθουσιασμός. Κια αυτό είναι το δύσκολο . Διαφορετικά δημιουργούνται και άλλες απογοητεύσεις.

Αντιθέσεις και συνθέσεις. Καλές Γιορτές

2011-12-23T18:20:00.000Z

Το ότι η ΕΚΤ άρχισε να κόβει χρήμα έστω και για τις τράπεζες σε πρώτη φάση ( 480 δις παρακαλώ,. άντε να τα χιλιάσει και για μας) δεν σημαίνει ότι δεν περνάμε έναν από τους πιο σκληρούς και δύσκολους χειμώνες και τα πιο δύσκολα Χριστούγεννα πολλών δεκαετιών. Παντού στην Ευρώπη.

Είπα να γράψω για τους άστεγους, τους άνεργους , τους συνταξιούχους αλλά τι θα βγει να μαυρίζουμε και άλλο τις καρδιές τις δικές μας και των φίλων μας? Τα προζάκ πάνε καλά σε πωλήσεις. Ας το να πάει για δυο τρεις μέρες πιο κάτω λίγο.

Γι’αυτό σας δείχνω φωτογραφίες που πήρα από την καρδιά της Σοκοκολατούπολης . Αυθάδεις και προκλητικές. Αλλά τόσο γλυκούλες! Σα μικρά ροκ χασισομένα γκομενάκια έξω από το Delirium τις πρώτες πρωϊνές ώρες .

Οι βιτρίνες του Μαρκολίνι με το ντιζάιν σύνθεση σοκολάτας και του Patrick Rogier με το πρόσφατο εκκεντρικό μαγαζί του. Όλα απο σοκολάτα ακόμα και ο πάγκος πώλησης!! Και οι πωλήτριες σοκολατί είναι.

Να είστε καλά και να μην χανόμαστε γιατί...χανόμαστε.

Φοβού τις ενδοκαπιταλιστικές έριδες

2011-12-17T18:59:00.000Z

Τα βρετανικά ΜΜΕ είναι βυθισμένα στα σκατά. Ακολουθώντας την γραμμή του Φόρεϊν Όφις και του Σίτυ (τελείως ξεδιάντροπα οι Φαϊνάνσιαλ Τάϊμς) έχουν μπεί στο αδιέξοδο και ίσως να παοδειχθεί πολυέξοδο παιχνίδι της διάλυσης της Ευρωζώνης ή τουλάχιστον στην απώλεια αξιοπιστίας του Ευρώ ή άντε ακόμα και σε μια προσωρινή υποτίμηση του.

Τα πρωτοσέλιδα τους, που διαβάζονται σε όλον το κόσμο, δημιουργούν « κλίμα» πριν ακόμα ανοίξουν τα ανατολικά χρηματιστήρια και ειδικά του Τόκυο. Και τι δε γράφουν επί δυο χρόνια τώρα! Διαλύεται το ευρώ, καταρρέει η ευρωζώνη, έφτασε το τέλος της ΕΕ, συζητήσεις ταβέρνας στις Βρυξέλλες, πανικός παντού.

Αντίθετα, τα κεντροευρωπαϊκά ΜΜΕ έχουν μια πιο συγκρατημένη στάση. Εξαίρεση τα ελληνικά που είτε αναπαράγουν τον πανικό για να δείξουν ότι, νά έφτασε το τέλος του καπιταλισμού (τα αριστερά) είτε για να πούνε μην φωνάζετε γιατί έρχονται και χειρότερα (τα δεξιά) όπως αυτοί που παρηγορούν στις κηδείες λέγοντας ακόμα πιο τραγικά πράγματα που συνέβησαν σε άλλους.

Από κοντά στο παιχνίδι και οι οίκοι εξιολόγησης που δεν αφήνουν την ΕΕ να πάρει ανάσα. Με το που βγάζει μια απόφαση (έστω κουτσή) αρχίζουν το χτύπημα. Δεν έχουν άδικο οι Γάλλοι που τους τα «έχωσαν». Ενώ, δηλαδή η Αγγλία και οι ΗΠΑ έχουν χειρότερο χάλι από τη Γαλλία και το Βέλγιο για τους ...οίκους όλα είναι μέλι γάλα. Αντίθετα οι απειλές έρχονται κατά ριπές κατά συρροήν και εκ του συστάδιν προς τη μεριά του ευρώ. Τσιμουδιά όμως για το αίτημα του Γερμανικού και άλλων χρηματηστηρίων να ενωθούν και να δημιουργήσουν το ΕυρωπαΪκό χρηματιστήριο. Μια κίνηση που λέει παααρα πολλά για το μέλλον της ευρωζώνης. Η Κομισιόν αναμένεται να γνωμοδοτήσει επί του θέματος. (μονοπωλιακή αγορά?)

Ο Κάμερον μέχρι και λαμπάδα έταξε στην Ανγκέλα να μην πειράξει το Σίτυ στις νέες συνθήκες. Μέχρι και στο ευρώ δέχτηκε να μπεί ( γιατί όντως η στερλίνα είναι για να την κλαίνε οι ρέγγες) αρκεί να μην πειραχθεί το καζίνο που λέγεται Σίτυ. Από το προς τα που θα γύρει η παλάντζα, Σίτυ ή Φρανκφούρτη, θα πάνε και τρισεκατομμύρια ευρώ, λίρες και δολάρια.

Έχω γράψει και άλλες φορές. Είμαστε σε νομισματικό πόλεμο. Τα συμφέροντα μεγάλα. Η μονοκρατορία του δολαρίου (και από κοντά της μαϊμούς του της στερλίνας) έχει μπει σε αμφισβήτηση . Τι σημαίνει αυτό? Ό,τι τα αποθεματικά κεντρικών τραπεζών μετατρέπονται σε ευρώ, οι συναλλαγές γίνονται σε ευρώ, το πετρέλαιο θα αποτιμάται σε ευρώ. Ή ύπαρξη ενός δεύτερου παγκόσμιου νομίσματος αναφοράς δεν σου επιτρέπει επ’αόριστον να αγοράζεις τα πάντα κόβοντας απλά χαρτιά που τα λές δολάρια και στερλίνες.

Επικίνδυνα πολύ μα πάρα πολύ τα παιχνίδια αυτά. Ισορροπίες σε τεντωμένο σκοινί. Εκτός του ότι την πληρώνουν οι πιο φουκαράδες λαοί και άνθρωποι μπορεί να οδηγήσουν και σε πόλεμο. Ναι, δεν υπερβάλλω, όποιος παρακολουθεί την διένεξη μεταξύ Γάλλων και Άγγλων τις μέρες αυτές θα συμφωνήσει μαζί μου.

Ρώτησα μια φίλη , εναλλακτικής πολιτικής προσέγγισης. Σε αγγίζουν ή όχι αυτού του είδους οι ενδοκαπιταλιστικές έριδες? Τις αφήνεις και όπου οδηγήσουν ? Παίρνεις θέση υπέρ του ευρώ έναντι του δολαρίου ή αφήνεσαι στην μονοπολική παντοκτατορία? Τι σε νοιάζει ποιος είναι ο δυνάστης σου? Καλύτερα Ομπάμα παρά Μέρκελ. Όπως έλεγαν και πριν την άλωση της Πόλης οι παπάδες. Καλύτερα φέσι Τούρκου παρά του Πάπα την τιάρα. Τετρακόσσια χρόνια υποδούλωση μετά.

Ο αντικαπιταλισμός είναι η λύση σου λένε και το στρίβουν δια του αρραβώνος . Μόλις γίνεται βαβούρα και πρέπει να πάρεις θέση σε πιο περίπλοκα ερωτήματα πέραν του που παν τα βόδια και που τα πρόβατα κλείνεσαι στην..... τουαλέτα, που είπε και ο Ψαριανός?

Κάποιος φίλος να με φωτίσει, μήπως?

40%-40%-20%

2011-12-14T11:47:00.000Z

Αλληλένδετα αποσπάσματα από την σημερινή ελληνική ειδησεογραφία που πρέπει να τα αντιγράψω για έστω αυτούς τους λίγους φίλους που διαβάζουν το μπλογκ .

Ο πρώην ΓΓ του Υπουργείου Οικονομικών Δ. Σπινέλλης έκανε λόγο για τον κανόνα του "40%-40%-20%" που "αποτελεί κοινό μυστικό στον χώρο".

Τι σημαίνει το "40-40-20"; 40% αφορά την "έκπτωση" επί του προστίμου που κάνει στον φορολογούμενο ο ελεγκτής, 40% είναι το ποσό που ο ελεγκτής βάζει στην... τσέπη του και μόλις 20% είναι το τελικό έσοδο που καταλήγει στα κρατικά ταμεία.

Ο κ. Σπινέλλης ανέφερε ότι το κράτος χάνει κάθε χρόνο έσοδα ύψους 13 δισ. ευρώ ή 5%-6% του ΑΕΠ, εξαιτίας της φοροδιαφυγής.

Όπως αναφέρουν "Τα Νέα", το υπουργείο Οικονομικών διαπίστωσε ότι από τους 17 φοροφυγάδες που συνελήφθησαν από το ΣΔΟΕ για συνολικές ληξιπρόθεσμες οφειλές από ΦΠΑ ύψους 5,6 εκατ. ευρώ, στο ταμείο απέδωσαν μόνο 50.000 ευρώ (!).

Το πρόβλημα επιτείνεται περαιτέρω, όταν προστεθούν και άλλες 32 συλλήψεις από την Οικονομική Αστυνομία για συνολικά χρέη 40 εκατ. ευρώ.

Σύμφωνα με την εφημερίδα, όσοι συλλαμβάνονται περνούν μία νύχτα στα κρατητήρια και την επομένη αφήνονται ελεύθεροι με περιοριστικούς όρους .

Ενώ αν σε πιάσουν να κλέβεις το σουπερμάρκετ ή με κάνα τσιγαριλίκι θα φας δυο τρία χρόνια, λέω εγώ.

Η διαφθορά στην πολιτική ( που φτιάχνει τους νόμους αλλά και πουλάει και άμεση προστασία) και τη δημόσια διοίκηση συμπεριλαμβανομένης και της Δικαιοσύνης έχουν τεράστια πολιτική διάσταση και το μπλογκ δεν θα κουραστεί να το λέει.

Το κόστος της διαφθοράς και της ανικανότητας το πληρώνει ο κοσμάκης με περικοπές στους μισθούς και τις συντάξεις. Δικαίως εξαγριώνεται και κάνει ότι κάνει που ενοχλεί τους καθώς πρέπει κυρίους και κυρίες του πολιτικό-οικονομικού κατεστημένου.

Αυτό το τόσο απλό δεν το έχει πιάσει ούτε η κυβέρνηση ούτε οι φωστήρες της Τρόικας .

Εκτός και αν είναι στο κόλπο, θα ήταν το απλό και εύλογο συμπέρασμα.

Η Ελλάδα στους δρόμους

2011-12-11T18:25:00.001Z

Το CNN είχε ρεπορτάζ για τους νεόπτωχους άστεγους της Αθήνας που οι περισσότεροι είναι όχι οι τύπου κλοσάρ που επέλεξαν μποέμικη ζωή αλλά οι άνθρωποι της διπλανής πόρτας που έχασαν τη δουλειά τους και τα υπάρχοντά τους. Σαν και σένα και μένα.

Η φίλη Ελένη, μια ζωή στην αφιλοκερδή προσφορά τρέχει στα συσσίτια. Ψωνίζει, μαγειρεύει και κάνει την διανομή στο στέκι, στο δρόμο και για τους ανήμπορους στα σπίτια. Χωρίς κρυφή και υστερόβουλη ατζέντα για να ψαρέψει θύματα για τη σέχτα ή το κόμμα ή τη στοά ή την κοινότητα της. Ούτε καν για τον κρυφό και ανομολόγητο φόβο του να σώσουμε τις ψυχές μας στον άλλο κόσμο. Και δεν δίνει αυτό που της περισσεύει αλλά απ’αυτό που ....δεν έχει.

Τι να κάνει πια κανείς εκεί που φτάσαμε? Σκοπός ήταν να μην φτάναμε. Μόνο με αυτοοργάνωση της κοινωνίας σε φιλανθρωπική βάση, όσο ντροπή της και αν είναι αυτό, μπορεί να σωθούν κάποιοι. Και ας αφήσουμε τις φιλοσοφικές υπεκφυγές και ανατρεπτικές μπουρδολογίες.

Κάποιοι αυτόν τον χειμώνα θα πεθάνουν από την πείνα και το κρύο. Με το κράτος μπάχαλο και υπό πτώχευση δεν περιμένει κανείς να γίνει τίποτα. Με τις διαδηλώσεις και τις διαμαρτυρίες πάλι δεν βγαίνει τίποτα, τουλάχιστον άμεσα. Δεν υπάρχει κανείς, μα κανείς λέω, εκεί έξω να σε ακούσει.

Ας κινηθούν οι ΜΚΟ , ο Δήμος , η εκκλησία και όσοι ακόμα έχουν μια τσίπα φιλότιμο για να βοηθήσουν με ένα πιάτο φαί , με ένα ρούχο. Πόσοι είναι αυτοί στην άκρως εγωϊστική και ανώριμη κοινωνία που δεν μπορεί όχι να δώσει αλλά ούτε καν να οργανώσει αυτά που πετάει? Λίγοι, σταγόνα στον ωκεανό. Δεν πειράζει όμως, ας το κάνουμε. Έστω και για την εξαγορά της συνείδησή μας που θα μας έλεγε ένας νεοφώτιστος τριτοκοσμικός επαναστάτης. Ε, τι να κάνουμε ας μην αλλάξει ο κόσμος απόψε. Ας περιμένει αύριο.

Εκτός από μας και κάποιος άλλος ας κοιμηθεί χορτάτος. Και το αύριο είναι μια άλλη μέρα.

ΥΓ Αν το κράτος δεν ήταν τόσο ......μοντέλο, θα μπορούσε να ζητήσει πιο πολλά λεφτά και μια εξαίρεση από την ΕΕ για να επεκτείνει το πρόγραμμα δωρεάν διανομής τροφίμων ( ναι αυτών που θα πήγαιναν στις χωματερές και που τα έχουμε πληρώσει) στα σχολεία και στον γενικότερο πληθυσμό. Στα τέτοια μας αν το Καρφούρ έχανε τζίρο . Έτσι και αλλιώς αυτοί που θα τα παιρναν δεν θα ήταν πελάτες του.

Ποιος κυβερνά αυτόν τον κόσμο

2011-12-07T22:34:00.002Z

Ποιος λέτε να κερδίσει στο μπρα ντε φερ μεταξύ ευρωζώνης και της δικτατορίας των αγορών?

Ο Ομπάμα πέρσι τα μάζεψε άρον- άρον όταν κάτι πήγε να ψελλίσει για έλεγχο της Γουόλ Στριτ με το Κογκρέσο να το κολλάει στο τοίχο με το έλλειμμα και τελικά να ζητάει από το FED να κόψει άλλα 800 δισεκατομμύρια δολάρια σε συνέχεια των 800 που είχε κόψει πρόπερσι και άλλων τόσων παραπρόπερσι, κλπ, κλπ γνωστή η ιστορία του πως αγοράζει η Αμερική την ανάπτυξή της εδώ και χρόνια.

Προσωπική άποψη που εκφράζω πάνω από χρόνο είναι ότι αν δεν κόψει η ΕΚΤ νέο χρήμα τότε θα χυθεί……αίμα στην διεθνή αρένα. Και ο λόγος είναι απλός. Αν δεν κοπεί νέο χρήμα τότε τα κανόνια στις διεθνείς αγορές είναι αναπόφευκτα και αυτό θα ήταν ότι χειρότερο θα θελαν οι αγορές. Για φορολογία, φορολογικούς παραδείσους, μπόνους και οίκους αξιολόγησης δεν μιλάει κανείς στα σοβαρά. Που να τολμήσει? Να τον βγάλουν σε μια νύχτα ΩΩΩ ? Ίσως μόνο ο Παπανδρέου θα μπορούσε αφού η Ελλάδα δεν έχει πια να χάσει τίποτα αφού έπιασε πάτο.

Θα μου πείτε είναι καλό να κοπεί νέο χρήμα ? Θα σας απαντήσω και ναι και όχι. Εξαρτάται για το ποιον και για το πότε.

Για όσους στριμώχνονται όπως οι Έλληνες και οι λοιποί λαοί το νέο χρήμα θα φέρει ανακούφιση μέσω ανάπτυξης και όχι μέσω δημοσιονομικής χαλάρωσηςμ προφανώς

Και ο πληθωρισμός που θα επέλθει θα ρωτήσουμε ? Ε, όσοι έχουν λεφτά στην άκρη θα τους κοστίσει αλλά λιγότερο από το να αρχίσουν τα κανόνια. Για όσους είναι άνεργοι και φτωχοί δεν νομίζω ότι είναι το πρωταρχικό τους μέλημα.

Ποιος κυβερνά αυτόν τον κόσμο? Το ξέρουμε αλλά θα το επιβεβαιώσουμε κιόλας σύντομα. Αύριο,μεθαύριο.

ΥΓ Για όσους ψάχνονται πολιτικά (ακόμα?) το μπλογκ σας προσφέρει ενα τεστ για να δείτε κατά που πέφτετε. Έχει πλάκα. Κλικ εδώ για το political compass

Your eurogenous zones

2011-11-27T12:43:00.000Z

Πριν από 40 περίπου χρόνια κυκλοφορούσε στην Αμερική ένα βιβλίο επανάσταση . Ήταν το « Your erogenous zones ». Λίγο αργότερα κυκλοφόρησε σε λογοπαίγνιο « Your erroneous zones ».

Και τα δυο ήσαν βιβλία εκλαϊκευμένης ψυχολογίας και κονσέρβα μαζικής κατανάλωσης, αυτό που συνηθίσαμε να λέμε ως αμερικανιά.

Αμερικανιές λοιπόν κάνουν πρόσφατα και τα αγγλοσαξωνικά έντυπα μεγάλης κυκλοφορίας που δείχνουν κομήτες με μορφή ευρώ να καταρρέουν, να έχουν πρωτοσέλιδα τίτλους όπως οικονομικός Αρμαγεδδών και άλλα άκρως φοβιστικά. Το Φόρεϊν Όφις στέλνει έγγραφο στις αγγλικές πρεσβείες να ετοιμάζονται για πτώση του ευρώ ενώ η κεντρική τράπεζα της Αγγλίας κάνει το ίδιο προς τις Αγγλικές τράπεζες. Και τα δυο έγγραφα κατά σύμπτωση διαρρέουν όταν σε τέτοιες περιπτώσεις κρατούνται επτασφράγιστα μυστικά. Λες και έγιναν για να διαρρεύσουν . Την ίδια στιγμή φήμες λένε ότι ο Κάμερον που πήγε στο Βερολίνο πρόσφατα συζήτησε και το ενδεχόμενο προσχώρησης της λίρας στο ευρώ!!!! Αν είναι δυνατόν!

Το ότι τα ελληνικά ΜΜΕ αναπαράγουν τον αγγλοσαξωνικό τόνο παρά τον πιο συγκρατημένο κεντρικοευρωπαϊκό μου μοιάζει σαν και αυτούς που πάνε στις κηδείες και για παρηγοριά λένε κάτι ακόμα πιο θλιβερές ιστορίες που έτυχαν σε άλλους για να παρηγορήσουν τους συγγενείς του μακαρίτη γιατί .....υπάρχουν και χειρότερα. Ο μακαρίτης ο ίδιος δεν συμφωνεί, φυσικά.

Σαν κάποιος να ρίχνει λάδι στη φωτιά της παγκόσμιας οικονομίας. Σαν κάποιος να βιάζεται κιόλας να υποτιμηθεί ή να πέσει το ευρώ και μάλιστα γρήγορα. Γιατί , άραγε ? Θα χάσει λεφτά ή μήπως αλλού τα κακαρίσματα και αλλού γεννούν οι κότες. Λέω, μήπως αν δεν καταρρεύσει ή δεν υποτιμηθεί το ευρώ (περί αυτού η όλη ιστορία) ετοιμάζεται να καταρρεύσει κάποιο άλλο διεθνές νόμισμα , ονόματα δεν λέμε και υπολήψεις δεν θίγουμε?

Νομισματικός πόλεμος , λοιπόν και αυτό δεν είναι κάτι καινούριο. Πριν από μήνες, ίσως και χρόνο ο Εκόνομιστ είχε αυτόν το πρωτοσέλιδο τίτλο . Η ουσία ήταν ότι το δολλάριο υποτιμάται συνεχώς (και μαζί του στερλίνα και γιεν) για να καλύψει τα αμερικανικά ελλείμματα και την σχέση του με γουάν (τον μεγάλο προμηθευτή της Αμερικής). Η κεντρική αμερικανική τράπεζα κόβει νέα δολάρια σαν να ήταν χαρτοπετσέτες. Χρόνια τώρα η Αμερική αγοράζει την ανάπτυξή της με πληθωρικό χρήμα. Χαρτιά δηλαδή που σήμερα είναι και αύριο όχι. Και όσοι τα μαζεύουν δουλεύοντας (κινέζοι) είτε πουλώντας φυσικούς πόρους (άραβες) την πάτησαν. Αυτός δεν ήταν άλλωστε ένας από τους λόγους δημιουργίας του ευρώ? Να μπει φρένο στον μονοκρατορία του δολαρίου και στην εξάρτηση και εκμετάλλευση ακόμα και αυτής της ίδιας της Ευρώπης. Σε αυτήν την εξέλιξη ένα σκληρό και σταθερό ευρώ χαλάει την σούπα γιατί γίνεται μέτρο σύγκρισης και καταφύγιο επενδυτών και ίσως και συναλλαγών σε πετρέλαιο.

Θα μου πείτε τι λέω δηλαδή, ότι δεν υπάρχει ευρική κρίση αλλά την προκαλούν οι απέξω? Όχι βέβαια . Έχω γράψει πολλά για τον κουτσό νομισματικό μηχανισμό, την ατελή πολιτική και τα αποδυναμωμένα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα. ΄Οταν ξέσπασε η ελληνική κρίση ( πόσα δεν έχω γράψει και για τις δικές μας ευθύνες?) έγραφα και έλεγα στους φίλους γερμανούς ότι «δεν θα πληρώσετε τους «τεμπέληδες» του Νότου (που όντως τα έκαναν σκατά) αλλά τα λάθη της ευρωπαϊκής πολιτικής της χώρας σας πρωτίστως».

Τα γράφω όμως όλα αυτά για να δείξω ότι σε αυτή την παγκόσμια νομισματική συγκυρία και υπό αυτές τις ψυχολογικές συνθήκες πραγματικού ή έντεχνου πανικού η Ευρώπη (η Γερμανία βασικά) δεν έχει παρά μόνο μια επιλογή. Να υποτιμήσει το ευρώ.

Είναι πολύ μεγάλα τα συμφέροντα για να το αφήσουν να καταρρεύσει . Ακόμα και οι νάνοι πολιτικοί το καταλαβαίνουν (γιατί αν δεν το καταλάβαιναν αυτοί που τους έβαλαν θα τους είχαν στείλει σπίτι τους). Όσο επαρχιώτης Λουθηριανός και αν είσαι, το πρέσο που τρως σε τέτοιες περιπτώσεις σε κάνει ρεαλιστή που νερώνει το κρασάκι του στο αψε σβήσε σαν να ήσουν ιταλός μαφιόζος σε συνδιαλαγή κοκαϊνης.

Το γνωρίζουν πια καλά αυτό οι Γερμανοί. Ακόμα και την μικρή ευρωζώνη να φτιάξουν και να αφήσουν τους νότιους στην ...δραχμέτα πάλι δεν τους παίρνει να έχουν σκηρό νόμισμα. Και από πάνω μπορεί και να χάσουν και τις ευρωπαϊκές αγορές .

Για τους λόγους αυτούς έχω υποστηρίξει εδώ και πολυ καιρό ( δες το αστείο άρθρο για την Ευρίκλεια Ιζνογκουντ) ότι η μόνη λύση για το ευρώ είναι ο πληθωρισμός, δηλαδή το κόψιμο νέου χρήματος σε τρισεκατομμύρια. Θα το πουν ευρωομόλογο, είτε ενισχυμένος ρόλος της ΕΚΤ, είτε αγορά ομολόγων στην πρωτογενή αγορά , κλπ. Το ίδιο είναι.

Πριν δεχτεί κάτι τέτοιο η Γερμανία (και όσοι θα βλέπουν τα λεφτουδάκια τους να πληθωρίζονται) θα προσπαθήσουν να δέσουν χειροπόδαρα όσους μπορούν με μνημόνια, νέες Συνθήκες, τεχνοκρατικές κυβερνήσεις,κλπ. Η δημοσιονομική πειθαρχία θα συνεχιστεί αλλά το νέο χρήμα θα πηγαίνει στην ανταγωνιστικότητα της πραγματικής οικονομίας και στην δημιουργία απασχόλησης. Αυτά λένε τα νέα οικονομικά μοντέλα.

Ένας νέος κύκλος του καπιταλισμού εν τη γενέσει του.

Ουδεν μονιμότερον του προσωρινού

2011-11-11T19:23:00.002Z

Οι Financial Times το βρήκανε! Οι οικονομικο-πολιτικές ολιγαρχίες και οικογένειες κατέστρεψαν όχι μόνο την οικονομία αλλά και την κοινωνία στην Ελλάδα. Και γω που νόμιζα ότι ήταν οι εξωγήινοι, τι να κάνω τώρα?

Η κυβέρνηση Παπαδήμου σηματοδοτεί την κατάρρευση του μεταπολιτευτικού σκηνικού . Σηματοδοτεί και μια νέα δυναμική στην κοινωνία . Της συναίνεσης από τη μια (των εχόντων) και της ταξικοποίησης των μη εχόντων.

Μια εποχή πολιτικά πιο ειλικρινή , ελπίζω. Όχι από πλευράς κοινωνικής δικαιοσύνης. Κάθε άλλο ! Οι οιωνοί μόνο καλοί δεν είναι . Εννοώ πιο τίμιες πολιτικές συμπεριφορές από τα κόμματα και τους πολίτες. Πρώτο και κύριον η άρχουσα οικονομική τάξη αποφάσισε να απαλλαγεί από τα τριτοκοσμικά καραγκιοζιλίκια των μαθητεύομενων πολιτικών και λαμογίων και επιλέγει για πολιτικό μάνατζερ κάποιον που ξέρει τον καπιταλισμό από τα μέσα.

Στη συνέχεια και όπως θα σφίγγουν οι κ...θα δούμε πολλούς βερεσέ επαναστάτες του κρατικού κορβανά να δηλώνουν δεξιοί ( έ, όχι να χάσουμε και τις καταθέσεις μας) και πολλούς μέχρι τώρα φουκαροδεξιούς να γίνονται επαναστάτες. Το ξεβόλεμα και η κατάργηση της προσδοκίας του βολέματος στον κρατικό κορβανά θα οδηγήσει πολλά στρώματα στη ταξικοποίηση. Αν αυτή θα οδηγηθεί προς την αδιαφορία ως προς το γίγνεσθαι και περιστασιακά λούμπεν συμπεριφορές ή μετατραπεί σε τεκμηριωμένη συγκρουσιακή δυναμική θα εξαρτηθεί από πολλούς παράγοντες αλλά κύρια από τις στρατηγικές των πολιτικών εκφραστών των κοινωνικών συμφερόντων και τάξεων.

Τολμώ (ακόμα) μια πρόβλεψη. Αν η κυβέρνηση Παπαδήμου δεν πέσει από κοινωνική έκρηξη ή από κανα οικονομικό ευρωμπάχαλο τότε θα είναι μακροβιότερη απ’ότι προοιωνίζεται. Αν κάνει μια στοιχειωδώς έξυπνη πολιτική με στροφή προς την κοινωνία ( ναι, είναι δυνατόν αυτό και μέσα στο Μνημόνιο) τότε ακόμα και μετά τις εκλογές δεν θα υπάρχουν πλειοψηφίες να την ρίξουνε και να την αντικαταστήσουνε. Οχτώ κόμματα θα έχει η νέα Βουλή . Κανένα από αυτά κοντά στην αυτοδυναμία , ούτε με συμμαχίες. Για φανταστείτε λίγο τι θα συμβεί την επομένη των εκλογών και γιατί νομίζετε ότι δεν την ήθελαν τα δυο μεγάλα κόμματα? Και γιατί ο Σαμαράς δεν ήθελε κοινοβουλευτικούς του στη κυβέρνηση? Αυτοί που καθοδηγούν τα πράγματα ξέρουν.

Κράτος α λα Βέλγα. Όπου έχουν υπηρεσιακή και μεταβατική κυβέρνηση κοντά δυό χρόνια γιατί απλούστατα βολεύει τους πάντες να μην υπάρχει κανονική κυβέρνηση.

ΥΓ Για τις προοπτικές κοινωνικών εκρήξεων και οικονμικού ευρωμπαχάλου στο επόμενο

The messenger

2011-11-06T21:56:00.003Z

Δεν θα γράψω σήμερα για το πως η Ελλάδα έφτασε στην κρίση. Για την ασυδοσία, την αδιαφάνεια, το ρουσφέτι, τη διαφθορά , τα ψέματα , τη φοροδιαφυγή, την κουτοπονηριά που μας έφεραν εως εδώ τα τελευταία 40 χρόνια . Ούτε για την ανικανότητα πολιτικής διαχείρισης της κρίσης από το ελληνικό πολιτικο οικονομικό σύστημα . Έγραφα γι’ αυτά πολύ πριν ξεσπάσει η κρίση και θεωρώ δεδομένο ότι πρέπει να αλλάξουν όλες οι παθογένειες της ελληνικής κοινωνίας, οικονομίας και πολιτικής είτε με είτε χωρίς Τρόϊκα .

Δεδομένο είναι επίσης ότι επιστροφή στη δραχμή θα ρημάξει τη χώρα και ιδιαίτερα τα φτωχότερα στρώματα.

Θα γράψω σήμερα για τα λάθη της Ευρώπης τόσο στη δημιουργία όσο και στη διαχείρηση της κρίσης. Τα λάθη δηλαδή των Μερκοζήδων και των προκατόχων τους όπως και των θεσμών της ΕΕ.

Έχουν ανάψει σήμερα τα ευρωπαϊκά έντυπα και ασύρματα ΜΜΕ γύρω από το, προϋπάρχον της ανακοίνωσης δημοψηφίσματος, θέμα.

Δεν πληρώνουμε τους Έλληνες. Να φύγουν από την ευρωζώνη για να σωθεί το ευρώ. Μια βδομαδα να πάτε διακοπές στη χώρα αυτή, λένε, θα καταλάβετε ότι δεν είναι ευρωπαϊκή.

Ο ευρωπαϊκός λαϊκισμός και εθνικισμός φουντώνει. Και οι πολιτικοί τους υποδαυλίζουν. Είναι πιο εύκολο να κατηγορείς πρόσωπα και λαούς παρά να αναλαμβάνεις τις ευθύνες των λαθών σου.

Όμως! Από ευρωπαική σκοπιά η Ελλάδα δεν είναι το πρόβλημα. Είναι ο πρώτος αγγελειοφόρος που φέρνει το μήνυμα του προβλήματος.

Γιατί ενώ η Συνθήκη του Μααστριχτ μιλάει για Οικονομική και Νομισματική Ένωση (ΟΝΕ) αυτοί έφτιαξαν μόνο το ΝΕ ξεχνώντας το Ο. Αλλά και αυτό ακόμα το ΝΕ ήταν κουτσό. Που ήταν οι μηχανισμοί επιτήρησης και παρακολούθησης των νομισματικών πολιτικών? Που ήταν οι μηχανισμοί αντιμετώπισης κρίσεων σαν και την σημερινή?

Γιατί αποδυναμώθηκαν, πολιτκά και θεσμικά ,τα όργανα της ΕΕ και πέρασε η εξουσία σε δυο πρωτεύουσες. Η Eurostat δεν είχε την νομική δυνατότητα, ελέγχου των δημοσιονομικών στατιστικών μιας χώρας. Βασίζεται στα στοιχεία που της δίνουν τα κράτη μέλη .

Όταν η Επιτροπή πρότεινε την ενίσχυση του ελέγχου των εθνικών δημοσιονομικών στατιστικών από τη Eurostat, οι πρώτες που αντέδρασαν ήταν οι Γερμανία και η Γαλλία.

Ήξερe ή όχι η Επιτροπή για το ύψος του χρέους της Ελλαδας πριν τις εκλογές του 2009? Λέγεται ότι υπάρχει επιστολή της Επιτροπής προς τον τότε πρωθυπουργό Καραμανλή που λέει ότι το έλλειμμα δεν είναι 6% όπως αυτός παρουσίαζε αλλά πάνω από 10,5%, Αν το ήξερε αυτό η Επιτροπή γιατί το κατάπιε? Αν δεν το ήξερε, γιατί ......δεν το ήξερε? Και γιατί δεν φρόντισε να μάθει?

Και έφθασε το πρώτο μήνυμα ότι ο νότος ζορίζεται στα αυτιά των διοικούντων την ΕΕ. Αντί να κάνουν αυτό που έπρεπε σε σύντομο χρονικό διάστημα, παγιδευμένοι στον δογματικό νεοφιλευθερισμό και τον επαρχιώτικο λουθηρανισμό τους προτείνουν κουτσές λύσεις δημοσιονομικής λιτότητας αντί για λύσεις ανάπτυξης. Too little , too late and too slow .

Παραγνωρίζουν το γεγονός ότι τα μνημόνια δεν απευθύνονται μόνο στις αγορές αλλά και σε λαούς. Αντί να αφήσουν την ΕΚΤ να κάνει αυτό που πρέπει και που κάνει χρόνια η Αμερική επιδίδονται σε ένα κυνήγι καθησυχασμού των αγορών και των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων. Όλα για το κεφάλαιο και την ανταγωνιστικότητα.

Και έρχεται το τεχνικό κλιμάκιο της Τρόϊκα στην Ελλάδα. Ενα τσούρμο μαθητευόμενων μάγων του μονεταρισμού με κακοχωνεμένες θεωρίες αμερικανικής προέλευσης. Δεν πιάνει καν τι τρέχει στη χώρα (παραοικονομία, ανύπαρκτο κράτος, διαβρωμένοι θεσμοί , ανίκανοι πολιτικοί, .....). Στο πόδι φτιάχνει σχέδια και επιβάλει μακροοικονομικούς στόχους λες και απευθύνονταν στο Λουξεμβούργο. Χωρίς να δώσουν την πρέπουσα σημασία στις διαρθρωτικές αλλαγές (τους πήρε ένα χρόνο να το καταλάβουν) και στις τομεακές παρεμβάσεις τεχνικής βοήθειας ( να φτιαχτεί φοροεισπραχτικός μηχανισμός, δικαιοσύνη, .......)

Για τη κρίση δεν φταίνε μόνο οι Έλληνες. Απλά είμαστε οι πιο εύκολοι θύτες και θύματά της συνάμα

Don't shoot the messenger . Shoot the problem , please

Πολιτικα ορθος

2011-11-03T21:58:00.000Z

Σαββα, σε ευχαριστώ για τη μεταφραση και τους υπότιτλους

Ποιος φοβάται το δημοψήφισμα?

2011-11-02T09:54:00.000Z

Ο Παπανδρέου κατάφερε το ακατόρθωτο. Έβαλε στο ίδιο στρατόπεδο τους Μερκοζύ και την Παπαρήγα και όλους τους ενδιάμεσους. Κόντρα στο δημοψήφισμα.

Με μια κίνηση υψηλού πολιτικού ρίσκου και στα όρια του τυχοδιωκτικού πειραματισμού, που λεει και ο Σαμαράς κατάφερε να πάρει το πανω χέρι των κινήσεων.

Τόσο καιρό τον βρίζανε ότι δεν αποφασίζει ο λαός. Τώρα τρέμουν το δημοψήφισμα.

Τόσο καιρό λέγανε ότι υπαγορεύει η Ευρώπη τις πολιτικές του. Τώρα τρέμουν τις αγορές , την χαμένη αξιοπιστία της χώρας και την αναστολή της έκτης δόσης .

Φοβούμενοι να πάρουν θέση στο ερώτημα, που θα είναι βασικά ευρώ ή δραχμή, μιλάνε για εκβιασμούς, ζητάνε εκλογές , βλέπουν τον Πρόεδρο, κατεβάζουν το κόμμα τους στο Σύνταγμα, συζητάνε ακόμα και για Συνταγματικές εκτροπές αρκεί να μην πάρουν θέση. Αρκεί να μην βρεθούν στη δυσάρεστη θέση να πούνε μονοσήμαντα ένα ναι ή ένα όχι μέσα στην όντως σκληρή πραγματικότητα των (αλλαζονικών όντως) Μερκοζήδων που λένε αυτό είναι και αν σας αρέσει.

Χωρίς υπεκφυγές, λαϊκισμούς και ψαρέματα στα θολά νερά των προεκλογικών περιόδων. Χωρίς αναπάντητα ερωτήματα στο «μετά, τι?». Από τη μια να θέλουμε να εξασφαλίσουμε τις καταθεσούλες μας αλλά να βρίζουμε και τον Παπανδρέου και όταν δεν κάνει πτώχευση αλλά και όταν κάνει πτώχευση. Βερεσέ επαναστάτες και τσαμπα μάγκες του facebook .

Πάγια θέση του μπλογκ είναι η αναζήτηση της αλήθειας και η δημοκρατική πληροφόρηση του λαού στο φως και όχι στο σκοτάδι από όλα τα μέσα. Η αλήθεια και η πληροφόρηση και μετά η ανάληψη ευθύνης και έκφραση θέσης .

Ο θυμός και η απόγνωση όμως είναι μεγάλα και μπορεί η ψήφος να είναι συναισθηματική και όχι λογική. Σωστα. Αυτό είναι το ρίσκο που παίρνει ο Παπανδρέου και στο οποίο βάζει τη χώρα. Όμως τι να κάνουμε? Τέτοιον λαό έχουμε, συναισθηματικό, και ίσως να μην του ταιριάζει η ωμή πραγματικότητα. Μπορεί όμως να είμαστε και πιο λογικοί απ’ότι δείχνουμε. Ποιος ξέρει? Αν το ξέραμε δεν θα χρειαζόμαστε δημοψήφισμα.

Πραγματικά δεν ξέρω αν ένα δημοψήφισμα είναι ότι χρειάζεται αυτή τη στιγμή. Για να πάρει κανείς σοβαρά θέση πρέπει να έχει πολλά χαρτιά στα χέρια του. Ίσως κυβέρνηση σωτηρίας και εκλογές να είναι μια πιο φρόνιμη και συντηρητική προσέγγιση. Δεν ξέρω αν καν τον αφήσουν οι μέσα και οι έξω να κάνει δημοψησμα στο τέλος.

Γράφω απλά τις σκέψεις μου γιατί η κίνηση και μόνο αφύπνισε πολλούς κοιμισμένους μέχρι τώρα και ανάγκασε πολλούς να πετάξουν τις μάσκες .

Πιστεύω ότι έκανε την αρχή νεων συσχετισμών και δυναμικών στην κοινωνία.

Λέτε να ξύπνησε και ο ίδιος ο Παπανδρέου?

Ελληνική Ταχρίρ: Και μετά τι;

2011-10-31T14:03:00.000Z

Απόσπασμα από δημοσίευμα του Μίμη Ανδρουλάκη. Τίποτα άλλο.

“Τρόμαξα με την ευκολία” μου λέει το κορίτσι. Είναι ακροάτρια και αναγνώστριά μου, φίλη μου παρά τη διαφορά ηλικίας. “Κάποιοι νεοφασίστες έβριζαν τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και μεις δίχως να το πολυκαταλάβουμε σταματήσαμε τη στρατιωτική παρέλαση. Μα είναι τόσο απλό;” διερωτάται τηλεφωνικά η Μαρία από τους “αγανακτισμένους” της Θεσσαλονίκης. “Και μετά τι κάνουμε;”, γελούσε αμήχανα το κορίτσι που πολιτικοποιήθηκε φέτος την άνοιξη. “Είναι τόσο απλό;”.

“Ναι, Μαρία” της απάντησα. Είναι εύκολο σ’ ένα δημοκρατικό καθεστώς να καταλάβεις ακόμα και τη Βουλή ή το Μαξίμου μ’ ένα ντου αν έχεις την ψευδαίσθηση ότι εκεί βρίσκεται η “εξουσία”, στα κτίρια. Η πραγματική πολιτική όμως αρχίζει όταν ρωτάς “τότε τι κάνουμε;”, τι εναλλακτικές λύσεις έχουμε, πώς πληρώνουμε τους μισθούς των ανθρώπων, πώς δε θα γίνουν όλα χειρότερα. Ρώτα έναν Αιγύπτιο που έζησε το πανηγύρι, την ευφορία ολίγων ημερών στην πλατεία Ταχρίρ.

“Μετά τι;” είναι πάντα το θεμελιώδες ζήτημα. Κι εκεί τουλάχιστον υπήρχε μια χειροπιαστή ανάγκη, η δημοκρατία. Τώρα όμως οι αγανακτισμένοι νέοι πετάχτηκαν από το τρένο και εμφανίζεται ο τρόμος που λέγεται Αδελφοί Μουσουλμάνοι, η βία των πουριτανικών και των ολοκληρωτικών ομάδων, το χάος, η έλλειψη τροφίμων, το κάψιμο των Χριστιανών κoπτών, ο κατακερματισμός των πολιτικών δυνάμεων και είναι αδύνατο ακόμα και το όνομά τους να συγκρατήσεις. Το αυτοκαταστροφικό τσίρκο, το αυτοκτονικό σενάριο δεν είναι δύσκολο να το φανταστείς ακόμα και στη δημοκρατική Αθήνα. “Τίποτα πιο εύκολο κορίτσι μου από ένα χορό του Ζαλόγγου!”.

Η Μαρία από τους “αγανακτισμένους” της Θεσσαλονίκης μέσα από το αυθόρμητο ντου στην παρέλαση αναγνώρισε ότι η πολιτική είναι κάτι παραπάνω από μια αυθόρμητη ηθική και συναισθηματική έκρηξη, την οποία βέβαια δεν υποτιμώ καθόλου. Πολιτική με Π κεφαλαίο είναι η επιστήμη και η τέχνη των εναλλακτικών λύσεων σε συγκεκριμένο χρόνο, σε συγκεκριμένες συνθήκες, στα συγκεκριμένα, ασφαλώς κινητά, όρια των διαθέσιμων επιλογών, στη συγκεκριμένη Ευρωζώνη όχι σ’ ένα φανταστικό κόσμο. Αυτό το Π είναι σήμερα το ζητούμενο.

Γράμμα στον Πρόεδρο

2011-10-30T15:15:00.002Z

Κύριε Πρόεδρε της Δημοκρατίας.

Πραγματικά ντρέπομαι, λυπάμαι και φοβάμαι για τα όσα συνέβησαν στη Θεσσαλονίκη κατά την διάρκεια της παρέλασης.

Και γω στη θέση σας το ίδιο θα έκανα. Θα τα παράταγα και θα φευγα αν εκατό κρετίνοι με γιουχάϊζαν προδότη και άλλοι χίλιοι κρετίνοι δεν μπορούσαν να με προστατεύσουν.

Είναι ντροπή για τη χώρα τέτοια καταπάτηση και ρεζίλεμα των θεσμών της Δημοκρατίας από φασιστικές συμεριφορές χωρίς κανένα στόχο αλλά στο τυχοδιωκτικό πνεύμα του «γκρεμίζω αυτό και βλέπουμε μετά » και του «μια χούντα θα μας σώσει» που ακούγεται όλο και πιο πολύ τώρα τελευταία.

Και για τις δυο κατηγορίες πνευμάτων η θέση σας και το πρόσωπό σας είναι στόχος και κόκκινο πανί.

Και ενώ από τη μια σκέφτομαι ότι οι κρετίνοι πέρασαν την κόκκινη γραμμή και μου ανάβουν τα δημοκρατικά και συσπειρωτικά μου ανακλαστικά, από την άλλη σκέφτομαι και λέω.

Τι έκανε και τι θέση πήρε ο Παπούλιας όχι για το Μνημόνιο και την Τρόικα που είναι η γραμμή της κυβέρνησης και που τέλος πάντων δεν υπάρχει καθαρός αντίλογος. Ουτέ γιατί ο Σαμαράς μπεμπεκίζει και δεν συναινεί. Αυτά είναι θέμα των ψηφοφόρων του.

Για την συγκάλυψη των σκανδάλων και το μαύρο χρήμα όμως? Γιατί δεν έβαλε τις φωνές που ούτε ένας πολιτικός δεν πήγε ακόμα φυλακή και που ούτε ένας δεν είδε την περιουσία του να κατάσχεται? Ρώτησε γιατί δεν έχουν πιάσει τους φοροφυγάδες με τα «μαύρα» στην Ελβετία? Δεν είναι και τα δυο ερωτήματα παλλαϊκού, διακομματικού, πανεθνικού και συνταγματικού βεληνεκούς που να στοιχειοθετούν το ενδιαφέρον και αν όχι την δράση αλλά τουλάχιστον την ρήση του Προέδρου? Εγώ στη θέση σας θα είχα συγκαλέσει άπειρα συμβούλια ηγετών και για τα δυο θέματα που αν δεν τελεσφορούσαν θα τα παράταγα και θα πήγαινα σπίτι μου όπως ακριβώς κάνατε και στην παρέλαση. Θα έδινα έτσι και το παράδειγμα σε όσους μέσα στη Βουλή μας λένε ότι διαφωνούν μεν αλλά την καρέκλα, καρέκλα.

Γιατί θα με έπιανε πολύ περισσότερο το εγωϊστικό μου να με θεωρούν ...κώτσο ή «δικό τους» τα χιλιάδες λαμόγια της πολιτικής και του δημόσιου χρήματος από το ότι να με φωνάζουν εκατό κρετίνοι προδότη.

Στα δεκαπέντε σας πολεμήσατε τον φασισμό των ναζί. Στα εβδομήντα πέντε σας να πολεμήσετε των φασισμό των λαμογιών και των κρετίνων που και οι δυο ρήμαξαν και πάνε να ρημάξουν κι άλλο τη χώρα και τις ζωές μας.

Σας ευχαριστώ

Η Άλλη Όψη

Γιατί δεν γράφω

2011-10-25T21:55:00.000Z

Δεν γράφω πια. Δεν έχω όρεξη να γράψω.

Τα έγραφα πριν από μήνες, πριν χρόνια . Όταν έβλεπα (και το βλέπαμε πολλοί εκτός Ελλάδος) το κακό να έρχεται . Και μας περιγελούσαν και μας έλεγαν γραφικούς και κακομοίρηδες. Και ότι θα την κοροϊδέψουμε και πάλι την κατάσταση ως καταφερτζήδες .

Τώρα όλοι γράφουν. Ο καθείς με το μακρύ και το κοντό του κατόπιν εορτής όταν πια το κακό ήρθε.

Παρόλες, παρόλες, παρόλες. Μπουχτήσαμε από σενάρια, διασώσεις, δάνεια, κουρέματα, προδοσίες, επαναστάσεις και όλα όσα τραβά η καρδούλα του καθενός. Όλα τα έχει ο μπαξές.

Ότι γουστάρεις να ακούσεις το ακούς. Τα υπόλοιπα, ως γνήσιος συντηρητικός βαλκάνιος τα θεωρείς ανύπαρκτα.

Που είναι όμως η αλήθεια? Γιατί δεν λένε στον κόσμο την αλήθεια? Τι θα σημάνουν όλα αυτά που γίνονται και τι θα γινόταν αν .....δεν γίνονταν.

Ούτε η κυβέρνηση, ούτε η αντιπολίτευση, ούτε η Αριστερά αλλά ούτε και οι ανένταχτοι. Όλοι με κρυφή ατζέντα κατεβαίνουν για να πάρουν την εξουσία ή να μπούνε στο παιχνίδι της . Μια εξουσία που δεν θα έχει δύναμη και ένα παιχνίδι που δεν θα έχει σκοπό . Μια ζωή σκόρπια που θα περνά και δεν θα αφήνει πίσω της παρά μια τρύπα. Μια αντιζωή. Χάσιμο χρόνου και χώρου για τους πιο πολλούς.

Στα παλιά τους τα παπούτσια πόσοι θα δυστυχήσουν και πόσοι θα πεινάσουν ή και θα πεθάνουν.

Να παραμείνουμε στη κυβέρνηση οι μεν , να την ρίξουμε οι δε. Να επιβιώσει το σύστημα οι μεν, να το ρίξουμε οι δε. Οι δυο όψεις του ίδιου νομίσματος. Τους βαρεθήκαμε.

Δώστε στον λαό, σε όλον το λαό όχι στο Σύνταγμα μόνο, την ευκαιρία πρώτα να μάθει και μετά να μιλήσει. Όποιος θεωρεί τον εαυτό του μορφωμένο και προοδευτικό ας κάνει τουλάχιστον αυτό το ελάχιστο. Να αφήσεις τον τυφλό φανατισμό και να ψάξεις την αλήθεια. Όχι μόνο του τώρα αλλά τη διαχρονική. Και αυτή που θα αφήσεις στους επόμενους.

Και αφού τη μάθει ας την πει με το χέρι στη καρδιά σε αυτούς που δεν είχαν την τύχη να μορφωθούν ούτε το χάρισμα να βλέπουν παραπέρα.

Θέλουμε το φως . Για να φύγει η νύχτα του μεσαίωνα που διανύουμε.

Για μια ενιαία αριστερά ή αλλιώς φασκελοκουκούλωτα

2011-10-21T18:39:00.002Z

Το αν οι κουκουλοφόροι είναι φασίστες, αντιεξουσιαστές, μπαχαλάκηδες, χούλιγκαν , κλπ ή όλα από αυτά μαζί δεν αφορά κανέναν. Το γιατί σε κάθε διαδήλωση κάνουνε σόου βίας πάλι δεν αφορά κανέναν εκτός ίσως από τον ψυχολόγο τους.
Αυτό που μας νοιάζει πολιτικά είναι το ποιος επωφελείται από το μπάχαλο και τη βία.
Πριν πάω εκεί μια παρατήρηση. Η αστυνομία και οι μυστικές υπηρεσίες ξέρουν πολύ καλά και ποιοι είναι κάτω από τις κουκούλες, τους τρόπους οργάνωσης και δράσης, τους τρόπους και τους τόπους στρατολόγησης αλλά και τους στρατολογητές στις περισσότερες περιπτώσεις. Στο γκουγκλ να ψάξεις θα τα βρεις αν έχεις κουκούτσι μυαλό και τεχνολογία. Όμως γιατί δεν τους πιάνει?

Οι θεωρητικές απαντήσεις είναι οι εξής. Ή είναι ανίκανη (πράγμα διόλου απίθανο) ή είναι και δικοί της άνθρωποι μέσα ή έχει οδηγίες να μην τους πιάσει ή παρεμβαίνουν οι εταιρείες προμηθειών χημικών ή κάποιος τα πιάνει από τις προμήθειες των χημικών που ρίχνονται κάθε φορά.

Τσάμπα τσακώνονται η Αλέκα και ο Αλέξης.

Ποιος ωφελείται από τη βία? Σίγουρα η εκάστοτε κυβέρνηση ( ο κόσμος πάντα συσπειρώνεται γύρω της όταν φοβάται), ο Καρατζαφέρης και οι ασφαλιστικές εταιρείες που τρίβουν τα χέρια τους αφού όλοι οι μαγαζάτορες στην επαναστατική περιοχή του Συντάγματος κάνουν ασφάλειες για βανδαλισμούς. Ίσως και ο αρχιμπάτσος με τις προμήθειες , που λέγαμε πιο πάνω.

Καλά πλλλάκα με κάνεις? Θα λεγε ένας Θεσσαλλλονικιός . Εμ, τι θες να κάνω? Εδώ η χώρα χάνεται και η συζήτηση είναι για την κουκούλα. Τριτοκοσμισμός σε ανάπτυξη.

ΥΓ. 1) Στην εικόνα πιο κάτω το εξώφυλλο του σημερινού Εκόνομιστ (για όσους βλέπουν ανάμεσα από τις γραμμές). Ο τίτλος "οργή ενάντια στη μηχανή"
2) Ο τρόπος που δολοφονήθηκε ο Καντάφι και σκυλεύτηκε το πτώμα του, όσο μισητός και αν ήταν δεν προοιωνίζουν τίποτα καλό για τη Λιβύη.

Η κλωτσιά στην Ευρώπη

2011-10-18T18:36:00.001Z

Το ότι ένας αστυνομικός κλωτσά διαδηλωτή δεν είναι είδηση. Το ότι μια διαδηλώτρια τρώει κλωτσιά από αστυνομικό, ούτε αυτό( σιγά, στην Αθήνα είναι στην ημερήσια διάταξη). Το ότι μια Ελληνίδα τρώει κλωτσιά από Βέλγο αστυνομικό κάτι λέει. Όμως εγώ γράφω το άρθρο για τη δήλωση του Τρεμόπουλου που έφερε το θέμα στο Ευρωκοινοβούλιο.

«Ο συμβολισμός του περιστατικού θα έπρεπε να μας συγκλονίζει», δήλωσε ο Μιχάλης Τρεμόπουλος.«Ένας οπλισμένος άνδρας με εξουσία κλωτσά στο πρόσωπο, για χάρη οικονομικών συμφερόντων που δεν είναι καν δικά του, μια άοπλη γυναίκα πολίτη την ώρα που αυτή εκφράζει ειρηνικά την άποψή της. Το ότι το θύμα της επίθεσης είναι Ελληνίδα, σε μια εποχή που η χώρα μας βρίσκεται στο μάτι του κυκλώνα, κάνει το συμβολισμό ακόμη πιο ισχυρό. Τα όσα δείχνει το βίντεο, αλλά και τα όσα συμβαίνουν σήμερα συνολικότερα σε ευρωπαϊκό επίπεδο, αποτελούν κλωτσιά στο πρόσωπο και τις αξίες της Ευρώπης: στα ανθρώπινα δικαιώματα, την κοινωνική συνοχή, τη δημοκρατία. Από υπηρέτες της πραγματικής οικονομίας, το τραπεζικό σύστημα και οι χρηματαγορές έχουν αφεθεί να γίνουν απαγωγείς της. Αξίζει να δώσουμε όλες τις μάχες για να υπερασπίσουμε την Ευρώπη που ενέπνεε μέχρι σήμερα τους λαούς της και τους πολίτες της».

Να πέσουν οι μάσκες

2011-10-16T21:18:00.005Z

Η αρχηγική κίνηση Διαμαντοπουλου, Λομβέρδου, Ραγκούση , η επίσκεψη Παπανδρέου στον Παπούλια, οι ανεξαρτητοποιήσεις βουλευτών και το γενικό μπάχαλο που επικρατεί μου μυρίζουν εκλογές οσονούπω (θέμα βδομάδων).

Το πρωτοσέλιδο και αποκαλυπτικότατο για το παρασκήνιο άρθρο του Βήματος σήμερα για τις πόρνες ναι μεν μας ξαναλέει αυτό που ξέραμε για τις ελληνικές τσαπατσουλιές και μαγκοζεμπεκιές αλλά μέσα από τις γραμμές του θάβει το διδυμο Παπανδρεου-Βενιζέλος (και από κοντά Πάγκαλος,Παπακωνσταντίνου). Λίγο πιο κάτω , σε άλλο άρθρο μιλάει για το ποιοι είναι αυτοί που ψάχνουν νέες ηγεσίες. Το Βήμα μας προετοιμάζει για συγκυβέρνηση με ηγετική ομάδα το τριο που προανάφερα. Είναι η απάντηση στην Καθημερινή που θέλει Σημίτη. Να μου το θυμάστε.Μόνο, που είναι ο ξενοδόχος σε όλκα αυτά?

Εκλογές λοιπόν. Είναι η μόνη λύση να μιλήσουν όσοι τώρα λουφάζουν ή φοβούνται. Να πάρει ο καθένας τις ευθύνες του μακριά από λαϊκισμούς , αθωοπαρθενισμούς , τυχοδιωκτισμούς και επαναστατικές γυμναστικές. Θα πέσουν μονομιάς οι μάσκες. Να δουμε και ποιοι και πόσοι πραγματικά τις θέλουν.

Να ακούσουμε τις προτάσεις τους με ηρεμία. Αφού θα έχει φύγει η επάρατος κυβέρνηση που ήταν ο μέγας και στρατηγικός τους στόχος ας μας πουν κάτι για την επόμενη μέρα. Στο ευρώ ή έξω από αυτό? Μέσα ή εξω από την Ευρώπη? Μνημόνιο και τρόικα ή ανεξαρτησία? Μισθός 1000, 700, 500 η 200 ευρώ? Πως θα φέρουν επενδύσεις? Πως θα μειωθεί η ανεργία. Περισότερο η λιγότερο αστυνομικό κρατος? Μέσα ή έξω οι μετανάστες?

Προτάσεις όχι γκρίνια, πολιτική γυμναστική και αφορισμούς για μακελειό. Προτάσεις αξιόπιστες που θα παραθέτουν όχι μόνο τις επιπτώσεις τους αλλά και τους τρόπους υλοποίησης τους. Όχι του τύπου «θα κάνω τσαμπουκάδες στους Μερκοζί» ή «θα πάω στο Κατάρ» ή «ο σοσιαλισμός θα τα λύσει όλα» ή «θα βρω πετρέλαιο στο Αιγαίο» ή «το δαιμόνιο του έλληνος» ή «το ‘πε ο πάτερ Παϊσιος» ή « Αλέξη , πιάσε κανα ούζο και βλέπουμε».

Την αλήθεια θέλουμε και μόνο. Στην εποχή που διαλύεται η χώρα το να είσαι γραφικός ή λουφαδόρος δεν θα μπορείς να το επικαλεστείς ως ελαφρυντικό στοιχείο στην ώρα της κρίσης της ιστορίας.

ΥΓ 1: Οι παγκόσμιες διαδηλώσεις του Σαββάτου είναι και αυτές σημάδι των τριγμών της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής δικτατορίας αλλά και της δύναμης του facebook.

ΥΓ2: Κόφτε να μου στέλνετε τις τριτοκοσμικές μαλακίες κάποιου Λιακόπουλου

Δόξα τα λεφτά έχουμε Ευρώπη

2011-10-12T09:58:00.001Z

Η Κίνα απειλεί με εμπορικό θερμό επεισόδιο τις ΗΠΑ αν αυτές αυξήσουν τους δασμούς εισαγωγής των κινέζικων προϊόντων ενώ οι ΗΠΑ ζητούν από την Κίνα να ανεβάσει το υποτιμημένο γουάν.
Η ελληνική οικονομία, που είναι το 2% της ευρωπαϊκής και το 0,00… της παγκόσμιας , απειλεί το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα. Η κατάρρευση μιας τράπεζας παρασύρει δεκάδες άλλες τράπεζες αλλά και κράτη μαζί της.

Η πλήρης αλληλεξάρτηση σε μια παγκοσμιοποιημένη αλλά ασταθέστατη οικονομία. Το "πεταγμα της πεταλούδας" που λέμε στη φυσική για να περιγράψουμε τις συσχετίσεις, στα μη γραμμικά συστήματα όπως είναι, ας πουμε τα ατμοσφαιρικά. Το πέταγμα μιας πεταλούδας στο Πεκίνο θα μπορούσε να προκαλέσει τυφώνα στην Ελλάδα. Κάποια μη γραμμικά συστήματα λέγονται και χαοτικά όχι διότι δεν έχουν εσωτερικούς νόμους αλλά γιατί είναι τόσο πολλοί και πολύπλοκοι που δεν μπορούμε ( ακόμα) να τους καταλάβουμε.

Σε αυτή , λοιπόν, την χαοτική, με την έννοια της μη κατανοητής, κατάστασης φαίνεται ότι έχουν καταρρεύσει τα πάντα εκτός από το κεφάλαιο που έχει πια εδραιώσει την παγκόσμια κυριαρχία του. Σε μια κατα κράτος υπερίσχυσή του απένατι στην εργασία ύστερα ειδικά από την κατάρρευση του σοβιετικού μπλογκ. Για πρώτη φορά στην ιστορία όλος ο κόσμος προσπαθεί να αναπτυχθεί με το ίδιο μοντέλο αυτό δηλαδή που κινείται με βάση το κέρδος και τη συσσώρευση κεφαλαίου.

Το εργατικό-συνδικαλιστικό κίνημα εκφυλίστηκε στην προσπάθειά του να εξασφαλίσει καταναλωτικά αγαθά, οι κυβερνήσεις ανίσχυρες, οι πολιτικοί ανδρείκελα των μίντια. η αριστερά (εντός και εκτός κοινοβουλίων) χωρίς αξιόπιστη πρόταση, η θρησκεία στα αζήτητα και οι θεσμοί στην υπηρεσία των ισχυρότερων.

"Αν δεν υπήρχε το κεφάλαιο και τα συμφέροντα που έχει επενδύσει, να τρίζει τα δόντια στους νάνους Ευρωπαίους ηγέτες , η Ευρώπη θα είχε διαλυθεί" μου έλεγε φίλος μαχόμενος αριστεριστής που βλέπει την Ευρώπη ως μόνο μέσο απάντησης στην παγκοσμιοποιήση αν οι πολιτικοί συσχετισμοί αλλάξουν. Όχι την Ευρώπη της Μέρκελ και του Σαρκοζί φυσικά.

Διαβάζω στα νέα σήμερα

"Έκκληση προς τις κυβερνήσεις της ευρωζώνης να βρουν το συντομότερο δυνατό λύση για την κρίση χρέους απηύθυνε με επιστολή του ο Τζορτζ Σόρος, την οποία συνυπογράφουν περίπου εκατό σημαντικές προσωπικότητες από την Ευρώπη.

Η επιστολή δημοσιεύεται στη γερμανική οικονομική εφημερίδα Handelsblatt, στην οποία ο Σόρος εκφράζει την ανησυχία του για το μέλλον του ευρώ και την τύχη του χρηματοπιστωτικού συστήματος."

ΥΓ ελληνικής πραγματικότητας: Μια κοινωνία που επί δεκαετίες δεν μπορεί να μαζέψει τα σκουπίδια της δεν είναι ικανή να κάνει τίποτα. Ούτε να εφαρμόσει Μνημόνιο ούτε σοσιαλισμό (εκει να δεις πόσο μεγαλύτερη κοινωνική συνείδηση χρειάζεται) ούτε αυτό-οργάνωση, ούτε να μάθει τα παιδιά της γράμματα,ουτε συγκοινωνίες…….Τα σκουπίδια στους δρόμους δεν είναι πραγματικότητα. Δεν υπάρχουν. Είναι απλά αντανάκλαση του μυαλού σας.

Από την άλλη μεριά του Ατλαντικού

2011-10-03T16:28:00.000Z

Πολύ πριν την πτώση του Τείχους, πολύ πριν το χλώμιασμα του υπαρκτού σοσιαλισμού, είχα διαβάσει το δοκίμιο του Ζαν-Φρανσουά Ρεβέλ Μηδέ ο Μαρξ, Μηδέ ο Χριστός.

Ο συγγραφέας μάς έλεγε ότι ούτε λίγο ούτε πολύ η δεξαμενή όπου βρίσκονταν όλοι οι τύποι των συγκρούσεων ήταν οι Ηνωμένες Πολιτείες. Κι ότι στο τέλος του δεύτερου μισού του 20ού αιώνα μια επανάσταση θα ξεκινούσε από κει.

Γιατί μου ήρθε τώρα αυτό? Απλά παρακολουθώντας την δυναμική της κίνησης "κατάληψη της Γουόλ Στριτ" που εκτός από την Νέα Υόρκη αρχίζει και στο Λος Άντζελες. Κύριο αίτημα? Πολύ χειροπιαστό, κατανοητό και , γιατί όχι , εφαρμόσιμο. Βάλτε φρένο στις τράπεζες. Βάλτε κανόνες, φόρους, κόφτε τα οφσορ και τα μπόνους. Στην ανάγκη πληθωρίστε το χρήμα τους, ξεγράφτε τα χρέη μας ή ακόμα εθνικοποιήστε το σύστημα.

Το σύγχρονο προλεταριάτο δεν δουλεύει πια για να ταΐζει τους αστούς αλλά για να ταΐζει , άμεσα ή έμμεσα , το χρηματοπιστωτικό σύστημα που θέριεψε, αυτονομήθηκε και τείνει να καταπιεί τους δημιουργούς του.

Η μισή αμερικάνικη κοινωνία είναι τόσο απολιτική όσο και αγεωγράφητη. Υπάρχουν όμως πολύ δυναμικά και στην πράξη πολιτικά κομμάτια της που ξέρουν τι θέλουν. Χωρίς αμπελοφιλοσοφίες και ψυχοσυζητήσεις ξέρουν που να χώσουν το δάχτυλό τους η τον κόκκο της άμμου τους πολύ κοντά στο κέντρο των μεγάλων αποφάσεων.

Θα κρατήσει άραγε ή είναι μόδα? Αλλά ακόμα και μόδα να είναι το καινούριο θα ξεπηδήσει από τις ΗΠΑ, όπως και όλα τα καινούρια, δηλαδή. Να το θυμάστε.

Η αναγνώριση της πραγματικότητας.

2011-10-03T15:45:00.001Z

¨Ενας ομοιοπαθητικός γιατρός , συγκεκριμένα ο πατέρας της ολιστικής βιολογίας , Κλοντ Σαμπά, λέει ότι η θεραπεία ενός ασθενούς επιτυγχάνεται μόνο μέσα στην πραγματικότητα, όσο σκληρή και αν είναι, και όχι στο ψέμα ή την φαντασίωση. Ο ασθενής πρέπει να ξέρει από τι πάσχει και που τον οδηγεί για να μπορέσει να αντιδράσει.

Ο Σημίτης έχει σοβαρότατες ευθύνες γι'αυτό που βιώνει η χώρα σήμερα. Όπως έχουν και όλοι οι άλλοι πολιτικοί είτε κυβέρνησαν (μεγαλύτερη ευθύνη) είτε δεν κυβέρνησαν αλλά λαΐκιζαν και σιγοντάριζαν.

Είναι όμως καθηγητής, πρώην πρωθυπουργός που ξέρει πολύ καλά το ευρωπαϊκό και οικονομικό γίγνεσθαι με επαφές στα ενδότερα των ξένων κυβερνήσεων και των ευρωπαϊκών οργάνων.

Με το άρθρο του στην Καθημερινή δεν είπε τίποτα το καινούριο παρά έβαλε κάποια πράγματα στη σωστή τους διάσταση. Γιατί όπως λέει, οι κρίσεις δεν αντιμετωπίζονται ούτε με αβάσιμες ελπίδες ούτε με φαντασιώσεις. Η γνώση της πραγματικότητας είναι προϋπόθεση της αντιμετώπισής τους.

Τι είπε δηλαδή? Ότι μπορούν να μας διώξουν από το ευρώ αν θέλουν. Και μηχανισμός υπάρχει και το κόστος θα είναι χαμηλότερο από το να μας κρατήσουν. Απλή κυνική ευρωπαϊκή λογική κόστους οφέλους.

Ότι η πτώχευση και η διαγραφή μέρους του χρέους είναι δεδομένη αλλά καλύτερα να γίνει μέσα στο ευρώ παρά στη δραχμή.

Παραμένοντας αλαζονικός ως προς τη λαϊκή βούληση ξεχνάει να αναφέρει στα "ατυχήματα" που μπορούν να ανατρέψουν τα σενάρια , την αντίδραση στα μέτρα λιτότητας.

Το τι λέχθηκε στα μίντια και στα κοινωνικά δίκτυα αλλά και στα καφενεία δεν λέγεται. Προδότης, αρχιερέας της διαφθοράς, ψεύτης , ανίκανος, κοντός, ………Ας τα δεχθούμε ως υπόθεση εργασίας

Δεν άκουσα όμως ούτε έναν , μα έναν λέω, πειστικό αντίλογο. Τσιτάτα και αναθέματα , ή θολούρες, ή wishful thinking στη σφαίρα του θέλω και όχι του κάνω. Είναι μια διέξοδος για να είσαι πάντα ευτυχής. Ρίξε τα βάρη σε κάποιον άλλο. Μόνο που δεν ενηλικιώνεσαι ποτέ, αν δε σε πειράζει.

Να περιμένω κάποιον πολιτικό του αντίπαλο να βγει με αντεπιχειρήματα και να του πει δεν τα λες σωστά ή θα χάσω το χρόνο μου?

Επενδύοντας στην πτώχευση (Ι)

2011-09-30T15:35:00.000Z

Γιατί τα ΜΜΕ και οι μέγαλο (και μικρο) δημοσιογράφοι έχουν ριχτεί στο πολιτικό βρισίδι της κυβέρνησης? Το τι λέγεται, δεν περιγράφεται. Στα όρια της χυδαιότητας. Προχτές (28/9) σε κάποιον ραδιοφωνικό σταθμό, REAL FM αν δεν κάνω λάθος, είχε επί τρία λεπτά μετρημένα βρισιές και μόνο. Προδότες, δοσίλογοι, ανίκανοι, ψεύτες, κλέφτες, τενεκέδες, τσιράκια, πουλημένοι, ……

Ακόμα και το MEGA με τους Πρετεντεροτσίμες έχει ξεσαλώσει και βαράει ασύστολα κάθε βράδυ.
Θα μου πείτε όλος ο κόσμος βρίζει. Τι σε πείραξε?

Όχι, δεν με πείραξε πολιτικά , ούτε θα υπερασπίσω τους λάθος πολιτικούς και επικοινωνιακούς χειρισμούς της κυβέρνησης.

Με προβληματίζει όμως γιατί τόση χολή. Γιατί τόση επίθεση και τόσος φόβος? Πρώτη φορά κάνουν λάθη οι κυβερνήσεις και πρώτη φορά παίρνονται αντι-λαϊκά μέτρα? Σιγά μην έπιασε τους εκδότες και τα φερέφωνά τους ο πόνος για τον λαό. Αν τα είχαν βρει με το σύστημα εξουσίας ακόμη και πραξικοπήματα θα στήριζαν και εξορίες . Γιατί , λοιπόν?

Μια εξήγηση δίνω. Απειλείται η μάσα.

Τα έσοδα από διαφημίσεις έχουν πέσει κατακόρυφα λόγω ύφεσης.
Με το ψαλίδι στην ΕΡΤ , υπάρχουν πολλοί στην πιάτσα που ρίχνουν τις τιμές . Το ψαλίδι αρχίζει να πιάνει τις απόλαβες και στα ιδιωτικά.

Μόνο γι' αυτό? Λίγο δεν είναι για τόσο κανονιοβολισμό από τους βολεμένους? Και είναι οι δημοσιογράφοι που καθορίζουν την γραμμή σε ένα τόσο σοβαρό θέμα? Δεν θα κάνω το λάθος της λαϊκίστικης αριστεράς που στη βάση του εθνικού μας φιλότιμου υποστηρίζουν τους εθνικούς μας εργολάβους και επενδυτές.

Μπορεί να σας φανεί ουτοπικό ή και αφελές αλλά αρχίζω να πιστεύω ότι με την είσοδο της τρόικας και των εμπειρογνωμόνων στα υπουργεία , τους (μας) επήρανε χαμπάρι και απειλείται το από χρόνια στημένο παιχνίδι των αδηφάγων εθνικών νταβατζήδων εργολάβων και "επενδυτών" με το πολιτικό κατεστημένο. Και αν , όντως, ο Παπανδρέου είναι αποφασισμένος και έρθουν γερμανοί και κάνουν τη δουλειά με το μισό κόστος και χωρίς μίζες? Αν υπάρξει διαφάνεια στα δημόσια έργα? Αν δουλέψει το Δημόσιο και ο φοροεισπρακτικός μηχανισμός? Λέω, αν! Το ρισκάρεις όμως?

Τι κάνουμε, λοιπόν? Πρώτα απ' όλα βγάζουμε έξω τα λεφτά μας στα σίγουρα ελβετικά βουνά. Δεύτερο, επενδύουμε στην πτώχευση της χώρας και στη δραχμή. Και αφού όλα βρουν το παλιό καλό ρυθμό, ξαναρχίζουμε τη μάσα χωρίς φόβο ότι μπορεί και να μας δουν και κάποιοι απέξω από το τριτοκοσμικό μας μεγαλείο. Με την μετατροπή των ευρώ σε πληθωρικές δραχμές αγοράζουμε μπιρ παρά και την υπόλοιπη ρημαγμένη χώρα.

Στο επόμενο, η επένδυση στην πτώχευση από την πλευρά των.... μισαλλόδοξων

Ανδρος-Τήνος-Myconos

2011-09-24T20:08:00.000Z

Γενικά στο καράβι για Άνδρο-Τήνο-Μyconos ξεχωρίζεις ,με υψηλή επιτυχία στις προλέψεις σου, ποιος πάει που. Οι οικογένειες, οι θείες και τα τρεντοφρικιά.

Τέλος Σεπτέμβρη ξημερωμάτα Σαββάτου εν μέσω κρίσης δεν χρειάζεται να κάνεις κράτηση. Έτσι νομίζεις! Και φτάνεις τσακισμένος από νυχτερινό αεροπορικό ταξίδι και σου λένε δεν έχει θέση εκτός από μια σε αυτό που φεύγει σε δυο λεπτά. Και παρατάς τον καφέ στη μέση, τρέχεις βλαστημώντας την ώρα και τη στιγμή που πίστεψες ότι στη Ελλάδα υπάρχει κρίση και με σάλτο μορτάλ πηδάς με το αυτοκίνητο στο καράβι που σηκώνει την μπουκαπόρτα για να σαλπάρει.

Συνειδητοποιείς αμέσως ότι το γκαράζ είναι άδειο σαν πλοίο που πάει για ματσακόνι και επισκευή στο Πέραμα. Το βαλκάνιο μυαλό σου ψάχνει συνωμοσία που θέλει τους άτιμους τους πράκτορες να κάνουν χαρτί με τους εφοπλιστές για να ανεβάσουν τις τιμές και τα τοιαύτα ελληνικής πραγματικότητας συναφή.

Τουλάχιστον , λέμε, θα πιούμε το καφεδάκι μας και θα φάμε το κρουασάν μας στο σαλόνι σαν άρχοντες. Και ανεβαίνουμε τις έρημες σκάλες στο πλοίο φάντασμα. Και ανοίγοντας την πόρτα, σαν σε Χιτσκοκική ταινία, σε παίρνει πρώτα η βουή του πλήθους και ύστερα βρίσκεσαι εν μέσω χιλίων γιαγιάδων, θειτσών, κουτσών, παχύσαρκων και γύφτων ( με το μαύρο τζάμι και το λουστρίνι πρωϊνιάτικα) που έχουν καταλάβει τα πάντα και δεν σου μένει παρά να πας κατάστρωμα και κατάχαμα. Η συντριπτική πλειοψηφία γυναίκες απ’ όλα τα μέρη της Ελλάδας. Και όλες το ίδιο σουλούπι. Κοντές, χοντρές με κοντό μαλλί και ταγιεράκια. Αντε να έχεις ξεκινήσει να πας ένα ταξιδάκι να ξεσκάσεις , έ , και για να κόψεις και καμιά γκόμενα.

Τα κοπάδια αυτά των γυναικών τα είχαν φέρει με πούλμαν ολονυχτίς και προφανώς τα περίμεναν άλλα πούλμαν στον προορισμό τους που δεν είχες αμφιβολία για το ποιος θα ήταν (προφανώς πηγαίναν στη Μύκονο για ρεϊβ πάρτυ).
Ναι υπάρχει, όντως, βαθειά κρίση. Και ο κοσμάκης βρίσκει ελπίδα μόνον στη θρησκεία πιά όπως και στη επιστροφή στη ύπαιθρο (για να έχουμε τουλάχιστον να τρώμε). Σημάδια κοινωνικής κατάθλιψης και μακρόχρονης οικονομικής απελπισίας.

Ο Θεός να βάλει το χέρι του και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα τα λεφτά.

Ωραίοι , μέσα κι έξω

2011-09-20T20:10:00.002Z

Το έχω ξαναγράψει. Ότι κάνεις σου γυρίζει πίσω. Αν κάνεις κακό σε βρίσεκι κατάρα. Αν κάνεις καλό , ευλογία..
Η αυτό-οργάνωση της κοινωνίας και η αλληλεγγύη είναι εκ των ουκ άνευ για τα δύσκολα χρόνια που έρχονται. Και όχι μακριά στην Αφρική , ούτε εκκεντρικά με καταστάσεις που... φοριούνται(όπως για την προστασία της μπλε αρκούδας) Ο πολύ δικός σας άνθρωπος ή ο παππούς της διπλανής πόρτας σας χρειάζεται
Για να σας δώσω ένα ακόμα κίνητρο σας πληροφορώ ότι οι άνθρωποι που γίνονται εθελοντές σε διάφορες δραστηριότητες και το κάνουν καθαρά για αλτρουιστικούς λόγους, ζουν περισσότερο από εκείνους που δεν κάνουν εθελοντισμό, σύμφωνα με νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα.

Όσοι αντίθετα γίνονται εθελοντές, αλλά τα κίνητρά τους είναι πιο εγωκεντρικά -, δηλαδή το κάνουν για να νιώσουν καλύτερα κυρίως οι ίδιοι - δεν έχουν καμία ωφέλεια από άποψη προσδόκιμου ζωής.
Οι «εγωκεντρικοί» εθελοντές είχαν δηλώσει ότι κάνουν εθελοντισμό επειδή «τους βοηθάει να δραπετεύσουν από τα δικά τους προβλήματα» ή επειδή «τους κάνει να νιώθουν καλύτερα για τον ίδιο τους τον εαυτό» ή ψάχνουν ρόλους ή άκομα και για να πάνε στον παράδεισο.

Αντίθετα, οι αλτρουιστές δήλωσαν πρωτίστως ότι γίνονται εθελοντές «επειδή είναι σημαντικό να βοηθάμε τους άλλους». Προηγούμενες έρευνες εξάλλου έχουν δείξει ότι οι αλτρουιστές εθελοντές, ιδίως οι άνδρες, έχουν και άλλα «τυχερά», όπως ότι ανεβαίνουν στα μάτια των γυναικών και αυξάνει η ελκυστικότητά τους.

Και το κυριότερο? Όταν δεν έχεις , τότε να δίνεις. Αυτό είναι ροκ

Λατρεία μου

2011-09-16T13:11:00.000Z

Από τον νέο φόρο ακίνητης περιουσίας εξαιρούνται οι χώροι λατρείας.

-Σου έχω πει, λατρεία μου πόσο σε λατρεύω ειδικά τώρα τελευταία?

Και αν αυτό δεν φτάνει τότε θα κάνω και άλλα για σένα.

ΑΓΓΕΛΙΑ
Τοποθετούμε ΤΡΟΥΛΟΥΣ (σε λογικές τιμές) και άριστη ποιότητα κατασκευής (ISO 1500 ετών), σε σπίτια, μονοκατοικίες, πολυκατοικίες, μεζονέτες, τροχόσπιτα, λεωφορεία, πισίνες, αυτοκίνητα, ακόμα και σε σκηνές για την αποφυγή του νέου Φόρου Ακίνητης Περιουσίας !!!

«ΑΝΘΕΜΙΟΣ @ ΙΣΙΔΩΡΟΣ», Engineering, Co., Constantinople, PO. BOX 641 A.D.

Α, ρε! Βλέπω τα νησιά να γεμίζουν και άλλες εκκλησίες, ξωκλήσια και εκκλησάκια.

Σαλονικιότικο σόου

2011-09-11T07:17:00.000Z

Όσα συνέβησαν το Σαββατοκύριακο στη Θεσσαλονίκη, μου φαίνονται πιο πολύ ως σόου παρά ως πραγματική πραγματικότητα. Ένας θίασος, είτε πολλοί θίασοι , έφυγαν από την Αθήνα και πήγαν να δώσουν παράσταση στη Θεσσαλονίκη. Η κυβέρνηση, η αστυνομία, οι διαδηλωτές , οι δημοσιογράφοι και οι μπάχαλοι. Το άρμα του Θέσπιδος σε περιοδία . Γκραν σουξέ.

Το παράλογο και το ασόβαρο της κοινωνίας μας. Ένας πρωθυπουργός που πάει να δώσει μια κλειστή συνέντευξη λες και δεν θα μπορούσε να την κάνει από την Αθήνα με τηλεδιάσκεψη και απευθείας μετάδοση. Απο πίσω όλη η εξουσία σαν την μακριά γαϊδούρα.

Διαδηλωτές , Κορύβαντες της Κυβέλης, κρατάνε τα σκηνικά , τις μουσικές και τα όργανα , λες και δεν υπάρχει άλλη πόλη ή άλλη ευκαιρία να διαδηλώσουν.

Οι αστυνομικοί ταξιθέτες με φακούς και τυπωμένο πράγραμμα (αφού όμως είχαν διαδηλώσει την προηγούμενη) σε αριθμούς που ξεπερνούν τους ηθοποιούς.

Αγανακτισμένοι, αντιεξουσιαστές, μπάχαλοι και ακροδεξιοί, αφού τελειώσαν τα μπάνια και οι διακοπές. στο ίδιο σόου με γκεστ σταρ τους ταξι-κούς αγωνιστές της ταρίφας κάνουν ατάκες και κωλοτούμπες επί σκηνής.

Δημοσιογράφοι και κανάλια δίνουν σε λάιβ την παράσταση και κάνουν τους κονφερανσιέ.

Και για γκραν φινάλε οι οπαδοί του Ηρακλή να τα σπάνε γιατί υποβιβάστηκε η ομάδα τους που έκανε κομπίνες.

Όλος ο θίασος επί σκηνής.

Και αφού το σόου τελειώσει, παίρνουν όλοι μαζί το πούλμαν της επιστροφής, εξουθενωμένοι από την παράσταση.

Μπράβο. Μόνο που οι θεατές κουράστηκαν

Θέλουν κόσμο, φωνές και φασαρία.

2011-09-07T15:07:00.000Z

Επιτέλους η κυβέρνηση ξύπνησε και κάνει κάποια από αυτά που έπρεπε να είχε κάνει από την πρώτη στιγμή που ανέλαβε, πριν δυο χρόνια. Να φτιάξει φοροεισπρακτικό μηχανισμό, να βάλει σε κάποια έστω τροχιά αλλαγής το ξεφτιλισμένο δημόσιο, να ταρακουνήσει τα διαλυμένα ΑΕΙ.

Το θέμα είναι γιατί τώρα. Επειδή της έτριξαν τα δόντια οι απέξω και οι ψευτομαγκιές τελειώσανε ?
Η μήπως προετοιμάζει την προεκλογική της στρατηγική?

Δεύτερο ερώτημα. Η πολιτική της κυβέρνησης είναι ότι εμπεριέχεται στο μεσοπρόθεσμο και μόνον (που μερικές από τις επιταγές του είναι άδειες έως άχρηστες στην ελληνική πραγματικότητα) ή έχει και δική της παραπέρα άποψη όπως ας πούμε για την αναμόρφωση της δικαιοσύνης, τη διαφάνεια, την συμμετοχή των πολιτών, τα ΑμΕΑ, τα σκουπίδια, ……?

Προτροπή του μπλογκ. Να φωνάζουμε και να κάνουμε φασαρία για να μην μπορέσει να ξαναπέσει σε ύπνο.

Κοινωνία σε σύγχυση.

2011-09-05T15:17:00.000Z

Κοινωνία σε σύγχυση. Διαβάζω στα γκάλοπ ότι σχεδόν κανείς δεν θέλει τα μέτρα αλλά και κανείς δεν λέει και κάτι εναλλακτικό, με σοβαρότητα προφανώς. Το ΠΑΣΟΚ πατώνει αλλά ο κόσμος δεν θέλει εκλογές. Δεν μας αρέσει η Μέρκελ αλλά να μείνουμε στο ευρώ και την ΕΕ.

Οι ακαδημαϊκοί και οι φοιτητές τα βάζουν με την Διαμαντόπουλου για την πολιτική της στη τριτοβάθμια εκπαίδευση αλλά ένα 60% περίπου του απλού κόσμου επικροτεί τις πρωτοβουλίες της και ο τελευταίος Economist της πλέκει εγκώμιο (Schools of Athens κλικ εδώ). που για την ίδια προσθέτει πόντους στη φιλοδοξία της για την πρωθυπουργία.

Προσπαθώ να δω τι συμβαίνει, οι φίλοι της κοινωνικής ψυχολογίας δεν με βοηθάνε και έτσι έκανα αναφορές στα εγχειρίδια μπας και βρω κάποια άκρη.

Σύμφωνα με την Elisabeth Kübler-Ross που πρώτη αναφέρθηκε επιστημονικά στην εμπειρία του πένθους και της τραγωδίας, υπάρχουν 5 στάδια που περνά κανείς κατά τη διάρκεια του πένθους. Τα προσαρμόζω στον θάνατο της ελληνικής οικονομίας.
- Άρνηση (Αποκλείεται, δεν μπορεί να πτωχεύσαμε. Συνομωσία είναι. Φταίει ο Παπανδρέου, το ΔΝΤ, οι εξωγήινοι
- Θυμός (Είναι άδικο, γιατί να πληρώνω εγώ? Δεν πρόλαβα να ζήσω αυτά που ήθελα)
- Διαπραγμάτευση (Τουλάχιστον ας μην μου βάλλουν και άλλα μέτρα και μου πάρουν και άλλα λεφτά , δεν θα το αντέξω),
- Κατάθλιψη (Δεν έχω ελπίδες, απλώς θα περάσουμε όπως οι παππούδες μας , οι φτωχοί πάνε στον παράδεισο, φέρε κανα μπάφο),
- Αποδοχή (Εντάξει, ο χρόνος τα γιατρεύει όλα, θα συνηθίσουμε, υγεία πάνω από όλα)

Νομίζω ότι είμαστε μεταξύ θυμού και διαπραγμάτευσης. Από την άρνηση στην αποδοχή βαίνουμε με φθίνουσα την επίδραση του συναισθήματος και αύξουσα την επίδραση της λογικής. Συνήθως χρειάζονται δυο χρόνια για να ξεπεραστεί το δυσάρεστο γεγονός. (οι επαναστάσεις πρέπει να γίνουν νωρίτερα. Χάσιμο χρόνου ήταν οι καλοκαιρινές διακοπές)

Υπάρχουν και περιπτώσεις που η φυσιολογική διαδικασία του πένθους μπορεί να μην εξελιχθεί κανονικά. Είναι δυνατόν να παρατηρηθούν επιπλοκές όπως παρατεταμένη περίοδος θλίψης ( ειδικά στα ΜΜΕ ) , μη αποδοχή της απώλειας ( κόλπο είναι για να μας βάλουν στο ΔΝΤ) , επίμονες ιδέες ( μας κυνηγά η Τρόικα) , ψυχοκινητικά προβλήματα ( δεν φεύγουμε από την πλατεία) και σύνδρομο μετατραυματικού στρες (να ονειρεύεσαι ότι σε κυνηγά ο Βενιζέλος να σε φάει)

Αι στο καλό. Δεν βγάζω άκρη. Συγχύστηκα

Post-vacation blues

2011-09-02T16:01:00.002Z

Πίσω από τις διακοπές αλλά όχι και τα κεφάλια μέσα. Όχι από τώρα, τουλάχιστον. Πίσω άτιμε χειμώνα και μη σου κάνουμε κατάληψη και σου ρίξουμε μολότοφ.Το καλοκαιράκι συνεχίζεται και οι παραλίες είναι εκεί, απούλητες ακόμα, εις πείσμα των εκπροσώπων της τρόικας που μας άφησαν και έφυγαν.

Επιστροφή στην πόλη με τις σοκολάτες, λοιπόν, αλλά και με όοοοοοοολα αυτά του Σεπτέμβρη όπως πληρωμές , κοινόχρηστα, σχολικά., πρωινά ξυπνήματα, γραφεία , μποτιλιάρισμα, ρύπανση……..

Θα σας πω όμως κάτι που μου λείπει. Δεν είναι η θάλασσα ούτε ο ήλιος τόσο. Ούτε και η ανυπαρξία φυσικού ανάγλυφου που σε αποπροσανατολίζει (και φυσικά και μεταφορικά).
Εμένα μου λείπουν οι μυρωδιές των φαγητών που ετοιμάζονται στια σπίτια και στις ταβέρνες.
Αυτές από τα γεμιστά, το ιμάμ, το μπριάμι και το ψητό που έρχονται στην παραλία από του Γιανούλη και σου θυμίζουν την υλική σου υπόσταση που δεν ακολουθεί το υπεράνω των εγκοσμίων πνεύμα σου για απλή και λιτοδίαιτη ζωή.

Βρήκα όμως την διέξοδο και μια ανακάλυψη. Πρώτα η ανακάλυψη. Ε, λοιπόν δεν είναι η γεωγραφία που έχει μυρωδιές αλλά η κοινωνία. Μήπως νομίζετε ότι στην Εκάλη ή στο Ψυχικό θα σας μυρίσει το ιμάμ και το μπριάμι? Η μήπως νομίζετε ότι στις μουσουλμανικές συνοικίες της σοκολατούπολης δεν έχει μυρωδιές εξωτικές και φευγάτες με το κρεμμυδάκι που τσιγαρίζεται, το μπαχάρι, το κάρυ, την τομάτα και το ζεστό ψωμί και ξεροψημένο κρέας?

Μόνο που δεν περνάτε από κει συμπολίτες φίλοι μου ή περνάτε με την μπανιόλα σας που δεν σας αφήνει να αφουγκραστείτε ούτε μυρωδιές ούτε ήχους και εικόνες. Άοσμα, άηχα και άχρωμα.

Αρπάζω, λοιπόν, το ποδήλατο και τρέχω για κυνήγι μυρωδιών του νότου και της ανατολής στις πόλεις του βορρά και της δύσης. Φάρμακο στη post-vacations depression.

Back to heaven

2011-08-12T15:49:00.000Z

Δεν ξέρω τι είναι ευκολότερο να κάνεις? Να σταματήσεις την καρδιά σου να χτυπά ή το μυαλό σου να δουλεύει? Μια ακόμα απελπισμένη προσπάθεια αποκοπής από την πραγματικότητα!
Μπλε στο σούρουπο και έτοιμοι για τους Λοκομόντο!

Δυναμικές παράλληλες και αχαρτογράφητες

2011-08-10T16:38:00.005Z

Δεν χρειάζονται γνώσεις κοινωνιολογίας για να εξηγήσεις το τι συμβαίνει στο Λονδίνο και στις άλλες πόλεις. Το να το πεις απλά τυχαίο, απλά εγκληματικό και ευκαιριακό γεγονός είναι απολιτικό και αφελές.

Η κοινωνική αυτή έκρηξη δείχνει την αποτυχία του νεοφιλελευθερισμού για να μην πούμε του καπιταλισμού. Σημαίνει συναγερμό για όλες τις χώρες στις οποίες το χάσμα ανάμεσα στους πλουσιότερους και στους φτωχότερους διευρύνεται συνεχώς. Λος Άντζελες, Παρίσι, Βαρκελώνη, Αθήνα, Λονδίνο........και έπεται συνέχεια. Κοινωνίες που πλήττονται από βία που αρχίζει μέσα στην οικογένεια και στο σχολείο, όπου αυξάνεται κατά τρόπο εμφανή και προκλητικό το χάσμα ανάμεσα σε μία πολύ ευνοημένη μειοψηφία και σε πληθυσμούς που αισθάνονται εγκαταλελειμμένοι , κοινωνικά και πολιτισμικά.
Οι φτωχές συνοικίες των μεγάλων πόλεων αποτελούν γόνιμο έδαφος για μία κοινωνική έκρηξη, κυρίως σε καιρό κρίσης, δημοσιονομικών περικοπών και αυξημένης ανεργίας. Πώς να μην κάνει κανείς έναν συνδυασμό με αυτό που παιζόταν τις τελευταίες ημέρες στις διεθνείς αγορές με τα δισεκατομμύρια να πέφτουν σαν στραγάλια?
Ο πατέρας σου άνεργος επειδή η βιομηχανία που δούλευε μετακόμισε στην Κίνα. Η κουτσή εκπαίδευση που πήρες δεν σου επιτρέπει την πρόσβαση στην νέα οικονομία. Μένεις στα τριασάθλια παγωμένα και γκρίζα σπίτια των βιομηχανικών συνοικιών. Ο τύπος με το κάμπριο σου φαγε την γκόμενα. Το νέο γκατζετ σμαρτφόουν απλησίαστο.
Δίπλα σου ο πλούτος ξεδιάντροπος. Ο αρχιμαφιόζος που έδωσε πενήντα εκατομμύρια για ένα παίχτη συν μια βίλα, μια φεράρι και τρεις γκόμενες. Οι βασιλικοί γάμοι, η γκλαμουριά των ολυμπιακών αγώνων, διαφθορά , το σίτυ, και όλοι αυτοί που προστατεύουν τον πλούτο και κάνουν τη ζωή τους αφήνοντας τη δική σου στα αζήτητα. Δεν είσαι σαν τον πατέρα σου που το υποψιαζότανε μεν αλλά δεν το βλέπε. Τώρα τα βλέπεις μπρος στην οθόνη σου να σου βγάζουν τη γλώσσα. Έχεις πάθει απεξάρτηση από ναρκωτικά του τύπου «οι φτωχοί μπαίνουν ευκολότερα στον παράδεισο»
Τι θα κάνεις ? Θα ‘πινεις μπύρες και μπάφους και θα παίζεις προ. Σίγουρα! Μέχρι κάποια στιγμή όμως που η εντροπία του συστήματός ξεπερνάει το σημείο καμπής και το καπάκι σκάει. Και σου φταίει τότε ο αστυφύλακας, οι βιτρίνες και τα αυτοκίνητα. Είτε σε μια πρώτη απλοϊκή ανάγνωση του προβλήματός σου είτε στην ουτοπική λογική του να γκρεμίσουμε αυτό που έχουμε και .......βλέπουμε. Την άλλη μέρα όμως, τι?

Από τη άλλη φάνηκε όλος ο συντηρητισμός των εγγλέζων. Όλες οι μεγάλες εφημερίδες βγήκαν με πρωτοσέλιδα «ντροπή» και «αίσχος». Ντροπιάζουν τη χώρα μας, λένε αυτοί που την νόμιζαν τόοοσο μακριά από την τριτοκοσμική Αθήνα. Η κοινή γνώμη ζητάει περισσότερη και αυστηρότερη αστυνομία με πλαστικές σφαίρες και κανόνια νερού. Κάποιοι αυτο-οργανώνονται σε ομάδες προστασίας και πιάνουν σκούπες για να καθαρίσουν και ρόπαλα για να «καθαρίσουν». Ανεβάζουν στο διαδίκτυο φιλμακια και φωτογραφίες υπόπτων! Το τι γράφεται στα αγγλικά μπλογκς δεν περιγράφεται. Να κόψει ο Κάμερον το επίδομα στέγης για να φύγουν οι φτωχοί από το Λονδίνο. Η προσφυγή στον στρατό βρίσκει υποστήριξη (θα πέσει η κυβέρνηση στην παγίδα?)ενώ παρακολουθούται το διαδικτυο και εξεταζεταιτο μπλοκαρισμα των Twitter και Blackberry σε ώρες κρίσης.

Τι θα έκανες όμως αν ήσουν τούρκος δεύτερης γεννιάς και σου σπάγαν το μαγαζί της γωνίας απ’ όπου βγάζεις το ψωμί σου για να σου πάρουν τα παπούτσια της βιτρίνας? Θα σκότωνες σήμερα και ας πήγαινες φυλακή αύριο? Και δεν θα συμπορευόσουν στον αδιέξοδο δρόμο το συντηρητισμού και της καταστολής?

Δυο δυναμικές που αναπτύσσονται παράλληλα. Μικροαστισμός και υπο-προλεταριάτο σε αντιπαραθετική συμμαχία. Το αυγό του φιδιού υπο επώαση. Μόνο που δεν ξέρουμε τι θα βγει από μέσα και ποιον θα πρωτοδαγκώσει.

ΥΓ: Σε μελέτες που διαβάζω για την βία στα αστικά κέντρα, εκτός από τις κλασσικές παραμέτρους που προανέφερα συμπεριλαμβάνονται το διαδίκτυο, τα ναρκωτικά, οι συμμορίες της γειτονιάς και τα βιντεο-παιχνίδια. Η ανάγκη αναπλήρωσης της οικογένειας και η αναζήτηση ρόλου υπάγονται στα βαθύτερα αίτια. Ενδιαφέρον, ε?

Ο τρίτος δρόμος

2011-08-08T16:11:00.001Z

Τρεις δρόμοι υπάρχουν γαι να χτυπηθεί η χρηματοπιστωτική δικτατορία και να γίνει αναδιανομή του πλούτου στα διάφορα επίπεδα:

1)Χρεωκοπίες και παύση πληρωμών.
2)Διεθνείς ρυθμίσεις για να κοπούν τα τοξικά ομόλογα, τα πριμ, η σπέκουλα, οι φούσκες, τα golden boys και οι φορολογικοί παράδεισοι.
3)Πληθωρισμός, με την εκτύπωση νέου χρήματος ( η πρόβλεψη του μπλογκ εδώ και έναν χρόνο)

Υπάρχει και ένας τέταρτος, οι κρατικοποιήσεις των τραπεζών και των πιστωτικών και αξιολογητικών οίκων αλλά αυτό ούτε να το συζητάτε γιατί θα σας βάλουν πιπέρι. ‘Οχι, δηλαδή ότι και οι άλλοι τρείς δρόμοι δεν είναι ταμπού αλλά ίσως, λέω τώρα για να περνά η ώρα, να είναι πλησιέστερα στη σφαίρα του εφιχτού.

Για να τραβήξουμε έναν ή και περισσότερους απο τους τρείς (άντε τέσσερεις δρόμους) υπάρχουν δυο εμπόδια.

Πρώτον, να μην το μάθουν οι οίκοι και τα ιδρύματα και προλάβουν να καταστρέψουν αυτόν που το ξεστόμισε πρώτος και την χώρα του. Πως είναι δυνατόν να μην το μάθουν όμως, αφού υπάρχουν υπάλληλοί τους μέσα στις κυβερνήσεις?

Δεύτερον , χρειάζεται οι αποφάσεις να παρθούν και να υλοποιηθούν σε διεθνές επίπεδο ( δεν έχει καμμιά έννοια να γίνει μόνον σε μια χώρα έστω και σε μια μεγάλη περιφέρεια σαν την Ευρώπη). Πως είναι δυνατόν όμως να παρθεί μια τέτοια συμφωνία από την χιονάτη και τους G-εφτά νάνους?

Τι θα γίνει , λοιπόν?

Είναι χαρακτηριστικό των συντηρητικών πολιτικών να έπονται της κοινωνίας και των περιστάσεων και όχι να τις τραβάνε. Θα συνεχίσουν να κρατάνε στη ζωή το τέρας που ψυχορραγεί με ενέσεις μέχρι να έρθει το κραχ, η/και η κοινωνική εξέγερση η/και ο πόλεμος.

Να θυμίσουμε το αυτονόητο?

2011-08-07T18:56:00.002Z

Διακοπές με ....διακοπές αλλα δεν γίνεται αλλιώς. Ο καθένας για τους λόγους του.

Δεν μπορώ να πω ότι τα όσα συμβαίνουν στην διεθνή οικονομία με ξάφνιασαν. Ήταν αναμενόμενα και το μπλογκ έχει γράψει κατ'επανάληψη όπως και για την απειλή αλλά και για την διέξοδο από την νεο-φιλελεύθερη ουτοπία και την δικτατορία των χρηματοπιστωτικών αγορών. Αν δεν πάρουν τις αποφάσεις που πρέπει οι G-επτά νάνοι που (νομίζουν ότι) κυβερνάνε τον κόσμο τότε θα τις πάρουν οι λαοί. Με τις μέρες να θυμίζουν το 30 ας μην φτάσουμε στο σημείο χωρίς επιστροφή και τα τύμπανα του πολέμου βγουν από τα σεντούκια.

Μία Ευρώπη των πολιτών, με κοινή οικονομική πολιτική, προτείνουν οι Οικολόγοι Πράσινοι, σε ανακοίνωσή τους σχετικά με τις εξελίξεις στην ευρωζώνη.
Ειδικότερα, υποστηρίζουν ότι "χωρίς έμφαση στη φορολογία του πλούτου και επενδύσεις στην πράσινη οικονομία, χωρίς αποτελεσματικό έλεγχο του χρηματοπιστωτικού τομέα, η Ευρώπη δεν έχει μέλλον".

Προσθέτουν δε ότι στην αδιέξοδη κυριαρχία των χρηματαγορών, "αντιπροτείνουμε μια Ευρώπη των πολιτών, με ενίσχυση του ευρωκοινοβουλίου και δημοκρατικό σχεδιασμό κοινής οικονομικής πολιτικής. Οι ευρωπαίοι πολιτικοί οφείλουν να αναλάβουν δραστικές πρωτοβουλίες και να πάψουν να κρύβονται πίσω από τους τραπεζίτες και τις στατιστικές".

Αρσενικές αράχνες που είμαστε

2011-07-27T22:55:00.003+01:00

Το δάνειο το πήραμε, το χρέος αναδιαρθρώθηκε και η πτώχευση αποφεύχθηκε μέχρι νεωτέρας.
Οι αγανακτισμένοι πάνε για μπάνια και οι ταξιτζήδες βαρέθηκαν να πολιορκούν. Η επανάσταση αναβάλλεται για το φθινόπωρο.

Στον πλανήτη Πλούτωνα ανακαλύφθηκε ένα τέταρτο φεγγάρι. Το έβγαλαν P4 ενώ τα άλλα τρία τα λένε Νιξ, Ύδρα και Χάρων. Έτσι ο πλανήτης έφτασε αισίως τα τέσσερα φεγγάρια. Στη Μεσόγειο θα έχουμε εικοσιένα φεγγάρια όσες και οι μέρες διακοπών. Μπαρτσελώνα, Ρώμη, Αθήνα, Κάιρο και Πόλη στα νησιά την βγάζουν όλοι.

Το μπλογκ πάει διακοπές και μπαίνει σε διάθεση φιλοσοφική ένεκα θέρους.

Παραθέτω λοιπόν ένα ποίημα του Αναγνωστάκη και ένα τραγούδι στο Youtube.Κια για τα δυο ευχαριστώ τους φίλους που μου τα έστειλαν.

Φοβάμαι

Φοβάμαι
τους ανθρώπους που εφτά χρόνια
έκαναν πως δεν είχαν πάρει χαμπάρι
και μια ωραία πρωία –μεσούντος κάποιου Ιουλίου–
βγήκαν στις πλατείες με σημαιάκια κραυγάζοντας
«Δώστε τη χούντα στο λαό».
Φοβάμαι τους ανθρώπους
που με καταλερωμένη τη φωλιά
πασχίζουν τώρα να βρουν λεκέδες στη δική σου.
Φοβάμαι τους ανθρώπους
που σου 'κλειναν την πόρτα
μην τυχόν και τους δώσεις κουπόνια
και τώρα τους βλέπεις στο Πολυτεχνείο
να καταθέτουν γαρίφαλα και να δακρύζουν.
Φοβάμαι τους ανθρώπους
που γέμιζαν τις ταβέρνες
και τα 'σπαζαν στα μπουζούκια
κάθε βράδυ
και τώρα τα ξανασπάζουν
όταν τους πιάνει το μεράκι της Φαραντούρη
και έχουν και «απόψεις».
Φοβάμαι τους ανθρώπους
που άλλαζαν πεζοδρόμιο όταν σε συναντούσαν
και τώρα σε λοιδορούν
γιατί, λέει, δεν βαδίζεις στον ίσιο δρόμο.
Φοβάμαι, φοβάμαι πολλούς ανθρώπους.
Φέτος φοβήθηκα ακόμα περισσότερο.

Μανώλης Αναγνωστάκης

Εγώ λέω να φοβάστε και τους μαλάκες (όχι αυτούς που τον παίζουνε) και τις πουτάνες (όχι αυτές που πληρώνονται). Τους ανεύθυνους που έχουν θέσεις ευθύνης και τους υποκριτές όταν αποζητούν "ρόλους" επαγγελματία ηθοποιού στο γίγνεσθαι.

ΥΓ: Ηθικόν διδάγμα σιβυλλικόν και μυστικοπαθές! Το να αρμενίζεις στην άγνοιά σου σήμερα είναι τόσο αφελές όσο το να είσαι αρσενική αράχνη και να θες να ανάψεις τσιγάρο μετά το σεξ.

Άντε. καλή ξεκούραση

Σωσίβια και τσιρότα; οι αποφάσεις για το χρέος

2011-07-22T17:41:00.003+01:00

Τα συμπεράσματα μου από τη συμφωνία κορυφής για το χρέος σε πολύ τηλεγραφικό ύφος.

1) Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι αποφάσεις είναι μεγάλη πολιτική επιτυχία για την Ελλάδα και ανάσα για την οικονομία , ειδικά το αναπτυξιακό πακέτο. Να δούμε όμως την εφαρμογή τους, το νέο μνημόνιο και τη δανειακή σύμβαση..

1) Η Γερμανία (και όσοι έχουν πλεονάσματα) φαίνεται να δέχεται, υπό την πίεση του φόβου της εξάπλωσης της κρίσης στην Ευρώπη αλλά και από την πίεση των ελλειμμάτων της Αμερικής, να χαλαρώσει την δημοσιονομική πολιτική. Ο πληθωρισμός επί των θυρών (που δεν είναι κακό στην παρούσα φάση για όσους χρωστάνε). Ένα βήμα προς το ευρω-ομόλογο και ένα άλμα για την ευρωπαική διακυβέρνηση που είχε λιμνάσει για χρόνια

2) Η όποια βοήθεια είναι αυστηρά υπό συνθήκες (conditionality) και πάει παράλληλα με τις διαρθρωτικές αλλαγές που αναλάβαμε να κάνουμε. Παίρνουμε τα λεφτά με την πρόοδο αλλαγών. Προφανώς και δεν υπάρχει ευρωπαίος ηγέτης που θα εμπιστευτεί το ελληνικό κατεστημένο που μπορεί να ξαναφάει και αυτά τα λεφτά χωρίς κανένα κοινωνικό ή οικονομικό αντίκρισμα. Το έχω πει πολλές φορές στο παρελθόν. Οι Γερμανοί θα αφήσουν να πέσει νέο χρήμα αφού δέσουν όλους τους "άταχτους" χειροπόδαρα. Μην έχετε αμφιβολίες επ' αυτού. Δεν είναι μόνο το Μνημόνιο. Είναι και η ενίσχυση του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης και του Συμφώνου Ανταγωνιστικότητας. Τι σημαίνουν αυτά? Οι εθνικοί προϋπολογισμοί των κρατών μελών θα παίρνουν και την έγκριση της Ευρώπης και ότι οι μισθοί θα είναι ανάλογοι της ανταγωνιστικότητας.

3) Το ότι οι ιδιώτες που έκαναν λάθος επενδύσεις θα πληρώσουν είναι θετικό και δείχνει την γερμανική νοοτροπία που δεν συγχωρεί τα λάθη και το…….. έλα μωρέ τώρα. Γιατί να πληρώνει ο φορολογούμενος τη χασούρα τους ενώ τα κέρδη να πηγαίνουν στις τσέπες των τραπεζών?

4) Είναι επιτυχία της Ευρωπαϊκής πολιτικής και διπλωματίας που ενώ υπονοούν πτωχεύσεις και πληθωρικό χρήμα το ευρώ όχι μόνο δεν πέφτει αλλά ανεβαίνει όπως και τα διεθνή χρηματιστήρια.

Τι περιμένω από δω και πέρα?

Από ελληνικής πλευράς να σοβαρευτούμε, να κάνουμε τις αλλαγές για ανάπτυξη, διαφάνεια, δημόσια διοίκηση , με προτεραιότητα στη δικαιοσύνη και τον φοροεισπρακτικό μηχανισμό, παιδεία, υγεία και κοινωνική δικαιοσύνη ώστε να μην πληρώνουν τα σπασμένα οι πιο αδύναμοι όπως γίνεται τώρα. Να αρχίσει δηλαδή το ξήλωμα όλων των στραβών της τελευταίας πεντηκονταετίας.

Τι θα περίμενα από την Ευρώπη?

Όλα τα παραπάνω είναι τσιρότα και ασπιρίνες , όπως είπε και η Κλίντον. Το νεο-φιλελεύθερο τέρας έχει φτάσει στο τέλος του και θα γεννά κρίσεις συνέχεια. Όσο πιο γρήγορα τελειώσει τόσο λιγότερο κινδυνεύουμε να μας καταπιεί όλους συμπεριλαμβανομένου και του Ευρωπαϊκού εγχειρήματος. Ας το πάρουν απόφαση.

Που πάει το πράμα με το χρέος

2011-07-20T18:45:00.001+01:00

Κάποιοι λίγοι φίλοι που μείναμε στο βροχερό ((και δροσερό, χεχε)σοκολατοχώρι συζητούσαμε προχτές για το που θα πάει το πράμα με το χρέος.
Διαβάστε πρώτα κάποια αποσπάσματα από άρθρο του Μανδραβέλη στην Καθημερινή 10/7. Η επιλογή δική μου

"Αν το ελληνικό κράτος την 1η Ιανουαρίου 2009 είχε μηδενικό χρέος, στο τέλος του ίδιου χρόνου το χρέος της θα ήταν 23,5 δισεκατομμύρια ευρώ. Τόσα περισσότερα ήταν τα έξοδα του Δημοσίου από τα έσοδά του και τόσα έπρεπε να δανειστεί από τις αγορές για να τα βγάλει πέρα. Αυτό στη γλώσσα των οικονομολόγων είναι το πρωτογενές δημοσιονομικό αποτέλεσμα. Έσοδα μείον δαπάνες εκτός τόκων και χρεολυσίων."
"Ας υποθέσουμε λοιπόν ότι την τελευταία ημέρα του 2009 το ελληνικό κράτος ήθελε να κάνει μια νέα αρχή. Αποφάσιζε να κηρύξει ολόκληρο το δημόσιο χρέος «επαχθές», όπως είναι εσχάτως η ορολογία της μόδας. Διέγραφε ολόκληρο το χρέος προς τους πιστωτές του και δεν είχε δευτερογενείς αρνητικές επιπτώσεις. ……..
Βέβαια, ακόμη και στον φανταστικό κόσμο που κηρύσσουν οι οπαδοί των ριζοσπαστικών λύσεων, θα πρέπει να υπάρχει μια αρνητική συνέπεια. Αυτή εκ των πραγμάτων θα είναι η στάση πληρωμών και των δανειστών…….
Χωρίς τα δανεικά, λοιπόν, και χωρίς άλλες αρνητικές επιπτώσεις από τη διαγραφή του χρέους το κράτος θα έπρεπε το 2010 να περικόψει τις δαπάνες του ή να αυξήσει τα φορολογικά του έσοδα κατά 23,5 δισεκατομμύρια ευρώ. Όσα μάζεψε τόσα έπρεπε και να ξοδέψει.
Ελέω Μνημονίου, όμως, το 2010 το κράτος περιέκοψε 12,5 δισεκατομμύρια ευρώ. Δηλαδή ξόδεψε 11 δισ. περισσότερα απ’ όσα εισέπραξε. Αυτό σημαίνει ότι αν πόνεσαν τα μέτρα που προέβλεπε το Μνημόνιο, τα μέτρα χωρίς το Μνημόνιο θα πόναγαν διπλά. Θα έπρεπε να κόψουμε περαιτέρω τους μισθούς και τις συντάξεις ή να αυξήσουμε περισσότερο τη φορολογία ή ότι, τέλος πάντων, θα χρειαζόταν για να μειώσουμε το πρωτογενές έλλειμμα κατά 23,5 δισ.
Εκ των πραγμάτων και εξαιτίας του Μνημονίου η προσαρμογή της ελληνικής οικονομίας είναι πιο ήπια, απ’ ό,τι θα ήταν χωρίς το Μνημόνιο. Ακόμη κι αν όλες οι άλλες παράμετροι της οικονομίας δεν διολίσθαιναν αρνητικά, θα έπρεπε το 2010 να περικόψουμε 23 δισ. αντί 12,5

Είναι απλά μαθηματικά, καταλήγει το άρθρο. Και θα πρόσθετα εγώ ότι τα μαθηματικά είναι ίδια είτε τα κάνεις σε ευρώ , είτε σε δολάρια είτε σε δραχμές.
Επειδή δεν έχω όλα τα στοιχεία ,είμαι ανοιχτός σε οποιαδήποτε άλλη ποσοτική ανάλυση της οικονομικής κατάστασης.

Απο κει και πέρα είναι κατά πόσο θέλει να βάλει το χέρι στην τσέπη η Μέρκελ ώστε να μην έχει γενικότερα προβλήματα με τυχόν πτώχευσή μας.
Θα το κάνει, αργά ή γρήγορα, και με τρόπο .....Αμερικάνικο όπως έχει γράψει το μπλογκ εδώ και πολύ καιρό. Μόνον, όμως, αφού θα έχει δέσει χειροπόδαρα όλους τους άταχτους για να μην της ξανακανουν τά ιδια.

Παζάρια στον κυνισμό της διεθνούς οικονομίας και σε όποιον αρέσουν.

Η Χίλαρι Κλίντον στην Αθήνα

2011-07-17T18:40:00.001+01:00

Παραθέτω κάποια αποσπάσματα από τον τύπο που μου έκαναν εντύπωση με κάποια δικά μου σχόλια.

Σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές του ΑΠΕ-ΜΠΕ, θέμα της συζήτησης ήταν οι εξελίξεις στο θέμα της οικονομικής κρίσης, αλλά και το Κυπριακό, το Σκοπιανό, τα ελληνοτουρκικά, το Οικουμενικό Πατριαρχείο, η ευρωπαϊκή προοπτική των χωρών των Δυτικών Βαλκανίων, η ενέργεια και η "αραβική Άνοιξη" και ο ρόλος της Ελλάδας στην περιοχή.

Η Χ.Κ έρχεται από την Πόλη όπου συζητήθηκε τι θα γίνει στη Λιβύη αλλά και στην όλη περιοχή. (Στην Αίγυπτο τόσους μήνες έχει φύγει ο Μουμπάρακ και εκλογές δεν έγιναν ακόμα!)
Μου φαίνεται περίεργο το ότι η όλη συνάντηση της Πόλης πέρασε μαλλον στα ψιλά διεθνώς όπως και η διεθνής αναγνώριση του κράτους της Βεγγάζης. Το τελευταίο σημαίνει ότι τα λεφτά του Λιβυκού κράτους (δηλαδή του Καντάφι) σε ξένες τράπεζες μπορούν να δωθούν στους εξεγερμένους χωρίς νομικά προβλήματα. Αυτά τα μουλωχτά, πάντως, είναι και τα πιο ....περίεργα.

Η Χ.Κλίντον δήλωσε «Κάποιες επώδυνες θυσίες θα είναι απαραίτητες, αλλά έχω μεγάλη αισιοδοξία στην αντοχή και την ευφυία του ελληνικού λαού. Είμαι εδώ λοιπόν για να δώσω ένα πολύ ισχυρό μήνυμα στήριξης για όλη τη δύσκολη δουλειά που σας περιμένει».

Λέγε τι θες. Πολλή αγάπη πέφτει. Μήπως έχει δίκιο το ΛΑΟΣ που είπε ότι « Η Αμερική δείχνει στην Ευρώπη ότι είναι έτοιμη να μαζέψει κάθε απολωλός πρόβατό της».

«Οι φίλοι φαίνονται στα δύσκολα. Οι ΗΠΑ έχου σταθεί στο πλευρό μας με τρόπο αταλάντευτο και αποφασιστικό", δήλωσε από τη μεριά του ο Στ. Λαμπρινίδης.

Κάποιοι λένε ότι ο ΓΑΠ τον έβαλε στο ΥΠΕΞ για να φέρει την Χίλαρι στην Ελλάδα και να τα βρει μαζί της αφού την ξέρει πολύ καλά. Ηταν μέσα στην ομάδα της προεκλογικής της εκστρατείας με το γραφείο του να έχει την ευθύνη της νομικής κάλυψης, αν θυμάμαι καλά.

Πολύ περίεργα μου φαίνονται αυτά. Μπορεί να είναι και η ιδέα μου ή η βαλκανική μου καχυποψία. Ο καιρός θα δείξει

Σεξ και κατασκοπεία την ώρα του φαγητού

2011-07-13T16:09:00.000+01:00

Επειδή η μπάλα της αυστηρής δημοσιονομικής πειθαρχίας δεν αφήνει κανέναν απέξω σας πληροφορώ ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή , κάτω από την αφόρητη πίεση των Κρατών Μελών προτείνει μέτρα κατά του προσωπικού των οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Προφανώς για την οικονομική κρίση φταίνε οι υπέρμετροι μισθοί των υπαλλήλων και όχι η αναρχία της αγοράς . Δεν φταίει ούτε η σπατάλη στα γεωργικά, ούτε τα πηγαινέλα του Κοινοβουλίου μεταξύ Στρασβούργου και Βρυξελλών, ούτε η κερδοσκοπία και η σπέκουλα αλλά οι μισθοί των υπαλλήλων που είναι μεν υψηλοί για μια μερίδα τους αλλά υπάρχουν και κάποιοι που παίρνουν ενάμισι χιλιάρικο.

Τι προτείνει η ίδια η Επιτροπή για τους υπαλλήλους της? 40 ώρες δουλειά την βδομάδα (αυτό στην πράξη έχει ξεπεραστεί κατά πολύ), 5% μείωση προσωπικού, 5,5% μείωση αποδοχών, σύνταξη στα 67 και λιγότερη, λιγότερη ετήσια άδεια και περικοπές στα ευρωπαϊκά σχολεία. Και αυτό είναι μόνο η αρχή. Σίγουρα τα Κράτη Μέλη θα τους κατασπαράξουν στη συνέχεια.

Προφανώς τα συνδικάτα ετοιμάζουν δυναμικές κινητοποιήσεις και απεργίες αλλά το πράγμα δείχνει που πάει. Εν μέσω κρίσης στον νότο και περικοπών σχεδόν παντού είναι αναμενόμενο και πολιτικά ευπώλητο να μειώνεις τους μισθούς των ευρω-υπαλλήλων. Λαϊκισμός και δω αφού η ολική εξοικονόμηση θα είναι της τάξης του 0,2% του προϋπολογισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης (όπου το 40% πάει στις γεωργικές επιδοτήσεις, κύρια μεγαλοτσιφλικάδων όπως η βασιλική οικογένεια της Αγγλίας)

Και ξανάρχισαν, όπως και στην προηγούμενη ρεφόρμα το 2004, οι κίτρινες φυλλάδες της Αγγλίας, της Γερμανίας αλλά και άλλων Κρατών την γκρίζα προπαγάνδα για τα προνόμια, τα σχολεία πολυτελείας που ετοιμάζουν ελίτ να μας κυβερνήσουν, πόσο σολομό τρώνε οι γραφειοκράτες, τι γραβάτες φοράνε, κλπ, κλπ.

Πρόσφατα βγήκε στο φως το τι κάνουν οι υπάλληλοι την ώρα του διαλλείματός τους. Έχει και σεξ και κατασκοπεία η υπόθεση. Δεν σας τα λέω όλα όμως για να πάτε να τα δείτε (αν και σκασίλα σας) στο zougla.gr (για τέτοιο σοβαρό τύπο μιλάμε) με ένα κλικ εδώ.

Πράσινες εισπράξεις και αυτονόητα αυθαίρετα

2011-07-12T10:30:00.004+01:00

Από τα πρώτα άρθρα του μπλογκ το πιο επισκέψιμο διαχρονικά από το 2007 και από τις πρώτες αναφορές στο θέμα στα ελληνικά είναι αυτό πάνω στην πράσινη ανάπτυξη. Μια έρευνα στο google για "πρασινη ανάπτυξη" θα σας πείσει. Το λέω εκ προοιμίου για την αποφυγή παρεξηγήσεων.

Ένα από τα πολλά θύματα της οικονομικής κατάστασης αλλά και του γενικού μπάχαλου του κρατικού μηχανισμού στην Ελλάδα είναι και η ιδέα της πράσινης ανάπτυξης που πολύ εύστοχα ανάδειξε ο Παπανδρέου προεκλογικά ως πλαίσιο ανάπτυξης της χώρας. Μόνον που άλλα βούλεται ο άνθρωπος και άλλα οι αγορές κελεύουν.

Η πράσινη ανάπτυξη δεν μπορεί να γεμίσει τα άδεια ταμεία σε ένα εξάμηνο. Αυτό, λοιπόν,το ξέχασε η Μπιρμπίλη που και ύφος νέο είχε και όραμα αλλά είχε και θράσος. Αντί να μαζεύει λεφτά για τα ταμεία από τα αυθαίρετα ( η τελευτάια φορά θα ήταν πια, τι την πειραζε?)καθυστερούσε να δώσει άδειες στα ενεργειακά πλάνα κάποιων επενδυτών που έψαχναν για υπερεργολαβίες πράσινης ενέργειας σε τιμές αγοράς χρυσού ( χρυσοπράσινη ενέργεια , δηλαδή).

Χτύπησε ακόμα και την ραχοκοκαλιά του εθνικού μας κορμού με το να κάνει δέκα τα στρέμματα για την εκτός σχεδίου δόμηση. Δεν έχει σημασία που κάποια νησιά έχουν γίνει Λούτσες πολυτελείας και που δεν μπορείς να χωροθετήσεις όχι ΧΥΤΑ αλλά ούτε μελισσοκομικές κυψέλες με την τιμή γης στα ύψη και την οικοδομική φούσκα απλά σε χειμερία νάρκη έτοιμη να ξυπνήσει και να καταπιεί και την υπόλοιπη Ελλάδα. Και η Playa del Sol, η Ibiza τα ίδια σκ...και φούσκες είναι. Τι ήθελε, δηλαδή?

Το θέμα της πράσινης ανάπτυξης γίνεται όλο και πιο οικονομίστικο και δημοσιοεισπραχτικό. Φύγαμε από την έννοια της ανάπτυξης και περάσαμε στην πράσινη οικονομία και μετά στη πράσινη μεγέθυνση. Όλο και πιο μακριά από την έννοια της αειφορίας με πρώτο θύμα την κοινωνία και δεύτερο το περιβάλλον.

Μείναμε λοιπόν (όχι μόνο στην Ελλάδα) στη νεο φιλελεύθερη λογική όπου πράσινη ανάπτυξη είναι μια ακόμα ευκαιρία καπιταλιστικού τζίρου και ανάπτυξης μέσω της κατανάλωσης όπου αντί να καταναλώνουμε λιγνίτη καταναλώνουμε ανεμογεννήτριες και αντί για συμβατικά αυτοκίνητα αγοράζουμε υβριδικά. Το ότι είμαστε στην ίδια λογική που προκαλεί οικονομικές και περιβαλλοντικές κρίσεις δεν αφορά κανέναν.

Ούτε το που παράγονται αυτά που θα καταναλώσουμε ενδιαφέρει κανέναν. Ρυθμίζονται από την αγορά στη βάση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων και του διεθνούς καταμερισμού της εργασίας. Η λογική αυτή χρεώνει τη χώρα όπως πάντα χωρίς να δημιουργεί τις ανάλογες θέσεις εργασίας ενώ πλουτίζει εργολάβους, μεταπράτες αδειών και τους διαφόρους "πλασιέ" τεχνολογικής προόδου.

Έλπιζα ότι ο δημόσιος διάλογος που άνοιξε το ΕΛΙΑΜΕΠ για την Πράσινη Ελλάδα(κλικ εδώ) θα έδινε την ευκαιρία αποσαφηνισμού της πολιτικής προς ένα εναλλακτικό τρόπο ανάπτυξης.

Υπάρχουν πολλές αξιόλογες προτάσεις από αξιόλογους ανθρώπους στη βάση της επικρατούσας λογικής και ανάγκης. Βρήκα τεχνολογικές προτάσεις και ιδέες διαχείρισης που μακάρι να εφαρμοστούν.

Όμως η οικονιμίστικη αντιμετώπιση του περιβάλλοντος μου προκαλεί ερωτηματικά και απογοήτευση. Με τα μάτια στραμμένα στο κέρδος είναι εύκολο να εστιάσεις στα ενεργειακά και τις τεχνολογίες. Είναι εύκολο να καταλήξεις ότι η βιοποικιλότητα είναι καλή για τον οικοτουρισμό. Μόνο γι’αυτό? Ούτε με το να βάζουμε ανεμογεννήτριες , να μαζεύουμε τα σκουπίδια (αυτό πια να το δω και θα πάω λαμπάδα στη Μεγαλόχαρη) και να εξοικονομούμε νερό γινόμαστε 'πράσινο' νησί (για την Ανδρο το προτείνουν) και 'πράσινη ανάπτυξη'. Αυτό μάλλον "αυτονόητη" ανάπτυξη πρέπει να λέγεται.

Με προβλημάτισαν επίσης και κάποιες μάλλον επιφανειακές προτάσεις για τα οικιστικά και την χωροταξία με προεξέχουσα εκείνη για την απο-ενοχοποίηση της εκτος σχεδίου δόμησης που θα κάνουν τα κόκαλα του Τρίτση να τρίζουν.

Δυστυχώς δεν υπάρχει καν τομέας καινοτομιών, έρευνας και παιδείας διότι όπως εξηγεί το εισαγωγικό σημείωμα είναι οριζόντιες δράσεις.

Η κυριότερη όμως παράλειψη είναι η παντελής απουσία προβληματισμού και προτάσεων για την κοινωνική καινοτομία. Για την αλλαγή δηλαδή τρόπου παραγωγής και κατανάλωσης, Τρόπου μετακίνησης. Πάνω από όλα αλλαγή στην νοοτροπία. Νέα παιδεία. Αποκέντρωση . Η συμμετοχή των πολιτών στην ανάπτυξη και τον έλεγχο του κράτους. Κοινότητες αυτο-οργάνωσης νέων ανθρώπων στην ύπαιθρο αλλά και στις πόλεις. Και τόσα και τόσα άλλα που το κυριότερο κεφάλαιο της Ελλάδας, ο νους και η δημιουργικότητα των ανθρώπων της θα μπορούσε να εφεύρει και να εφαρμόσει.

Σταματήστε πια με αυτές τις επιμέρους, κλαδικές και κορπορατίστικες αντιλήψεις χωρίς φαντασία και καινοτομία.

Δεν θα κουραστώ να το γράφω . Εδώ που φτάσαμε χωρίς συμμετοχή του ενεργού κοματιού της κοινωνίας δεν θα υπάρξει όχι πράσινη αλλά κανενός χρώματος ανάπτυξη γιατί το πρόβλημα μας στη βάση του δεν είναι ούτε οικονονικό ούτε μηχανικό. Έτσι δεν είναι?

Ανγκέλα , μωρό μου

2011-07-11T01:09:00.002+01:00

Ανγκέλα, μωρό μου
Δυο φορές σ' έχω δει από κοντά και μ' έχει αγγίξει η αύρα του αρώματός σου. Τη μια ήταν στο πάρκο όταν σε κοίταγα υπνωτισμένος. Την άλλη σε ένα εστιατόριο που έτρωγες με λεπτότητα και με μια απερίγραπτη ρομαντικότητα το σβάινε χάξεν σου.

Πιο πολλές σε έχω θαυμάσει από μακριά με το μπλε σου ταγιεράκι να δένει με τον τόνο της εξουσίας σου. Η (ψευδ)αίσθηση παντοδυναμίας που αποπνέεις είναι μεγάλο αφροδισιακό. Στο χουνε πει κι'άλλοι?

Άπειρες φόρες σε έχω δει στην τηλεόραση με τα μπλε ματάκια σου να βάζουν στη θέση τους ακόμα και τους πιο ισχυρούς άνδρες.

Σου έχω φωνάξει πολλές φορές αλλά δεν με άκουσες. Σου έχω γράψει άλλες τόσες , αλλά δεν με διάβασες. Σου έχω πει για την ασυδοσία της αγοράς που δεν μας αφήνει να 'ρθουμε πλησιέστερα. Για τους κερδοσκόπους που θέλουν το κακό μας . Για τα ΜΜΕ που μας γλωσσοτρώνε και τη Σίμενς που μας έχει κάνει μάγια και όλο τσακωνόμαστε. Ότι όσο ζητάς μνημόνια ο γάμος δεν θα γίνει τουλάχιστον μεσοπρόθεσμα γιατί αγανακτείς τη μανούλα μου.

Και μετά από τόσο καιρό και μ' όλα αυτά που σου χω πει και σου χω γράψει τώρα ξύπνησες, μη πω καμιά κουβέντα, για να πεις ότι οι οίκοι αξιολόγησης μας την έχουν στημένη και ότι πρέπει να τους βάλλεις φρένο?

Δεν σου τα λεγα τότε ότι μας κάνουν ότι θεν και σε χουνε γραμμένη? Να τους κόψεις τα πριμ και τα μπόνους. Να τους κλείσεις τα off shore και να τους βάλεις να φαν τα τοξικά τους. Σου λεγα να τους διαλύσεις. Την πάπια εσύ.

Σου λεγα και για την Αμερικάνα που μου ταζε προίκα ενω ήταν έτοιμη να βαρέσει το κανόνι. Και όπου να ναι θα κόψει χρήμα να πληρώσει τα χρέη της και πως πρέπει να κάνεις το ίδιο και συ μπας και πάρει τη σύνταξη η μανούλα και πει το ναι για τον γάμο. Εσύ έτρεχες με κινέζους και ξέχασες να ρθεις και στο Μνημόσυνο της θείας Ελπίδας.

Μείνε μόνη σου λοιπόν. Δεν ξανα ασχολούμαι μαζί σου. Μείνε με τα πλεονάσματά σου μέχρι να σου τα φάει κανένας άλλος βρωμολατίνος ή να στα πληθωρίσει η Αμερικάνα και τότε να δούμε τι θα λες. Θα παρακαλάς αλλά εγώ θα είμαι μακριά σου.

Πρώην δικός σου

ΥΓ: Ξέχωρα από την πλάκα, φαντάζομαι την Μέρκελ η οποία τρέχει για την κρίση σε όλη την Ευρώπη, μιλάει με τον Ομπάμα, και τις πιο μεγάλες τράπεζες του κόσμου και που έχει από πίσω της στρατούς αναλυτών και εμπειρογνωμόνων να της λέει ο Σαμαράς που την είδε τις προάλλες "Αν δεν πετύχει το σχέδιο σου τότε θα βάλλω μπρος αυτό του Σταϊκούρα που μου πε το πρωί στον καφέ" Θα πρέπει να 'πεσε από την καρέκλα της.

Το τέλος του κράτους (ΙΙΙ)

2011-07-09T09:04:00.000+01:00

Σηκώνω το γάντι!

Όσον αφορά τις προϋποθέσεις της σύστασης αυτόνομων κοινοτήτων διαβίωσης, η ανάγκη αποτελεί ισχυρότερο παράγοντας από άλλους, όπως μπορεί να είναι η μόρφωση, η ιδεολογία ή ακόμα και η μόδα. Θα έλεγα, μάλιστα, ότι η μόρφωση μπορεί και να λειτουργεί ανασχετικά στη συγκεκριμένη περίπτωση, εάν λάβουμε υπόψη το χρησιμοθηρικό της χαρακτήρα στη σύγχρονη κοινωνία: μόρφωση ως μέσο πρόσβασης σε καλύτερα αμειβόμενες θέσεις εργασίας ή αξιώματα και κατ’ επέκταση σε υψηλότερο βιοτικό επίπεδο. Η προσδοκία αυτή μάλλον απομακρύνει παρά προωθεί την επιλογή μίας απλής, φυσικής ζωής με σεβασμό στους φυσικούς βιορυθμούς του είδους μας.

Η βιογενετική μπορεί να πλησιάζει ή ακόμα και να έχει ήδη επιτύχει την μετάλλαξη του ανθρώπου σε κάτι άλλο• παράλληλα ωστόσο έχει αποδείξει, ότι το ανθρώπινο γονίδιο, παρά την τεράστια εξέλιξη του πολιτισμού, έχει ελάχιστα διαφοροποιηθεί από την εποχή που ζούσαμε σε σπηλιές. Η κάλυψη, λοιπόν, των φυσικών μας αναγκών και κατ’ επέκταση η προσωπική ολοκλήρωση επιτυγχάνεται σε μεγαλύτερο βαθμό ζώντας σε μικρές ομάδες στη φύση με σεβασμό προς αυτή και τους νόμους της, παρά σε θηριώδεις πόλεις εκατομμυρίων κατοίκων, με βιομηχανίες, χημικές τροφές και δηλητηριασμένο αέρα και νερό. Και για να το πάω και ένα βήμα παρακάτω, η φυσική ζωή δεν είναι απλώς θέμα αισθητικής ή φιλοσοφίας. Η επιβίωση του ανθρώπινου είδους συνολικά εξαρτάται από την επιστροφή του ανθρώπου σε ένα περιβάλλον και έναν τρόπο ζωής φιλικότερο προς την εσωτερική του φύση. Από την εποχή του Δαρβίνου γνωρίζουμε ότι όταν το γονίδιο δεν μπορεί να αφομοιώσει και να προσαρμοστεί στις μεταβαλλόμενες εξωτερικές συνθήκες τότε ή μεταλλάσσεται ή εξαλείφεται. Τα αυξανόμενα επίπεδα θανάτων από καρκίνο, η εμφάνιση πανδημιών με ολοένα μεγαλύτερη συχνότητα, η μάστιγα των ψυχολογικών ασθενειών με κυριότερη την κατάθλιψη, τα ναρκωτικά, η εγκληματικότητα κλπ. είναι τα συμπτώματα της αδυναμίας προσαρμογής μας στο τεχνητό περιβάλλον στο οποίο φυλακίσαμε τις ζωές μας. Και η προσπάθεια μας να μεταλλαχτούμε με τεχνητά μέσα ισούται μάλλον με επανάληψη του ίδιου σφάλματος ή με άλλα λόγια με την αναζήτηση λύσης στη λάθος κατεύθυνση. Μάλλον το περιβάλλον μας πρέπει να αλλάξουμε και τον τρόπο που κινούμαστε μέσα σε αυτό προς κάλυψη των βασικών μας αναγκών.

Ευελπιστώ ότι από ένστικτο αυτοσυντήρησης και μόνο και όχι ως αποτέλεσμα μόρφωσης, άποψης ή ακόμα και μόδας – γιατί αυτά αλλάζουν γρήγορα – θα στραφούμε στη σωστή από βιολογική-εξελικτική καθαρά άποψη κατεύθυνση. Ως προς το μέγεθος των ομάδων αυτών, θα εξαρτηθεί από τους φυσικούς πόρους στους οποίους θα μπορούν να έχουν πρόσβαση.

Είναι πάντως πολύ νωρίς για να ανησυχούμε για το τι θα γίνει σε περίπτωση μαζικού κύματος εγκατάλειψης του «συμβατικού τρόπου ζωής». Υπάρχει πάντα και το ιστορικό παράδειγμα της Κίνας, μίας ανέκαθεν πολυπληθούς κοινωνίας η οποία διατηρούσε και εν μέρει εξακολουθεί να διατηρεί την ισορροπία της, ζώντας σε αρμονία με το φυσικό περιβάλλον και την ανθρώπινη φύση.

Τέλος, όσον αφορά τη διεθνή ισχύ των αυτόνομων κοινοτήτων, ίσως απαιτείται μία επίσης αναθεώρηση της έννοιας της ισχύος. Ιδίως όταν μιλάμε για θεσμούς – κοινωνικές δομές, η σχέση σταθερότητας της δομής από τη μία και ισχύος από την άλλη δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα της παραπάνω άποψης είναι η πάλαι ποτέ Σοβιετική Ένωση, η οποία σε μεγάλο βαθμό υπέκυψε λόγω της υπερβολικής «σταθερότητας-δυσκαμψίας» των δομών της. Αλλά το ίδιο εμφανίζεται να συμβαίνει και στις ΗΠΑ. Αντίθετα, η έννοια της ισχύος τείνει να καθιερωθεί ως συνώνυμο της ευελιξίας και όχι της σταθερότητας.

Κάτι ανάλογο ισχύει και στο θέμα της ομοιογένειας-αναλογικότητας. Νομίζουμε δηλαδή ότι μία λειτουργική διεθνής κοινότητα απαιτεί ομοιογένεια δομών και αναλογικότητα θεσμών, αξιωμάτων-ρόλων κλπ. Αυτήν την άποψη καθιέρωσαν οι εκάστοτε ηγεμονίες με ιμπεριαλιστικές διαθέσεις, είτε αυτές λέγονταν μεγάλες Αυτοκρατορίες, είτε αποικιοκρατικά έθνη-κράτη είτε τέλος παγκόσμιες υπερδυνάμεις για να διευρύνουν τα γεωγραφικά όρια της εξουσίας τους, ή με άλλα λόγια για να εκμεταλλεύονται μεγαλύτερες περιφέρειες προς διατήρηση της κεντρικής τους εξουσίας. Κάτι ανάλογο επιχειρείται και στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο όνομα της ανάπτυξης των περιφερειών (Ιρλανδία, Πορτογαλία, Ισπανία, Ν. Ιταλία και Ελλάδα και έπονται και οι χώρες της πρώην Ανατολικής Ευρώπης) : ο εκσυγχρονισμός τους αποσκοπεί στην αποτελεσματικότερη οικονομική τους εκμετάλλευση από τις χώρες του κέντρου (κυρίως Γερμανία και Γαλλία). Το εγχείρημα όμως απέτυχε, ακριβώς επειδή οι κοινωνίες δεν είναι μηχανές να τις ρυθμίσεις όπως θες και να αποδίδουν τα προσδοκόμενα.

Η δική μου σκέψη κινείται στην αντίθετη ακριβώς κατεύθυνση: μιλάω για οργανωτικά και παραγωγικά αυτάρκεις κοινότητες, οι οποίες θα διατηρούν χαλαρές επαφές μεταξύ τους, κυρίως σε επίπεδο ανταλλαγής τεχνογνωσίας και γιατί όχι και προϊόντων, μακριά όμως από εμπορικές συναλλαγές με σκοπό τη δημιουργία και συσσώρευση κέρδους. Εκεί επιστρέφουμε ξανά στο καπιταλιστικό μοντέλο, το οποίο επίσης έκλεισε τον κύκλο του και μπορεί να αρχίσει να αποτυπώνεται στην ιστορία ως αρνητικό παράδειγμα μοντέλου διαχείρισης πεπερασμένων φυσικών και ανθρώπινων πόρων προς γνώση των μελλοντικών γενεών. Και εάν επιχαίρουν οι νεοφιλελεύθεροι για την παρακμή του διαρθρωμένου σε έθνη-κράτη πολιτικού συστήματος, όταν συγκλονιζόταν η παγκόσμια οικονομία από την κρίση του 2008 κατέφευγαν στα κρατικά θησαυροφυλάκια και σε κρατικούς αξιωματούχους για ενέσεις ρευστότητας και δηλώσεις καθησυχασμού των αγορών αντίστοιχα. Εάν στην επόμενη σοβαρή κρίση της παγκόσμιας οικονομίας δεν υπάρχουν οι θεσμοί αυτοί ή δεν έχουν πια να προσφέρουν τους αναμενόμενους πόρους, τότε να δούμε τι θα λένε και κυρίως τι θα κάνουν απέναντι στις εξαγριωμένες μάζες (στην Αργεντινή πάντως, ελλείψει συγκροτημένου και λειτουργούντος κράτους-εγγυητή-αστυφύλακα, οι εκπρόσωποι του διεθνούς καπιταλισμού έτρεχαν στα ελικόπτερα να σωθούν…).

Κάρολος

Το τέλος του κράτους (ΙΙ)

2011-07-08T12:20:00.003+01:00

Το τέλος του εθνικού κράτους, που γράφει ο Κάρολος στο προηγούμενο άρθρο, μπορεί να ειδωθεί από την πλευρά των αυτό-οργανωμένων κοινοτήτων, δηλαδή από τα κάτω , αλλά και από την μεριά των υπερεθνικών σχηματισμών όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση. Δεν είναι αφύσικο, ούτε και μυστικό , μέσα στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση να προωθείται η Ευρώπη των περιφερειών ή η Ευρώπη των κοινοτήτων αφού οι αποφάσεις παίρνονται πια πέρα από τις εθνικές πρωτεύουσες των οποίων ο ρόλος , στα πλαίσια μιας ομοσπονδίας τείνει προς αποδυνάμωση (άλλο τι γίνεται τώρα με το πισωγύρισμα προς το διακυβερνητικό μοντέλο). Σε μια τέτοια κατάσταση η ανάδειξη των περιφερειών αλλά και των τοπικών η θεματικών κοινοτήτων είναι αυτονόητη αρκεί να έχουν την ευρωπαϊκή τους υπόσταση και φωνή.

Με το θέμα της διάλυσης του εθνικού κράτους μέσα στα πλαίσια μιας ομοσπονδίας και την παράδοση μέρους της εθνικής κυριαρχίας σε ένα υπερεθνικό σχήμα έχουν γραφεί άπειρα επιστημονικά και πολιτικά κείμενα. Η αντιπαράθεση φεντεραλιστών και σκεπτικιστών στην Ευρώπη καλά κρατεί, με τους δεύτερους να έχουν το πάνω χέρι στις μέρες μας.

Όσον αφορά την οργάνωση της κοινωνίας σε ομάδες κοινων ενδιαφερόντων, συμφερόντων, αναγκων ή επιυθμιών έχω δυο βασικά ερωτήματα.

Πρώτον, μια τέτοια οργάνωση κλίμακας απαιτεί την πάρα πολύ υψηλή κοινωνική παιδεία (όχι μερικών χιλιάδων) της πλειοψηφίας μιας κοινωνίας. Δηλαδή θα την έβλεπα ίσως στην Σουηδία, στην Ελβετία, το Λουξεμβούργο άντε και στην Καλιφόρνια (που έχει πολύχρονη εμπειρία σε κοινότητες από την εποχή των χίπης και του deep green). Σε κοινωνίες άκρως εγωιστικές με χαμηλή κοινωνική συνείδηση όπως στην Ελλάδα μια τέτοια κίνηση δεν θα είχε ελιτίστικο χαρακτήρα? Και οι ελίτ θα είναι όσοι θα έχουν την σωματική, ηλικιακή, οικονομική, οικογενειακή ευχέρεια αλλά και την θέληση και ευφυΐα να αποχωρήσουν από το ευρύ σύνολο και να οργανωθούν σε κοινότητες. Ακόμα, η εμπειρία δείχνει ότι ένα μοντελο οργάνωσης είναι βιώσιμο όταν μπορεί να εφαρμοστει στο συνολο της κοινωνίας , στο σύνολο του πλανήτη. Αν η τάση αυτή εξαπλωθεί δεν θα τείνει προς την αυτοκατάργησή της? (φαντάζομαι το αντίστοιχο του να πηγαίναμε όλοι καλόγεροι σε μοναστήρια. Αυτά θα γινόντουσαν πόλεις-κράτη)

Το δεύτερο ερώτημα: στη θεωρητική περίπτωση γενικευμένης οργάνωσης μιας σημερινής κοινωνίας σε κοινότητες (τοπικές ή θεματικές), αυτές δεν θα απομακρύνονταν από το διεθνές γίγνεσθαι ακόμα περισσότερο αν αυτού του είδους η οργάνωση δεν συνέβαινε ταυτόχρονα διεθνώς? Αν δεν άλλαζε δηλαδή ταυτόχρονα το μοντέλο παγκόσμιας διακυβέρνησης και οι θεσμοι συνεννόησης? Αν σήμερα, με τα εθνικά κράτη να είναι ανίσχυρα να συγκροτήσουν μια διεθνή διακυβέρνηση ( με την καρικατούρα του G20 και το πτώμα του ΟΗΕ) πως θα γίνει αυτό με τις ακόμα πιο ανίσχυρες σε διεθνές επίπεδο και πιο απόμακρες κοινότητες? Οπότε αν δεν έχεις ισχυρά διεθνή δίκτυα ή τοπική οργάνωση από μόνη της δεν θα είναι απομόνωση?

Μήπως θα αφήσουμε την αγορά να αλωνίζει σε διεθνές επίπεδο και θα οδηγούσαμε (αν γινότανε) μια περιφερειακή κοινωνία σε ακόμα πιο τοπικό και πιο ανίσχυρο διεθνώς ρόλο? Σήμερα, αυτό δεν θα ήταν μόνο ανόητο αλλά και ανήθικο. Γιατί νομίζετε ο νεο-φιλευθερισμός επιβάλλει σήμερα την απαξίωση και την κατάργηση του κράτους και των διεθνων θεσμών του?

Το τέλος του κράτους

2011-07-07T16:04:00.001+01:00

Γράμμα από τον φίλο Κάρολο που με την νεανική του ματιά και δυνατή πένα μας φέρνει την φρέσκια αύρα του νησιού στα μουχλιασμένα γραφεία μας.

"Για να σχολιάσω τις εξελίξεις στο ελληνικό πολιτικό σύστημα, θα χρησιμοποιήσω το γνωστό στίχο, όλα τριγύρω αλλάζουνε κι όλα τα ίδια μένουν. Πήγε να γίνει κυβέρνηση συνασπισμού ΠΑΣΟΚ-ΝΔ, τελικά έγινε ανασχηματισμός και έπεσε πολύ ξύλο για να μην αλλάξει ουσιαστικά τίποτα: το ένα δάνειο διαδέχθηκε το άλλο, τα προηγούμενα σκληρά φοροεισπρακτικά μέτρα αντικαταστάθηκαν από νέα, πιο σκληρά και το σισύφειο έργο της παρούσας κυβέρνησης συνεχίζεται όπως και πριν: προχωράει η εξαθλίωση της ελληνικής οικονομίας και της μεσαίας τάξης στην Ελλάδα ή ό,τι έχει απομείνει από αυτή, ενώ η πολυπόθητη ανάπτυξη παραμένει μία αυταπάτη. Κάτι ειπώθηκε περί προγραμμάτων ΕΣΠΑ για την ενίσχυση της επιχειρηματικότητας, αλλά αυτά είναι μαλακίες: πάλι οι λίγοι και εκλεκτοί θα τα καρπωθούνε και οι πολλοί στον πάγκο.

Αν δεν ψηφιστούν μέτρα αναδιάρθρωσης του χρέους των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και των νοικοκυριών προς τις τράπεζες (σεισάχθεια), δεν πληρωθούν τα χρέη του δημοσίου προς ιδιώτες για να ανασάνει λίγο ο κόσμος και να κινηθεί η αγορά και δεν προχωρήσουν οι αποκρατικοποιήσεις, η ύφεση θα αποτελειώσει την ήδη ρημαγμένη ελληνική οικονομία σαν το σαράκι και η χρεωκοπία θα είναι απλώς η ταφόπλακα της μεταπολιτευτικής Ελλάδας - όχι της Ευρώπης ή του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος, όπως αφήνουν να εννοηθεί.

Πιστεύω ότι είμαστε στην καρδιά της κρίσης και ακόμα δεν έχουμε ξυπνήσει. Τι περιμένουμε άραγε; Σύμφωνα με μία άποψη, η αφύπνιση είναι θέμα παιδείας, οπότε η όλη διαδικασία είναι αργή και επώδυνη. Αυτό ισχύει για ριζικές κοινωνικές αλλαγές, όπως συνέβη κατά τη μετάβαση από τη θεοκρατία του μεσαίωνα στα κοσμικά πολιτεύματα της μοντέρνας Ευρώπης. Ακόμα και τότε, όμως, ήταν μία μικρή αλλά κρίσιμη μειονότητα που πληρούσε τις προϋποθέσεις και η οποία συμπαρέσυρε τις μάζες στην μερική χειραφέτησή τους, τόσο στις Κεντροευρωπαϊκές Αυτοκρατορίες όσο και στην Τσαρική Ρωσία. Το μήνυμα τότε ήταν πως ο άνθρωπος δεν χρειάζεται να περιμένει τη μετά θάνατον ζωή για να απελευθερωθεί από τα δεινά του και ότι είναι ικανός σε αυτή τη ζωή να πετύχει τα πάντα. Για αυτό, εκείνο που χρειάζεται είναι μία "φιλάνθρωπη" εξουσία που να αντιλαμβάνεται και να εστιάζει στις ανάγκες του, όπως τροφή, εργασία, μόρφωση, ελευθερία σκέψης και έκφρασης κλπ.

Το θέμα είναι ότι ενώ εκφράστηκαν τα αιτήματα του ανθρωπισμού, η εκπλήρωσή τους εξαρτιόταν πάλι από κάποιους άλλους: πρώτα ήταν οι ιερείς της κοινωνίας ενώ τώρα η άρχουσα αστική τάξη που ασκούσε την πολιτική εξουσία. Και πάλι, η βελτίωση των συνθηκών ζωής θα επιτυγχανόταν ύστερα από μία μετάβαση; πρώτα ήταν ο θάνατος, τώρα η επανάσταση.
Η συνέχεια της ιστορίας είναι γνωστή: το πολιτικό σύστημα έδινε υποσχέσεις για ένα καλύτερο αύριο και έπαιρνε παράταση ζωής. Ο κόσμος, από την άλλη, τρεφόταν με ψευτοπαροχές και θέσεις στον κρατικό μηχανισμό και έδινε την ψήφο ανοχής του.

Παράλληλα, τα υπόλοιπα κοινωνικά συστήματα απομακρύνονταν από τη σφαίρα επιρροής της πολιτικής, όπως απομακρύνονται διαρκώς τα άστρα από το κέντρο του σύμπαντος, αφαιρώντας της τη δυνατότητα παρέμβασης στα κοινωνικά πράγματα που δημαγωγικά εξήγγειλε ότι διαθέτει. Κάπως έτσι φτάσαμε στο σήμερα: το έθνος-κράτος, αφού πέρασε από τη δημιουργική φάση της ανάπτυξής του (19ος αι.), αφού στο απόγειο της δύναμης και της αλαζονείας του προκάλεσε καταστροφικότατους πολέμους (20ος αι.), τώρα βρίσκεται στην παρακμή του, αγκομαχώντας να διατηρήσει τα τελευταία απομεινάρια εξουσίας που του έχουν απομείνει απέναντι στους "αγανακτισμένους πολίτες" του (21ος αι.)• γιατί ούτε λόγος για δυνατότητα ρύθμισης της οικονομίας, των ΜΜΕ, της επιστήμης και της τεχνολογίας αλλά και των λοιπών κοινωνικών χώρων με άμεση επίδραση στη ζωή των ανθρώπων.

Οι τελευταίοι από την άλλη, παρακολουθώντας τις παραπάνω εξελίξεις, αντί να προσπαθήσουν να απαγκιστρωθούν από το κράτος, επιμένουν να απαιτούν από αυτό έστω και την ύστατη στιγμή να εκπληρώσει την υπόσχεσή του απέναντί τους, παραπέμποντας στην εικόνα των μετόχων της Wall Street το 1929, όταν κατέρρεε η Αμερικάνικη οικονομία και εκείνοι ανέμιζαν τις μετοχές τους, ζητώντας να πάρουν τα λεφτά τους πίσω. Τελικά, ξέρουμε όλοι τι πήραν…
Κάτι ανάλογο θα συμβεί με τους αγανακτισμένους πολίτες όχι μόνο της πλατείας Συντάγματος αλλά και των υπόλοιπων κρατών σε παρακμή, μηδενός εξαιρουμένων των Κεντροευρωπαϊκών κρατών και της Αμερικής, εάν δεν αντιληφθούν ότι η σανίδα σωτηρίας από την οποία είναι γαντζωμένοι και προσδοκούν να σωθούν βουλιάζει και θα τους συμπαρασύρει στο βυθό της (προφανώς μέσω ενός νέου πολέμου, καταστροφικότερου από όλους τους προηγούμενους).

Η κοινωνία μεταμορφώνεται μπροστά στα μάτια μας, αλλά δεν το βλέπουμε, εάν κάποιος δεν μας το δείξει. Αυτό το ρόλο έπαιζαν ανέκαθεν οι προφήτες. Σήμερα χρειαζόμαστε κάτι ανάλογο: κάποιον που θα αναγγείλει στις μάζες το θάνατο του παλιού και θα τις στρέψει στο νέο δρόμο γιατί η κοινωνική εξέλιξη δεν έχει αδιέξοδα.

Κατά τη γνώμη μου, αυτό το καινούργιο είναι η επιστροφή σε έναν τρόπο ζωής προσαρμοσμένο στις φυσικές ανάγκες του ανθρώπου: εργασία στη φύση, τροφή από αυτή, άμεση ανθρώπινη επαφή, εκτόνωση της επιθετικότητας μέσω του παιχνιδιού και της ευγενούς άμιλλας, διαλογισμός, φυσική άσκηση και γενικά περισσότερο φύση παρά τεχνολογία, περισσότερο καρδιά παρά ορθή λογική.
Σε κοινωνικό επίπεδο, αυτό μπορεί να επιτευχθεί μέσω της αποκέντρωσης και της ζωής σε ετερογενείς κοινοβιακούς πυρήνες, συνδεδεμένους μεταξύ τους με δίκτυα αλληλοτροφοδοσίας και επικοινωνίας. Έχουν υπάρξει τέτοιοι πυρήνες και μπορούν να ξανασυσταθούν.

Αυτό βέβαια δεν μπορεί να συμβεί από τη μία στιγμή στην άλλη. Για αυτό θα πρέπει ο κόσμος να αρχίσει να γυρίζει την πλάτη στους ετοιμοθάνατους κρατικούς θεσμούς και σιγά-σιγά να μάθει να συμμετέχει εθελοντικά σε αυτόνομες πρωτοβουλίες αντιμετώπισης των καθημερινών τους αναγκών, ώστε, όταν δεν θα υπάρχει πια κράτος, να είναι σε θέση να αυτοεξυπηρετείται.

Σε αυτό έχω έρθει να εντρυφήσω εδώ στην Άνδρο και πιστεύω ότι είμαι στο σωστό τόπο και χρόνο.

Κάρολος"

Δώστε ρόλους

2011-07-06T18:15:00.001+01:00

Ο Γ. Παπανδρέου είπε ότι "οι βιαιοπραγίες, οι επιθέσεις, οι λοιδορίες παροτρύνονται και υποκινούνται από πρόσωπα που αποζητούν ρόλο". Και πρόσθεσε: Όποτε καλλιεργήθηκε ο αντικοινοβουλευτισμός δεν άργησε και η δημοκρατική εκτροπή".

Αν είναι έτσι τότε η λύση είναι πολύ απλή. Δώστε ρόλο σε όσους τον αποζητούν. Συνταγματική θέσπιση της Εκκλησίας του Δήμου με πρόεδρο, αντιπροέδρους, συμβούλους, κλπ. Μόνο φροντίστε να είναι οι ρόλοι λιγότεροι από τα πρόσωπα. Διότι δεν έχουμε διάθεση ούτε για περισσότερους (κρυφο)εξουσιάκηδες , ούτε για περισσότερους κρατικοδίαιτους. Αφήστε που από πάνω θα σας λυθεί και το πρόβλημα των ….υποκινητών. Ως δια μαγείας. Κλασσική λύση!

Είναι όμως τόσο απλές οι αιτίες? Δεν νομιζω! Ούτε, φυσικά, φταίει (όλος) ο ΣΥΡΙΖΑ (άλλο πρόσφατο ανέκδοτο αυτό).
Πάνω στην βία, τις αιτίες και την προσπάθεια καπελώματος της αγανάκτησης από κάποιους που προσπαθούν να επιπλεύσουν πάνω στο κοινωνικό κίνημα πολλήηηηη κουβέντα γίνεται. Η κυβέρνηση, όμως, εκτός από τον πολιτικό έλεγχο έχει χάσει πια και την ικανότητα κατανόησης του γίγνεσθαι.

Θα τα ξαναπούμεπολύ σύντομα επ'αυτού.

Ασε, τα σπάμε αργότερα , βιαστήκαμε

2011-07-06T11:20:00.001+01:00

Σε απάντηση του προηγούμενου άρθρου, οι εντόπιοι με προκαλούν και λένε.

Το πρόβλημα με την παρούσα δημοτική αρχή της Άνδρου είναι ότι στα χαρτιά τα έχει όλα λυμένα αλλά όταν έρχεται η ώρα των πράξεων τίποτα δεν λειτουργεί όπως είχε προβλεφθεί.
Το ζήτημα των σκουπιδιών αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα: ενώ το συγκεκριμένο ζήτημα ήταν κεντρικό θέμα στις τελευταίες εκλογές, με την εξαγγελία χωροθέτησης ΧΥΤΥ και προώθησης της ανακύκλωσης στο νησί, ούτε η κατάρρευση της χωματερης απεφεύχθει ούτε η επιβολή προστίμου από την ΕΕ για παρανομη διάθεση απορριμμάτων. Η ανακύκλωση όπως λειτουργεί είναι μάλλον ανέκδοτο και τελικά αποφασίστηκε η πιο ακριβή λύση, ενώ όπως θα διαβάσεις και στο άρθρο από το Πρώτο Θέμα, ενδέχεται να είναι και αυτή φιάσκο, για να ταιριάξει με τη συνολική διευθέτηση του προβλήματος. Τι άλλο να πεις;;;

Εγώ τι να πω? Τίποτα. Αλλά αν τα σκουπίδια είναι τον Αύγουστο ακόμα εκεί που τα άφησα τον Ιούνιο τότε ένα πράγμα μένει πια. Κατασκήνωση στην κεντρική πλατεία έξω από το Δημαρχείο και απόθεση όλων των σκουπιδιών μας στην πόρτα του.

Θα το λέω μέχρι να το εμπεδώσετε, που λένε και οι δάσκαλοι. Μια κοινωνία που δεν μπορεί να οργανωθεί να μαζέψει τα σκατά της δεν μπορεί να κάνει τίποτα. Σκέψου να θέλει να αυτο-οργανωθεί κιόλας φίλε Κάρολε. Και δεν υπαρχουν θύτες και θύματα στην ασυνεννοησία. Μόνο συνένοχοι. Και αν δεν σ'αρέσει , να μου το πεις από κοντά σε εννέα όγδοα!

Απόψε θα τα σπάσουμε

2011-07-05T17:32:00.001+01:00

Απόψε θα τα σπάσουμε. Στην ταβέρνα βρε, όχι στο Σύνταγμα. Και ο λόγος?
Για άλλα πολλά ήθελα να γράψω αλλά αλλάζω πλάνα.
ΚΑΝΟΥΝΕ ΚΑΤΙ ΓΙΑ ΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΣΤΗΝ ΑΝΔΡΟ. Και μάλιστα πρωτοπόρο!
Με ελληνική πατέντα!
Η παράνομη χωματερή είχε καταρρεύσει τον περασμένο Φλεβάρη και από τότε το ήδη βεβαρυμμένο πρόβλημα έγινε εφιάλτης αφού τα σκουπίδια…… δεν μαζεύονταν αφού δεν είχαν που να τα πάνε.

"Τα σκουπίδια δεν είναι για πέταμα", υπογραμμίζει ο δήμαρχος Άνδρου, που πιστεύει ότι όποια λύση και να επιλεγεί, προϋποθέτει ανακύκλωση και μάλιστα στην πηγή. Αποκάλυψε ότι "τα σκουπίδια είναι χρυσάφι", τόνισε ότι δεν είναι δόκιμο να καίγονται και σημείωσε χαρακτηριστικά ότι αν αναπτυχθούν σωστά τα συστήματα διαχείρισης, οι δήμοι θα εξασφαλίζουν σημαντικά έσοδα και θα σταματήσει η επιβάρυνση των δημοτών με τέλη καθαριότητας."

Ε, λοιπόν άμα λυθεί το πρόβλημα των σκουπιδιών στην Άνδρο θα λυθεί και το οικονομικό μας μπάχαλο. Μια κοινωνία που δεν μπορεί να μαζέψει ούτε τα σκουπίδια της δεν είναι ικανή να κάνει απολύτως τίποτα.

Περιμένω τις αντιδράσεις των εντοπίων και θα τα ξαναπούμε.

Η απλή λύση

2011-07-02T17:24:00.004+01:00

Ο Φίλιππος Βαρδάκας είναι μεγαλωμένος στις Βρυξέλλες. Παιδί φίλων, τον θυμάμαι ανήσυχο, ψαγμένο με το μακρύ ράστα μαλλί του και τα γένια του να ταξιδεύει σε χώρες κοντινές και μακρινές (μου ‘χει μείνει η Βραζιλία ως αγάπη, αν δεν κάνω λάθος). Τον έχω συνδέσει με καιρούς πάααρα πολύ δύσκολους ανθρώπινα, με καιρούς που γέννησαν το Panos 4 Life. Με τον αδερφό του Πάνο, που και αυτόν το θυμάμαι με μια κάμερα στο χέρι να γυρίζει τον κόσμο.

Η LAB Collective είναι η κολεκτίβα που ιδρύθηκε από τον Φίλιππο Βαρδάκα και τη Δέσποινα Οικονομοπούλου, μόλις το 2011, και δραστηριοποιείται εντατικά ως πλατφόρμα καλλιτεχνών και δίκτυο ιδεών που σκοπό έχουν να παράγουν και να προσφέρουν συλλογικά ανάμεσα στη πόλη του Λονδίνου, της Αθήνας και τη Βαρκελώνης. Αυτή τη στιγμή η κολεκτίβα ασχολείται ενεργά με το οπτικοακουστικό μέρος του κινήματος "15Μ" της Ισπανίας..

Το φίλμ που ακολουθεί είναι γυρισμέμνο για τους έλληνες εκ μέρους των αγανακτισμένων της Βαρκελώνης από την Lab Collective.

Σας προτείνω όμως να πάτε και στο OnAir24.gr για να δείτε τι κάνουν και τι πιστεύουν οι δυο δημιουργοί όπως και ένα φίλμ με συνέντευξη για τους Έλληνες του Ισλανδού Τορφαλσον με ένα κλικ εδώ

Οι πολιτικοί κόβουν. Εσύ τι θα κάνεις? Μα..είναι τόσο απλή η λύση , μα τόοοοσο απλή. Μπράβο Φίλιππε και Δέσποινα. Κόφτε τους το ρεύμα. Power στα αγγλικά, που σημαίνει παράλληλα και εξουσία και δύναμη.

Χα, χα, χα, χα αχ αχ αχ (κλαυσίγελως).

2011-06-30T18:10:00.000+01:00

Δεύτερο άρθρο σήμερα αλλά δεν μπορώ να αντισταθώ. Με ξεπερνάει.
Η Διεθνής Χρηματοπιστωτική Δικτατορία απειλεί τώρα και τις ΗΠΑ!!!!

Στην άμεση υποβάθμιση του αξιόχρεου των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής από το επίπεδο ΑΑΑ σε εκείνο της «επιλεκτικής χρεοκοπίας» απειλεί να προχωρήσει ο οίκος αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας Standard & Poor's, λίγο μετά την Moody's, εάν οι ΗΠΑ δεν ανταποκριθούν στην πληρωμή ομολόγου 30 δισεκατομμυρίων που λήγει στις 4 Αυγούστου.
Στις ΗΠΑ, το καθορισμένο από το νομοθέτη «πλαφόν» χρέους των 14,3 τρισεκατομμυρίων δολαρίων «αγγίχτηκε» στις 16 Μαΐου και έκτοτε ο υπουργός Οικονομικών της χώρας,Τίμοθι Γκάϊτνερ αξιοποιεί ειδικά μέτρα (τι είναι αυτά ρε μάγκες, πληθωρικό χρήμα?) για την εξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους. Σύμφωνα με τον ίδιο, οι επιλογές του «στερεύουν» στις 2 Αυγούστου.

Ενισχύονται οι φήμες ότι το φθινόπωρο θα γίνει το ανεπανάληπτο. Λέτε το μαντείο μου που έγραφα σε προηγούμενο άρθρο να λέει σοβαρά πράγματα? Ισως να είναι και Η λύση!

Συνέχεια της χτεσινής νύχτας

2011-06-30T17:23:00.000+01:00

Το χτεσινό υστερόγραφο ήτανε βιαστικό. Οι δύο αλήθειες του ΓΑΠ είναι μισές και αυτές. Κανονικά θα έπρεπε να έλεγε " Πρώτον , ότι αν υπάρχει «σχέδιο Β», εκείνο θα αφορά στη σωτηρία των δανειστών και όχι των Ελλήνων πιο κυνικά από ότι το "σχέδιο Α". Και δεύτερο ότι άλλοι διαμαρτύρονται επειδή υποφέρουν και άλλοι επειδή ξεβολεύονται αλλά, προς το παρόν, μόνον οι μικροί έχουν ξεβολευτεί.". Με υπογράμμιση η συμπλήρωση της μισής αλήθειας.

Όσο για τις χθεσινές βαρβαρότητες προβοκατόρων (δεξιών και αριστερών) , παρακράτους και αστυνομίας τι θέλετε να πω εγώ από τόσο μακριά και τόσο μικρός? Και αναμενόμενα ήταν ( εδώ καίνε την Αθήνα όταν χάνει η ΑΕΚ και τώρα?) και πονηρά όσον αφορά τις επιδιώξεις τους. Σίγουρα υπάρχουν υπόγειες διαδρομές μεταξύ κάποιων κρανοφόρων και κουκουλοφόρων. Αναρωτιέμαι αν η Αριστερά , εντός και εκτός Βουλής, επιμένει ακόμα ότι οι κουκούλες είναι δείγμα επαναστατικότητας.

Και ότι τον αγωνιστικό τσαμπουκά , άμα τον αρχίσεις, ή τον πας μέχρι τέλους (αν έχεις τα κότσια) ή άμα μείνεις στην μέση τότε φοβίζεις την μικρομεσαία μάζα της κοινωνίας. Την σπρώχνεις προς την συντηρητική πλευρά ( ανατριχιάζω όταν ακούω όλο και περισσότερο από απλούς ανθρώπους το μια χούντα θα μας σώσει) και την συσπειρώνεις γύρω από την υπάρχουσα κυβέρνηση. Και αυτό το ξέρουν οι γριές πουτάνες Πάγκαλος και Παπουτσής όταν ο ένας λέει για τανκς και ο άλλος για αντάρτικο πόλεων.

Κάτι άλλο που μου χτύπησε με τα όσα έγιναν χτες και με όσους βγαίνουν στο γυαλί είναι ότι το κίνημα των αγανακτισμένων αρχίζει να καπελώνεται. Μου φαίνεται ότι κάποιοι επαναστατοπατέρες παρέα με κρυφο-εξουσιάκηδες προσπαθούν από τα πάνω να το πάνε εκεί που αυτοί νομίζουν . Ο καλύτερος τρόπος, φυσικά, να το κάνουν γκρουπούσκουλο ή να το χαραμίσουν. Ίσως να είναι η ιδέα μου. Θα δούμε.

Η εξουσία και η νύχτα

2011-06-29T17:02:00.001+01:00

Ψηφίστηκε και το Μεσοπρόθεσμο ( λες και δεν θα) . Πάμε για άλλα. Το θέμα είναι ότι αρχίσαμε να παίρνουμε τους εαυτούς μας πιο σοβαρά απ' ότι οι ξένοι. Διότι από το ότι ψηφίστηκε το Μεσοπρόθεσμο μέχρι του να εφαρμοστεί έχει τεράστια διαφορά. Προβλέπω πολλές αναθεωρήσεις προς τα πάνω ή προς τα κάτω προς το χειρότερο ή το καλύτερο στα επόμενα χρόνια. Δεν τελειώνει εδώ η ιστορία είτε με είτε χωρίς μνημόνιο. Τα κράτη του ανατολικού μπλοκ κατέρρευσαν το '90 και ακόμα δεν έχουν συνέλθει. Η νύχτα που έρχεται είναι και μακρά και δύσκολη. Είτε έτσι είτε αλλιώς, δυστυχώς. Αλλοίμονο σε αυτούς που θα τους πιάσει στο ύπνο.

Μόνο τα προσχήματα κρατάμε ψηφίζοντάς το για να μην σταματήσει η μπίλια να ρολάρει και να συνεχιστεί το αλισβερίσι μέχρι να δούνε τι θα γίνει. Τίποτα δεν έχει λήξει. Οι Γερμανοί θα λένε στους πολίτες τους ότι κάνουμε προσπάθειες γι' αυτό μας δανείζουν (δανεικά και αγύριστα μου φαίνονται αυτά) και θα ησυχάσουν λίγο οι αγορές και οι τράπεζες μέχρι το επόμενο μπουμ εδώ ή παραπέρα.. Εμείς θα παίρνουμε τα δανεικά να πληρώνουμε τα προηγούμενα δανεικά και πάει λέγοντας. Μέχρι να μην ξαναπιάσουμε τους στόχους και άντε πάλι νέο αναθεωρημένο μνημόνιο και αυτό μέχρι να βγουν από το "κόκκινο" η Ισπανία και η Ιταλία ή να σκάσει τίποτα από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού και ύστερα το σκηνικό θα αλλάξει. Χρόνο αγοράζουμε , είπε η κυρ-Ανγκέλα.

Αυτή έχει την εξουσία.. Σε μας έμεινε η "νύχτα". Έτσι δεν είναι?

ΥΓ. Ο ΓΑΠ (που έχει γεράσει 10 χρόνια σε λίγους μήνες) είπε δυο αλήθειες στην ομιλία του πριν ψηφιστεί το Μνημόνιο στη Βουλή. Πρώτον , ότι αν υπάρχει «σχέδιο Β», εκείνο θα αφορά στη σωτηρία των δανειστών και όχι των Ελλήνων. Και δεύτερο ότι άλλοι διαμαρτύρονται επειδή υποφέρουν και άλλοι επειδή ξεβολεύονται.

Special Olympics and General Alitics

2011-06-26T16:06:00.002+01:00

Η αξία των special olympics δεν είναι στα βαρύγδουπα λόγια και στόχους για μη αποκλεισμούς, ένταξη, ενσωμάτωση και μπλα μπλα μπλα και μπλάντι ομπλαντά. Ο φασισμός της ελληνικής κοινωνίας απένατι στο διαφορετικό είναι α δ ι α φ ι λ ο ν ί κ η τ ο ς. Που να βγει ανάπηρος με καροτσάκι στην Αθήνα? Καλύτερα να περάσει από τη λωρίδα της Γάζας. Τα ξέρετε τώρα.

Το πιο σημαντικό για μένα είναι η δύναμη αυτών των ανθρώπων που λαμβάνουν μέρος. Μεγάλες δυνατές ψυχές που αναπτύσσονται εκεί που τα σώματα είναι μισά και αδύναμα .

Και από την άλλη πλευρά έχουμε τα special alitics με την γνωστή αλητεία, sorry ηγεσία ήθελα να πω, του ποδοσφαίρου να συλλαμβάνεται ή να καταζητείται.

Πρώτο συμπέρασμα από την ιστορία. Μπράβο στη νεαρή και όμορφη εισαγγελέα Πόπη Παπανδρέου που απλά έκανε το καθήκον της βάζονατς όμως τη ζωή της σε κίνδυνο γιατί η μαφία είναι αδίστακτη. Ήδη άρχισε στο facebook καμπάνια για Παπανδρέου πρωθυπουργό. Για σκεφτήτε το λίγο? Πέρα όμως από τις υπερβολές έχουμε ανάγκη από τέτοιους ανθρώπους.

Το ότι το παγκόσμιο ποδόσφαιρο είναι ένα μέσο ξεπλύματος χρήματος είναι γνωστό τοις πάσι. Λϊγο να το σκαλίσεις το βλέπεις. Βαρκελώνη , κέντρο επεξεργασίας και διακίνησης κοκαίνης στην Ευρώπη. Αμπράμοβιτς στην Αγγλία ζάπλουτος Ρώσσος που ήρθε από το πουθενά. Μπερλουσκόνι στην Ιταλία. Το όπιο του λαού λέγανε το ποδόσφαιρο παλιά. Εγώ αλλιώς το ερμήνευα τότε. Αλλά ίσως να κυριολεκτούσαν. Και η έκσταση και η πρέζα και η φούντα θα έλεγαν σήμερα.

Δισεκατομμύρια διακινούνται και ξεπλένονται από ομάδες και στοιχήματα με την διαφθορά απο την κορυφή της FIFA μέχρι τον εξωφυλαρούχα των Άνω Τζούτζουνων. Διαπλοκές με κανάλια, πολιτικούς, α(θ)λητικούς συντάκτες, χούλιγκαν και μασκοφόρους. Βόθρος σκέτος (συγγνώμη στα σκατά για την παρομοίωση) . Και να πεις δεν τα ξέραμε? Τα ξέραμε και τα ξέρανε (και δεν πιστεύω ότι τα έβγαλαν τώρα που περνάει το Μεσοπροθεσμο. Σιγά μην έχουνε τόοοοοοσο σοφιστικέ επικοινωνιακή στρατηγική).

Αυτό που με σιχτιρίζει είναι ότι ενώ ξέρανε τι μούτρα ήσαν οι Μπέοι, οι Ψωμιάδηδες και τα λοιπά καθήκια τρέχανε οι πολιτικάντηδες της συμφοράς , οι δημοσιογραφάρες και οι λοιποί επώνυμοι να τους χαιρετήσουν και να φωτογραφηθούν μαζί τους. Εκδρομές με κότερα στα νησιά. Και δώς του η πλακίτσα στα τηλεοπτικά πάνελ εν μέσω καυτής τάχατε συζήτησης για την ανεργία. «Θα σας σκίσουμε σήμερα, χε, χε ,χε» Ρώτησες, ρε ηλίθιε, αν γελάει μαζί σου και ο άνεργος ή αν του καίγεται καρφάκι για το αν θα σκίσει η ομάδα του τενεκέ που κράτάει την τύχη του στα χέρια του?

Θα κάνω κίνηση στο facebook για τη δημιουργία σελίδας με δηλώσεις αγάπης και φωτογραφίες επωνύμων με τους μαφιόζους που συνελλήφθησαν. Αν πετύχει να δεις πως παίρνουν φωτιά τα μπατζάκια τους.

YΓ άσχετο ως συνήθως. Φωτογραφία από το φεστιβαλ του Γκλαστονμπέρι που κάθε χρόνο μαγεύει. Ετσι να χουμε κάτι να θυμόμαστε απο το μουσικό φετινό καλοκαίρι. Χάσαμε ακόμα και το Couleur Cafe. Μας έμεινε όμως η .....ρεμπετιά τρομάρα μας

Το τέλος του νεοφιλελεύθερου κύκλου?

2011-06-23T11:58:00.004+01:00

Αρχίζουν πια και το βλέπουν ακόμα και οι πιο δογματικοί του είδους. Το νέο-φιλελεύθερο μοντέλο απέτυχε!

Το χρήμα μαζεύτηκε στα χέρια λίγων που:

- Ελέγχουν την κοινωνία και τον κόσμο ολόκληρο (συμπεριλαμβανομένων και των ΗΠΑ) με τους οίκους αξιολόγησης, τα σπρεντς, την κερδοσκοπία.

-Δεν κάνουν παραγωγικές επενδύσεις αλλά τρώει ο ένας τα λεφτά του άλλου

-Απορροφούν τα λεφτά των μικροκαταθετών ή άλλων τραπεζών κάνοντας φούσκες

-Δεν πληρώνουν φόρους με τις off shore

-Δανείζουν αδιάκριτα τον κόσμο για να μπορεί να καταναλώνει την υπερπαραγωγή προϊόντων τεχνητών επιθυμιών στα οποία και επενδύουν.

Παράλληλα, με τις κρίσεις τους απορροφούν όλο και περισσότερο χρήμα από την πραγματική οικονομία με συνέπεια να κλείνουν παραγωγικές μονάδες , να χάνονται θέσεις εργασίας , να μην έχουν οι μικρομεσαίοι κεφάλαια να κινηθούν.

Για να υπερασπίσουν την αξία των χρημάτων τους απαιτούν δημοσιονομικές πειθαρχίες σε ήδη υπερχρεωμένα κράτη που με την σειρά τους συμπιέζουν τους μισθούς και ψαλιδίζουν την κοινωνική πρόνοια.

Για πόσο καιρό ακόμα θα πληρώνει η κοινωνία (και η δημοκρατία!!) τις κρίσεις του καπιταλισμού? Φτάνουμε στο τέλος του ή απλά σε έναν νέο κύκλο του που θα κάνει την κρίση ευκαιρία ως συνήθως και θα αναγεννηθεί από τις στάχτες του?.

Απ' ότι φάινεται το κέρδος θα συνεχίσει να είναι το μοτέρ της κοινωνίας. Στα καλά ερευνητικά πανεπιστήμια των ΗΠΑ και της Ευρώπης ψάχνουν τα νέα μοντέλα. Ο στόχος τους θα είναι να ρυθμίσουν την ασυδοσία του χρήματος, να βοηθήσουν την πραγματική οικονομία, και τη δημιουργία απασχόλησης και καινοτομίας βασισμένη στην εξοικονόμηση των φυσικών πόρων. Δεν είναι δύσκολο αν υπάρχει η πολιτική και κοινωνική βούληση μακριά από τους δογματισμούς που αναμασάνε οι απανταχού μετριότητες επειδή έτσι τα άκουσαν από τα Σικάγο μπόϊς πριν 40 χρόνια.

ΥΓ: Η Ελλάδα είναι θύμα (και αυτή) της παγκόσμιας κρίσης του καπιταλισμού αλλά βρίσκεται εκεί που βρίσκεται κυρίως λόγω της κακής διαχείρισης, της γενικευμένης αρπακόλας και κλοπής του δημοσίου και, και, και για τα όσα έχουν γραφτεί και ειπωθεί. Το ότι πρέπει να αλλάξουμε παραγωγικό πρότυπο, παιδεία, κουλτούρα , διαχείριση , κλπ δεν συζητιέται είτε έτσι, είτε αλλιώς. Σε νεοφιλελεύθερο ή διαφορετικό περιβάλλον. Για να μην ξεχνιόμαστε δηλαδή.

Θα πήγαινες πλατεία?

2011-06-21T14:30:00.002+01:00

Αν ήσουν στην Ελλάδα θα πήγαινες πλατεία? Με ρωτάνε φίλοι που άλλοι έχουν πάει κάνα δυο φορές ή πάνε συχνά ή δεν έχουν πάει καθόλου. Ένας από αυτούς παλιός κουμουνιστής και ανένταχτος αριστερός σήμερα. Ο άλλος δεξιότατος με γκλαμουράτο σπίτι και αυτοκίνητο στα ΒΠ. Και οι δυο αγανακτισμένοι μεν, βολεμένοι δε. Δεν πεινάνε, σίγουρα.

Τους πειράζει όμως αυτό που πειράζει όλους τους έλληνες. Το μπάχαλο που δημιούργησαν όλοι οι άλλοι , εντός και εκτός Ελλάδος, εκτός από αυτούς τους ίδιους, φυσικά. Και που κάτι πρέπει να κάνουν (ποιοι?) για να φτιάξει η κατάσταση. Στο ερώτημα "μα πως?" δεν υπάρχει καμιά απάντηση ή σου λένε κάτι κοινότυπα αφηρημένα, κάτι για εξώδικα ή το αφελές "να φύγει το μνημόνιο και αυτή η κυβέρνηση" λες και ότι μαζί τους θα φύγουν και τα προβλήματα.

Η απάντησή μου είναι ότι θα πήγαινα κανά δυο φορές για την προσωπική μου ολοκλήρωση γιατί οι στιγμές είναι ιστορικές. Κάνα δυο φορές μόνον γιατί θέλω να είμαι ειλικρινής με τον εαυτό μου αλλά και με τους γύρω μου.

Πρώτον δεν βαστάνε για πολλές ώρες τα πόδια μου. Δεύτερο και κυριότερο γιατί είμαι οικονομικά βολεμένος. Θα ήμουν ψεύτης αν έλεγα πως μοιράζομαι την αγωνία των ανέργων στην Ελλάδα. Τους κατανοώ ναι αλλά αν δεν είσαι άνεργος δεν έχεις αγωνία. Θα πήγαινα για τα παιδιά μου, σίγουρα..

Αλλά πρώτα από όλα θα 'πρεπε να πήγαιναν αυτά τα ίδια και εγώ για συμπαράσταση. Αλλαγή δι' αντιπροσώπου δεν γίνεται..

Από την άλλη μεριά όμως με τρώει το "γιατί ρε γαμώτο" Κάτι πρέπει να κάνω πέρα από το να τα γράφω, να τα λέω και να ψηφίζω κάθε τέσσερα χρόνια. Και αφού το σύστημα εξουσίας (και δεν εννοώ τους πολιτικούς μόνον) δεν καταλαβαίνει αλλιώς (πως κουκουλώθηκαν τα σκάνδαλα?) ρίξ' του στο κεφάλι μπας και ξεκουμπιστεί ή έστω ξυπνήσει. Διαφορετικά μόλις ξελουφάξει θα ξαναρχίσει τη μάσα δίχως έλεος . Είτε γιατί δεν θα έχει ξεχάσει την παλιά του τέχνη , είτε λόγω ανικανότητας των κρατούντων ( πράγμα διόλου ασύνηθες) .

Ενώ όμως αυτά τα σκέφτεται το ρομαντικό μου το μυαλό η πραγματικότητα πρέπει να είναι αλλιώς.

Διαβάζοντας τα μπλογκς, τα κοντρα κανάλια και αυτά που κατά δεκάδες μου έρχονται μπορώ να πω ότι τα περισσότερα πάνε προς την αντίθετη κατεύθυνση από αυτή που θα θελα. Δηλαδή το άνοιγμα της εξουσίας , την διαφάνεια , την προοπτική για τους νέους και το μοίρασμα του πλούτου σε πιο ορθολογική βάση.

Πολλά από αυτά που διαβάζω είναι φασιστικής εμπνεύσεως και ιδεολογίας με τριακόσιους, Θερμοπύλες και τον αντιβουλευτισμό ως ιδεολογία. Τα κλασσικά μου πολιτικά αντανακλαστικά δεν με πάνε προς τα κει, σίγουρα

Λιγότερα είναι τα αντισυστημικά μηνύματα που καλά τα λένε για τον άδικο καπιταλισμό αλλά ήμουνα νιος και γέρασα ακούγοντάς τα. Ξεκινήστε την επανάσταση χωρίς εμένα.

Τέλος με ενοχλεί, χωρίς να μπορώ να προσδιορίσω το γιατί, οι υποβόσκουσες προσπάθειες κάποιων μέχρι πρότινος "συστημικών" για πολιτική αναρρίχηση ή τουλάχιστον αναγνωρισιμότητα . Οι νέες ηγεσίες ετοιμάζονται , κάτι βέβαια που δεν είναι κακό αλλά κάτι δεν μου πάει όσον αφορά τον λαϊκισμό τους.

Αυτό που θα με ενθουσίαζε θα ήταν να ξανάβλεπα μερικά παλιά φιλαράκια , να κουβεντιάζαμε, να μαλώναμε , να φωνάζαμε, να βρίζαμε και μετά να πηγαίναμε για κάνα ουζάκι στου Στρέφη όπως τότε παλιά.

Θα μου πείτε αν είναι να 'ρθεις πλατεία για να εκτονωθείς πήγαινε στον ψυχολόγο σου ή τον εξομολογητή σου η στους.......Παρακούν. Δεν είναι το ίδιο, απαντώ. Έχει άλλη χάρη και εξωστρέφεια. Και γι'αυτό αξίζει να πας.

ΥΓ (φαινομενικά) άσχετο. Ο φίλος, γέρος, ρεμπέτης και μπουζουξής του συγκροτήματος Φάνης μου δήλωσε ότι βαρέθηκε να έρχεται τις Κυριακές τα πρωινά στο καφενείο γιατί δεν φτάνει που λέμε βλακείες λέμε συνεχώς και τις ίδιες βλακείες. Το ερμηνεύετε όπως θέλετε ακόμα και ως διάθεση αυτοκριτικής μου.

Η κοινωνία διεκδικεί τη συμμετοχή της

2011-06-19T21:38:00.000+01:00

Σε σχέση με τα όσα είπε ο Παπανδρέου για συνταγματικό δημοψήφισμα και με τα όσα έγραφα στο προ-προηγούμενο άρθρο ( χορός του Ζαλόγγου) σχετικά με την διάσταση ΠΑΣΟΚ κοινωνίας σκεφτόμουν ότι αν ήθελε ο Παπανδρέου να «κάνει κάτι για την πλατεία» τι θα την ρώταγε. Το πιστεύετε, λοιπόν, ή όχι, έφαγα πολλές ώρες το Σαββατοκύριακο κάνοντας «ανασκαφές» στα αρχεία του real-democracy.gr το μπλογκ των αγανακτισμένων.

Όχι ότι περίμενα να δω τεκμηριωμένες προτάσεις. Στην αρχή του είναι το κίνημα και αυτό που έχει καταφέρει μεχρι τώρα να κινητοποιήσει, δηλαδή, τον κόσμο και να τον κάνει να διχτυωθεί και να μιλάει είναι ήδη πολύ σημαντικό στην γενική αφασία που κυριαρχούσε. Ψάχνοντας βρήκα ένα κάρο άδεια ψηφίσματα και αλαλούμ πρακτικά χωρίς αρχή και τέλος που όπως είπα είναι αναμενόμενο στον ένα μήνα ζωής που έχει το κίνημα και με το ετερόκλητο των ανθρώπων που συμμετέχουν σε αυτό.

Ξεχωρίζει, φυσικά ή μαλλον Βαρουφάκειας έμπνευσης εκτεταμένη ανάλυση του Μνημονίου που όμως δεν λέει όλες τις αλήθειες. Υπάρχουν επίσης συγκεκριμένες προτάσεις που έχουν βάση και άλλες που είναι παπαρολογία όπως αυτή για την εθνικοποίηση των ΜΜΕ (και του Internet δηλαδή ή να βγάλουμε την ελληνική Πράβδα?)

Όμως η πρόταση για δημιουργία κόμματος , παρά τις ιδεολογικές αντιρρήσεις ορισμένων ( να μην μπούμε στο παιχνίδι τους) έχει βάση. Όπως έχει λογική ( αν και ελάχιστα εφικτή σήμερα) η πρόταση για κρατικοποίηση των τραπεζών, αίτημα που έχει ξεκινήσει στις ΗΠΑ από τους υπερχρεωμένους πολίτες εδώ και κάποια χρόνια.

Η πιο ουσιαστική παρέμβαση, κατά την αποψή μου, χωρίς να τις έχω δει όλες (στείλτε μου όποια νομίζετε ενδιαφέρουσα) είναι αυτή που ζητά Συνταγματική αναθεώρηση για την συμμετοχή της κοινωνίας στο γίγνεσθαι.

Αυτό μου θύμισε την κίνηση που κάναμε πριν από δυο και πλέον χρόνια με κάποιους φίλους για την συμμετοχή και την διαφάνεια και που το κείμενο με τις προτάσεις της θα τα βρείτε κάνοντας κλικ εδώ.

Μάντιδα δάφνη και παγάν λαλέουσαν

2011-06-17T11:58:00.004+01:00

Το να κάνεις προβλέψεις για την κρίση σε καιρούς και καταστάσεις ευμετάβλητες και πρωτοφανείς όπως συμβαίνει σήμερα είναι στα όρια της γραφικότητας και του μαντείου.

Και αν εγώ το κάνω ανώνυμα και ως απλός σκεπτόμενος θαυμάζω αυτούς τους επώνυμους οικονομολόγους που τολμούν να κάνουν προβλέψεις είτε είναι στο ΔΝΤ είτε στη συνέλευση της πλατείας Συντάγματος για να διαψευστούν την επόμενη κιόλας μέρα.

Το έχω γράψει και παλιότερα ότι τελικά η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ( η Γερμανία κατά κύριο λόγο) θα αναγκαστεί να ρίξει χρήμα στην αγορά για να βοηθήσει τα χρεομένα κράτη αφού δέσει χειροπόδαρα με μνημόνια "όλους τους μαυριδερούς της περιφέρειας" για να μην της ξανακάνουν τα ίδια .

Δεν μπορώ να το τεκμηριώσω αλλά το οσφρίζομαι. Τα σημάδια είναι τα εξής. (Κάντε λίγο υπομονή γιατί πάει σε μάκρος αυτό το άρθρο).

Ο Ρουμπίνι στην περίφημη έκθεσή του, που προεξοφλεί τη χρεοκοπία της χώρας μας στο κοντινό μέλλον και πιθανολογεί την διάλυση της ευρωζώνης σε πέντε χρόνια, λέει ότι μια λύση θα ήταν η κατακόρυφη υποτίμηση του ευρώ σε σχέση, κατά κύριο λόγο, με το δολάριο αλλά αυτό είναι κάτι που δεν το θέλει η Γερμανία επειδή ακόμα και με ισχυρό ευρώ παραμένει πολύ ανταγωνιστική και που δεν θέλει να πληθωριστούν τα πλεονάσματά της. (Η άλλες δυο λύσεις για μας, κατά τον Ρουμπίνι, είναι η χρεοκοπία ή η εσωτερική υποτίμηση δηλαδή η συνταγή περικοπών αλά μνημόνιο).

Αν όμως το δολάριο πέσει και άλλο τι θα γίνει με τις ευρωπαϊκές εξαγωγές στις ΗΠΑ ( ένα 30 με 40 τοις εκατό) αλλά και παγκόσμια? Πάει περίπατο η ανταγωνιστικότητα των Γερμανών εκτός αν κόψουν δραστικά τους μισθούς τους πράγμα που θα σηκώσει επανάσταση στην ίδια τους την χώρα.

Θα πέσει και άλλο το δολάριο, όμως? Ποιος να ξέρει! Πάγια όμως ταχτική της Αμερικής, που έχει τεράστιο δημόσιο έλλειμμα, είναι να έχει τον όλον τον κόσμο να δουλεύει για κείνη και να τον πληρώνει με πληθωριστικά δολάρια κόβοντας νέο χρήμα. Πέρσι έκοψε 1, 6 τρισεκατομμύρια δολάρια ! Τόσο απλά. Σας χρωστάω? Πάρτε τα. Ούτε την ελέγχει κανείς και όποιος τριτοκοσμικός τολμήσει να αλλάξει νόμισμα αναφοράς τον τρώει η μαρμάγκα . Αυτός δεν ήταν και ένας από τους λόγους που έοδήγησαν την Ευρώπη στο ευρώ, θυμάστε? Να περιχαρακώσει την αμερικάνικη αυθαιρεσία. Ο Πούτιν είπε πρόσφατα ότι η Αμερική συμπεριφέρεται ως διεθνής χούλιγκαν γεμίζοντας τις διεθνείς αγορές με πληθωριστικά δολάρια.

Η Ευρώπη , γιατί να μην κάνει το ίδιο? Διότι το ευρώ θέλει να παραμείνει αξιόπιστο ώστε να πετύχει αυτό που λέγαμε πιο πάνω. Αυτό όμως έχει και τα όρια του. Αν ξανακόψει νέο χρήμα ο θείος Σαμ και πάει το ένα ευρώ δυο δολάρια?

Τι είπε ο Ομπάμα στην Μέρκελ στη Ουάσιγκτον την περασμένη βδομάδα και την έκανε να πάρει στροφή και να λέει πόσο μας αγαπάει και ότι θα βοηθήσει τον Τζώρτζ Παπ? Γιατί τόσο θετικοί σήμερα Μέρκελ-Σαρκοζί για την Ελλάδα? Γιατί βγαίνει άρον άρον να πει το ΔΝΤ ότι εγκρίνει την πέμπτη δόση? Γιατί αυτή η γριά αλεπού ο Γκρινσπάν αλλά και οι ….κινέζοι αρχίζουν και κραυγάζουν υπέρ της σωτηρίας μας? Λέτε να φοβήθηκαν τις διαδηλώσεις και την αγανάκτηση? (αν και παίξαν και αυτές τον ρόλο τους). Ή τα παραμύθια ότι κινδυνεύει η παγκόσμια οικονομία από τυχόν χρεοκοπία μας?

Βέβαια δεν θα το πουν έτσι νέτα σκέτα "κόβουμε νέο χρήμα" αλλά θα το πουν ευρω-ομόλογο, αγορά ελληνικών ομολόγων από την ΕΚΤ στη δευτερογενή αγορά και ότι άλλο. Ούτε θα πουν στους Γερμανούς ότι πληρώνουν τα λάθη της οικονομικής τους πολιτικής στην Ευρώπη και τα αμερικάνικα ελλείμματα. Θα πουν ότι πρέπει να σώσουμε τους "βρωμιάρηδες του νότου" που τεμπελιάζουν, και, και, και……. Ο ρατσισμός είναι πιο εύπεπτος από τις οικονομικές αναλύσεις.

Αν θέλετε πες τε τα γραφικά όλα αυτά είτε σενάρια πολιτικο-οικονομικής φαντασίας αλλά είναι η δικιά μου αχτίδα αισιοδοξίας. Στο κάτω κάτω της γραφής ο καθένας λέει ότι του ρθει, εγώ σας πείραξα?

Ο χορός του Ζαλόγγου

2011-06-15T15:58:00.001+01:00

Στις αρχές της κρίσης το μπλογκ έλεγε ότι "το Μνημόνιο είναι χάρτης σύστασης σύγχρονου κράτους αν επιμεριστούν τα κόστη εφαρμογής του δίκαια. Αν όχι, τότε μπορεί να γίνει χάρτης εμφυλίου".

Περιμέναμε την διαφάνεια και την τιμωρία των ενόχων των σκανδάλων. Τίποτα δεν έγινε. Μόνον ο Άκης ως η εξαίρεση του κανόνα.

Για σύσταση αδιάφθορου φοροεισπρακτικού μηχανισμού να πιάσει τους μεγάλους. Τι έγινε? Τα βάρη στους μισθωτούς.

Για αναμόρφωση της δικαιοσύνης για να μην την σκαπουλάρουν τα λαμόγια. Αχλάδια καλαβρέζικα!

Για συμμετοχή της κοινωνίας στο γίγνεσθαι , στη διαφάνεια , στον έλεγχο του διεφθαρμένου κράτους. Τα είπανε γραφικότητες.

Για ποιοτικές αλλαγές που δεν ζητάνε χρήματα παρά φαντασία και οργάνωση για το περιβάλλον (μαζέψτε τα σκουπίδια), την παιδεία, τη μετανάστευση, τις εξαρτήσεις, την αυτοδιαχείριση των επιχειρήσεων ….

Σημάδια αλλαγής θέλαμε. Ότι κάτι πάει να αλλάξει.

Ο Γιώργος Παπανδρέου έδωσε όλο το βάρος του στον διεθνή στίβο ( πολύ ουσιώδες επίσης) αλλά απορροφήθηκε από αυτόν. Βρήκε τα δανεικά που χρειαζόμαστε για την συνέχειά μας. Μπράβο του! Ξέχασε, όμως, να δει την κοινωνία. Την υποτίμησε και κάποιοι γύρω του την περιφρόνησαν. Κρίμα!

Τώρα πια το παιχνίδι έχει χαθεί. Οι πρωτοβουλίες βρίσκονται στα χέρια της Μέρκελ και στις πλατείες . Και η κυβέρνηση ζαλισμένη σάντουιτς στη μέση αρχίζει τον χορό του Ζαλόγγου.

Λιάνης, Αθανασιάδης.....απο τους πιο πρόσφατους και έπεται συνέχεια.

Έχετε γεια βρυσούλες, λόγγοι, βουνά, ραχούλες.....

With a little real help from my real friends, please

2011-06-12T12:36:00.000+01:00

Να δυο παραδείγματα που εξηγούν το γιατί επιμένω στην αλήθεια

Ο καθηγητής Βαρουφάκης είναι δυνατό μυαλό και κάνει τεκμηριωμένες αναλύσεις της οικονομικής κατάστασης. Είτε επειδή του έδωσε το «Σύνταγμα» εντολή είτε γιατί αυτοχρήστηκε ηγέτης έστειλε επιστολή στον Παπανδρέου να του πει "μην πληρώνεις τα χρέη". Δηλαδή πτώχευση. Το σκεπτικό του είναι ότι επειδή δεν συμφέρει τους Γερμανούς να πτωχεύσουμε λόγω γενικότερων επιπτώσεων θα κάνουν πίσω και θα μας δώσουν τσάμπα χρήμα.

Και ρωτάω εγώ. Και αν δεν κάνουν? Αν τους πιάσει και αυτούς το πατριωτικό τους? Και για το ευρώ που λέγαμε να εξισορροπήσει την μονοκρατορία του δολαρίου? Εκβιαστικά παιχνιδάκια πολύ πέρα του πολιτικού βάρους της χώρας μας

Τυχοδιωκτικές και τριτοκοσμικές προτάσεις που κανένας μα κανένας πρωθυπουργός δεν θα τις εφάρμοζε. Θα προτιμούσε να παραιτηθεί παρά να οδηγήσει έναν λαό σε άλμα στο κενό.

Δεν θέλουμε αυτή την ώρα προτάσεις από αυτόβουλους φωστηροσωτήρες που συναγωνίζονται ποιος θα βρεί το μαγικό φίλτρο να μας σώσει. Δεν υπάρχουν μαγικά φίλτρα. Την αλήθεια θέλουμε για τις επιπτώσεις κάθε εναλλακτικής. Όλην την αλήθεια , όχι τη μισή που τους συμφέρει. Είτε είστε αντί ή υπέρ μνημονιακοί πείτε μας την αλήθεια. Και αφήστε μας να να εκφραστούμε με εκλογές ή δημοψήφισμα ή πλατείες ή όπως άλλιώς θέλουμε αλλά εν πλήρη γνώση και όχι στο σκοτάδι και την θολούρα.

Το δεύτερο παράδειγμα από friend στο facebook που μου γράφει σε σχέση με το προηγούμενο άρθρο

« Καλημέρα

Είσαι σε λάθος προβληματισμό και δρόμο σκέψης
Το Σύνταγμα έχει καταπατηθεί
Ζούμε ένα νέο είδος κατοχής και τα ερωτήματα που θέτεις είναι σε άλλο μήκος. Η Ευρωπαϊκή ένωση δεν είναι ομοσπονδία.Δεν χρωστάμε τίποτα σε κανέναν . Όλα αυτά γίνονται ακριβώς επειδή το υπέδαφος της χώρας είναι πάμπλουτο Δύο είναι τα θέματα που καθορίζουν κατά τη γνώμη μου τον πατριωτισμό η όχι : η δανειακή σύμβαση και η ΑΟΖ . Τα γνωρίζεις;

Μπορώ να συνομιλώ με αυτούς που ψήφισαν την δανειακή σύμβαση;-για όποιο λόγο Πόσο μάλλον που ΟΛΟΙ ΟΙ ΛΟΓΟΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ - ήταν και είναι εφευρέσεις !!!!

Τι θα πει αν μπορούμε να φύγουμε; Μας κρατάνε; »

Πέφτω από τα σύννεφα. Και γω που νόμιζα ότι τα κλεφτρόνια εργολάβοι, τραπεζίτες, πολιτικοί, αεριτζήδες με ανίκανες ηγεσίες και βολεμένους μεσοαστούς μας έφεραν εδώ, έκανα λάθος τόσο καιρό? Τους κατηγορούσα τσάμπα? Όλα είναι μαι συνωμοσία (στην οποία συμμετέχουν καμιά δεκαριά χιλιάδες άτομα) μυστική και απόκρυφη? Γκρεμίζεται ο κόσμος γύρω μου!

With a little real help from my real friends ????? Please!!!!

Απεγνωσμένη αναζήτηση της αλήθειας

2011-06-10T17:54:00.001+01:00

Με τρομάζουν πολλά απ' όσα διαβάζω και ακούω αυτές τις μέρες για την οικονομία, την κρίση και τις διεξόδους.

Συνωμοσίες παντός είδους και κρυφά χαρτιά : Ο Παπανδρέου μας έβαλε σκοπίμως στο ΔΝΤ, θα μας διώξουν από το ευρώ, μας έφεραν εδώ για να αγοράσουν τα νησιά και τα ορυκτά μας, θεωρίες Κίσινγκερ περί αφανισμού μας, κινέζοι που θα εξαγοράσουν τα χρέη μας, πετρέλαια στο Αιγαίο που θα μας ξελασπώσουν και ότι άλλο ακόμα πιο…….. προχωρημένο.

Σε εποχές κρίσης η φαντασία οργιάζει. Το πρωταρχικό σοκ το διαδέχεται η απόρριψη της πραγματικότητας. Ο καθένας λέει ότι του κατέβει και το διαδίχτυο το πολλαπλασιάζει. Μην τους ακούτε. Τα περισσότερα από όσα λέγονται δεν αντέχουν στην παραμικρή λογική επεξεργασία. Έχουν εσωτερικές αντιφάσεις, λένε μισές αλήθειες, δεν αναφέρουν ούτε καν τις πηγές τους. Μην τα καταπίνετε αμάσητα!!!

Αυτοί που τα προωθούν αν δεν είναι ανόητοι έχουν σκοπούς είτε ιδιοτελείς (αυτοπροβολής) είτε να συσκοτίσουν τον κοσμάκη και να περάσουν τις ανοησίες τους. Μας χαϊδεύουν τα αφτιά και μας αρέσει αφού αποκηρύσσουν τις ευθύνες μας, απομεινάρια κουσουριών ραγιαδισμού και ορθοδοξίας κατά την διάρκεια της Τουρκοκρατίας.

Από την άλλη υπάρχουν και αυτοί που προτείνουν λύσεις και δράσεις. Είτε περισπούδαστοι επώνυμοι στα κανάλια είτε ανώνυμοι στο πλήθος του Συντάγματος. Λύσεις και δράσεις αριστερές, δεξιές, κεντρώες, αναρχικές, φασιστικές πού όμως εμπίπτουν στη σφαίρα της κοινωνιολογίας, της ψυχολογίας , της φιλοσοφίας αλλά σίγουρα όχι της πολιτικής. Μακριά νυχτωμένες από την πολυπλοκότητα της πραγματικότητας και μακριά από την πολιτική ως τέχνης του εφικτού συσκοτίζουν και αυτές και αποπροσανατολίζουν.

Οι λύσεις του προβλήματος δεν είναι πολλές και σίγουρα δεν είναι εύκολες. Η κατανόηση της πραγματικότητας και η αναζήτηση της αλήθειας (ή των αληθειών, αν θέλετε) είναι το πρώτο βήμα για σωστές αποφάσεις και δράσεις προς την όποια κατεύθυνση. Είτε είσαι στη Βουλή είτε στο Σύνταγμα.

Μερικές μόνο ερωτήσεις.

-Πόσο εφικτή είναι μια ολική ή μερική στάση πληρωμών μέσα στη ζώνη του Ευρώ χωρίς την συγκατάθεση των εταίρων?

-Αν φύγει το Μνημόνιο θα σταματήσει και η υποχρέωσή μας για δημοσιονομική πειθαρχία όντας μέλη της Συνθήκης του Μάαστριχτ?

-Ποιες θα ήταν οι επιπτώσεις για τη χώρα αλλά και τον απλό πολίτη αν επιστρέφαμε στη δραχμή?

-Έχει πετρέλαια στο Αιγαίο?

-Τι γίνεται, σε άλλα πιο προχωρημένα κράτη, με τον κοινωνικό έλεγχο του κράτους και τη συμμετοχή της κοινωνίας στο γίγνεσθαι?

Σε μια συνεχή (και απεγνωσμένη πολλές φορές δυστυχώς) προσπάθεια .αναζήτησης των αληθειών θέλω να ζητήσω από τους φίλους που έχουν γνώσεις και εμπειρία να ξεκινήσουμε αυτή την αναζήτηση παρέα. Να βάλουμε πρώτα απ' όλα τις σκέψεις μας σε τάξη, να ξεσκαρτάρουμε την ομίχλη και να πούμε δυο κουβέντες νηφάλιες.

Όποιος φίλος ενδιαφέρεται πραγματικά και ενεργητικά ας μου στείλει μέιλ ή ας μου γράψει στα σχόλια

Λογική-συναισθηματισμός: σημειώσατε δύο…

2011-06-07T18:39:00.000+01:00

Ο φίλος Κάρολος που σας έλεγα στο προηγούμενο μου έστειλε ένα γράμμα ως απάντηση σε συζήτηση που είχαμε παρά θιν 'αλός. Το αναρτώ όχι μόνον γιατί είναι από φίλο αλλά και γιατί συμφωνώ με τα όσα γράφει.

"Η Ελλάδα βράζει• ο κόσμος βράζει. Δεν ξέρεις από πού να αρχίσεις. Από την εξαθλίωση της μεσαίας τάξης, τη διάλυση του κράτους πρόνοιας ή την απαξίωση της πολιτικής και την ταυτόχρονη κυριαρχία της οικονομίας χωρίς κοινωνική υπευθυνότητα; Ή να μιλήσεις για τα παγκόσμια περιβαλλοντικά προβλήματα, την πληθυσμιακή έκρηξη και την ανεξέλεγκτη διάδοση των πυρηνικών όπλων σε έναν κόσμο γεμάτο αντιπαλότητες και φανατισμό;

Ό,τι και να πεις, θα είναι μόνο λόγια. Το μεγαλύτερο πρόβλημα της εποχής μας είναι η τεράστια απόσταση μεταξύ θεωρίας και πράξης. Ενώ, δηλαδή, στη θεωρία όλα αναλύονται και, ενδεχομένως, διορθώνονται, στην πράξη αποδεικνύεται ότι όλα εξελίσσονται σύμφωνα με τα πιο δυσοίωνα σενάρια. Μήπως οι πολιτικοί επιστήμονες δεν είχαν προβλέψει την κατάρρευση του κράτους πρόνοιας υπό το βάρος της ευκαιριακής διαχείρισης των δημόσιων οικονομικών; Ή μήπως οι οικονομολόγοι δεν είχαν μιλήσει για την επερχόμενη κρίση και ενδεχόμενη κατάρρευση του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος, λόγω της υπερπροσφοράς αγαθών και υπηρεσιών χωρίς την ανάλογη ζήτηση; Και τέλος, μήπως οι απανταχού περιβαλλοντολόγοι δεν έχουν μιλήσει για τις κλιματικές αλλαγές και τις επιπτώσεις τους στον πλανήτη και κατ’ επέκταση στη ζωή μας;

Στη θεωρία τα γνωρίζουμε όλα – τι έφταιξε και βρεθήκαμε στη θέση που είμαστε και τι πρέπει να γίνει για να βγούμε από τη στενωπό μας – αλλά στην πράξη συνεχίζουμε να τα παραγνωρίζουμε και να θέλουμε να ζούμε όπως πριν. Η διαφορά είναι ότι τώρα αρχίσαμε και να «αγανακτούμε», προφανώς θέλοντας με τον τρόπο αυτό να εκφράσουμε με συμβολικό τρόπο ότι η κατάσταση δεν πάει άλλο. Επειδή, όμως, οι καταστάσεις δεν αλλάζουν με συμβολικές εκδηλώσεις αγανάκτησης αλλά με έμπρακτη διόρθωση των πράξεων ή/και παραλείψεων που μάς οδήγησαν στο σημερινό αδιέξοδο, αν δεν πάρουμε αποφάσεις για το μέλλον και δεν τις εφαρμόσουμε με συνέπεια στο παρόν, προβλέπεται να αγανακτούμε για πολύ καιρό ακόμα.

Εκτός, λοιπόν, από την υπομονή του κόσμου, στερεύουν και τα περιθώρια για αναβλητικότητα και στρουθοκαμηλισμό. Ο δρόμος που βαδίζουμε οδηγεί στο σταυροδρόμι της μετάνοιας υπό την έννοια της αλλαγής νοοτροπίας ή της αυτοκαταστροφής υπό το βάρος των προβλημάτων που οι ίδιοι δημιουργήσαμε και αφήσαμε να γιγαντωθούν. Ή λοιπόν θα αξιοποιήσουμε τη γνώση που διαθέτουμε για να αναδείξουμε τι πήγε στραβά – σίγουρα όχι όλα – και να αλλάξουμε τη ζωή μας ή θα προχωρήσουμε με άναρθρες κραυγές απόγνωσης και κατάρες στην αυτοκαταστροφή. Με άλλα λόγια, ή θα επικρατήσει η λογική ή, όπως μέχρι στιγμής συμβαίνει, το συναίσθημα με τα αντίστοιχα σε κάθε περίπτωση αποτελέσματα. "

Τι θέλει η πλατεία?

2011-06-06T20:12:00.000+01:00

Δεν ξέρω τι θέλει όλη η πλατεία αλλά ξέρω με ποιους είμαι εγώ.

Ο φίλος Γιάννης είναι 60 και βάλε χρόνων. Γέννημα θρέμα νησιού περιουσία αγανακτεί γιατί πρέπει να πληρώνει φόρους και γιατί σταμάτησε η οικοδομή. Δεν πολυμιλάει παρά μόνο με όσους διαισθάνεται ότι μπορεί να διαθέτουν εξουσία.

Ο Κάρολος είναι 30 και μόνιμος έποικος εδώ και λίγα χρόνια του νησιού μετά από συνειδητή επιλογή . Μάχεται για το περιβαλλον, τα σκουπίδια και για ένα άλλο μοντέλο (πράσινης) ανάπτυξης. Οργανώνεται και συζητάει με τους φίλους του στην πλατεία.

Δεν χρειάζεται πολύ μυαλό για να καταλάβεις ποιος αγανακτεί γιατί τα πράματα αλλάζουν και ποιος γιατί δεν... αλλάζουν. Ποιο είναι το παλιό που φεύγει και ποιο το νέο που έρχεται.

Το έχω γράψει πολλές φορές και σε ανύποπτο χρόνο. Η στροφή στην κοινωνία είναι όχι μόνον πολιτική ανάγκη αλλά και αναπτυξιακή διέξοδος μακριά από νεοφιλελεύθερες λογικές.

Συμμετοχή της κοινωνίας για διαφάνεια και για πράσινη, πιο ανθρώπινη, ανάπτυξη είναι αυτό που μας πάει. Αν θέλει το υπο κατάρρευση πολιτικό σύστημα (που δημιούργησε και συγκάλυψε τα σκάνδαλα) να κάνει κάτι έστω και την τελευταία στιγμή για την υστεροφημία του ας κάνει τις αναγκαίες κινήσεις για να ανοίξει τον δρόμο. Ξέρουν πολύ καλά τι πρέπει να κάνουν και αν δεν ξέρουν ας ακούσουν τους «άλλους». Κάποιους από αυτούς που τους αποκαλούν αγανακτησμένους.

Πότε θα αγανακτήσουμε με τα σκουπίδια, επιτέλους?

2011-06-04T19:49:00.001+01:00

Ειδυλιακό το τοπίο της ελληνικής φύσης αυτή την εποχή

Αλλά το σκουπίδι, παραμένει σκουπίδι. Την ξακουστή πια ανικανότητα των αρχών να μαζέψουν τα σκουπίδια λέγεται ότι θα την λύσει η ........Μενεγάκη που λόγω συντρόφου διαμένει στο νησί. Την επόμενη φορά θα φέρει και το κανάλι της. Η εικόνα της δημοκρατίας μας και η δημοκρατία της εικόνας. Πότε θα Αγανακτήσουν αυτοί που τα τρώνε στη μούρη τους κάθε μέρα? Τι περιμένουμε και δεν κατεβαίνουμε στην πλατεία?

Και το νερό καθαρό αλλά κρρρρρύο. Φρίκη ! Φεύγω κολυμπώντας για τη Γυάρο! Για πάντα αυτοεξόριστος!

Ένδον και έξω-οργισμένοι

2011-06-01T21:25:00.002+01:00

Δίκιο θα είχε ο Πάγκαλος να ήταν εξοργισμένος με την πολιορκία της Βουλής από τους αγαναχτησμένους. Έτσι είναι ! Δεν μπορεί να ισοπεδώνονται θεσμοί χωρίς να υπάρχει προοπτική για κάποια εναλλακτική λειτουργία.
Όμως , λέω, θα είχε δίκιο και όχι ότι έχει δίκιο. Γιατί απλούστατα δεν έχει την έξωθεν καλή μαρτυρία. Αν κάποιος σαν και αυτόν είχε τσίπα πάνω του ή θα είχε δώσει αγώνα να ξεσκεπαστούν τα σκάνδαλα και να πάνε έστω κάποιοι φυλακή ή θα είχε παέι προ πολλού σπίτι του ρίχνοντας κατάρες γύρω του.
Τότε θα του λεγα «δίκιο έχεις». Όταν όμως είσαι πρεζόνι της εξουσίας, τότε τα θέλει η κούτρα σου.
Τη Δημοκρατία και τη Βουλή την έχουν κατακρεουργήσει τόσα χρόνια εκ των ένδον και δεν είδα να έφυγε κανείς από οργή. Ακόμα και αυτοί που λέτε ότι δεν είναι όλοι ίδιοι, Χρήστο, το λέτε καθισμένοι σε "καρέκλα".
Ο χαρισματικός πολιτικός ξέρει πότε πρέπει να του δίνει ή έστω να το βουλώνει.

Όσο για τα όσα είπαν Μίκης , Πελεγρίνης, Κασιμάτης, Μπέης και λοιποί γέροι έχω γράψει πριν λίγο καιρό μια προτροπή. Αυτοί που τους αγαπούν ας τους πούνε να σταματήσουν να λένε παλιομοδίτικες ανοησίες.

Άντε γεια και από βδομάδα πιστεύω να έχω και εγώ ιδίαν και εκ του σύνεγγυς άποψη για το τι τρέχει εκεί κάτω.

ΥΓ: Το χω ξαναπροτείνει αλλά δεν εισακούστηκα. Κάτι οι καρπαζιές, κάτι τα γιαούρτια, οι πολιορκίες, τα γιουχαίσματα , κλπ, θα πρέπει το επάγγελμα του πολιτικού ( επάγγελμα λέω και όχι λειτούργημα) να ενταχθεί στα βαρέα και ανθυγιεινά. Θα έχει και περισσότερα ένσημα για τη σύνταξη.
Για γέλια και για κλάματα, δυστυχώς.

Παράθυρο στη κρίση. Είχε δίκιο ο Μαρξ?

2011-05-31T19:09:00.001+01:00

«Καθώς η οικονομική αριστοκρατία υπαγόρευε τους νόμους, κατηύθυνε τη διαχείρηση του κράτους, διέθετε όλες τις θεσμοθετημένες εξουσίες και διαμόρφωνε την κοινή γνώμη στην πράξη, αλλά και μέσω του τύπου σε όλες τις κοινωνικές σφαίρες, από τη βασιλική αυλή ως τα κακόφημα καφέ, διαιωνιζόταν η ίδια πορνεία, η ίδια ξεδιάντροπη εξαπάτηση, η ίδια δίψα για πλουτισμό όχι μεσω της παραγωγής, αλλά μέσω της επιδέξιας αρπαγής του πλούτου των άλλων»

Ο Μαρξ περιγράφει εδώ όχι το σήμερα αλλά τις παραμονές επανάστασης στη Γαλλία του 1848!

Ο Ηλίας Ευθυμιόπουλος ασπάζεται και αυτός με την σειρά του την άποψη ότι ο Μαρξ δεν πέθανε έστω και αν πέθανε το γραφειοκρατικό σοβιετικό μοντέλο. Δυο ολότελα διαφορετικά πράγματα.

Το λεει στο βιβλίο του, που παρουσίασε στις Βρυξέλλες, με τον τίτλο «Παράθυρο στην κρίση» από το Μεταίχμιο. Δίνει μια Μαρξιστική σοβαρή, επιστημονική εξήγηση στην κρίση του σήμερα και μια οικολογική προοπτική για το αύριο. Επειδή είναι πάρα μα πάρα πολύ σημαντικό το να καταλαβαίνουμε γιατί συμβαίνουν όλα αυτά γύρω μας χωρίς θολούρες και αμορφωσιές συνιστώ το βιβλίο στους φίλους μου.

Η ιστορία δεν τελείωσε όπως χαιρόντουσαν κάποιοι με την κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού.

Αντίθετα θα έχουμε εξελίξεις αφού το νεοφιλελεύθερο μοντέλο δημιούργησε έναν κόσμο άνισο και δυστυχώς μια Ευρώπη στο ίδιο μήκος κύματος χωρίς όραμα και ιδανικά για τους πολίτες της.

Ήδη, στα καλά οικονομικά πανεπιστήμια των ΗΠΑ και της Ευρώπης ψάχνουν για το διάδοχο σχήμα. Θα δούμε αν θα βγει και αυτό από τα ακαδημαϊκά εργαστήρια ή θα προλάβει η κοινωνία.

Στην πλατεία Τραφάλγκαρ Κυριακή απόγευμα

2011-05-29T20:59:00.001+01:00

Λίγοτερος κόσμος απ’ότι θα περίμενε κανείς και με χαμηλό παλμό αλλά πρωτοφανές το θέμα. Η πραγματική δημοκρατία σε έπος και έργον! Ειρηνικά, τα νεα παιδιά διαμαρτύρονται για αυτό που βιώνουν και που δεν τους αρέσει. Με μια ντοντούκα , ένας -ένας , παίρνουν τον λόγο και οι άλλοι ακούνε και χειροκροτάνε.

Στη πλειοψηφία τους Ισπανοί και Έλληνες. Οι Άγγλοι και οι τουρίστες, ανυποψίαστοι, ρωτάνε τι γίνεται. Πανό με συνθήματα «κάτω το αστυνομικό κράτος» «ζήτω η αληθινή δημοκρατία». και "νησια προς πώληση" . Κάποια άλλα λιγότερο σχετικά ή και προβοκατόρικα όπως «κάτω το ΠΑΣΟΚ» και «φέρτε μας πίσω την Πόλη» (!?)

Το κίνημα των ιντινιάδος έχει τρία βασικά στοιχεία επιτυχίας. Αυτο-οργάνωση, διεθνισμό (πόσα δεν έχει γράψει το μπλογκ γι’ αυτά? ) και νέους άφθαρτους ανθρώπους που δεν έχουν «φάει» όπως ίσως οι γονείς τους.

Που θα βγάλει το κίνημα? Ούτε που ξέρω. Μπορεί παντού ολλά, μπορεί και πουθενά. Mε προβληματίζει η πολιτική αφέλεια τους και το ετερόκλητο των αγανακτήσεων. Γράφει όμως ιστορία και θα μείνει στη ζωή όσων συμμετέχουν ενεργητικά σε αυτό . Ίσως τους λένε κάποτε η γενιά της πλατείας όπως λέμε για τους γέρους η γενιά του πολυτεχνείου ή του Μάη 68

Όπως και να ‘ναι θα μείνει κάτι σίγουρα . Τίποτα δεν πάει χαμένο. Η εμπειρία αυτο-οργάνωσης , τα διεθνή δίκτυα που δημιουργούνται και ίσως το σπέρμα για τους νέους ηγέτες και μια νέα πολιτική κουλτούρα. Θα μείνει η διεκδίκηση ρόλου των κοινωνικών δικτύων στην πραγματική και όχι μόνο στην εικονική πραγματικότητα, Πάνω απ’όλα, όμως, η ελπίδα ότι δεν είναι όλα τελειωμένα.

Στη φωτογραφία το ουράνιο τόξο πάνω από τον Λονδρέζικο ουρανό. Σήμα της πολυφωνίας και της σύνθεσης των χρωμάτων. Καθένα από αυτά έχει τον δικό του τόνο. Όλα μαζί δίνουν το λευκό.

Θα βγει κάτι απο την αγανάκτηση?

2011-05-26T16:29:00.003+01:00

Είναι πάρα πολύ σημαντικό ότι η κοινωνία αρχίζει να αυτό-οργανώνεται. Έστω αυτό το μικρό κομμάτι της, κύρια νέοι, που έχει υπολογιστή και διαδίκτυο. Είναι επίσης πάρα πολύ σημαντικό να εκφράζουν την αγανάκτηση τους με συγκεντρώσεις σε πλατείες. Έστω για λόγους ψυχικής στήριξης ότι δεν είναι μόνοι στη μιζέρια τους. Αυτοί οι λίγοι, έστω (που είναι τα εκατομμύρια που έβγαιναν στους δρόμους για το όνομα των Σκοπίων?)

Πιθανόν να ξεπηδήσουν και νέες ηγεσίες μέσα από το κίνημα . Ηγεσίες που θα οργανώσουν την αγανάκτηση και την διαμαρτυρία σε πολιτικό αίτημα και κίνημα.

Το τι ζητάνε οι αγανακτισμένοι πολίτες είναι προφανές . Έτσι τουλάχιστον θέλω να πιστεύω. Να δηλώσουν το ότι είμαστε και μείς εδώ. Δεν θα σας αφήσουμε να πάτε τη χώρα όπου εσείς νομίζετε. Δουλειά, ευημερία, παιδεία, διαφάνεια. Υπάρχει κανείς που διαφωνεί? (πήρα και κάτι μηνύματα από αγανακτισμένους με τους μετανάστες αλλά τα προσπερνώ)

Μόνο που φοβάμαι ότι η αγανάκτηση άργησε να έρθει. Λίγο μετά την ανυπακοή η οποία ήρθε λίγο μετά από τον καναπέ, που ήταν λίγο μετά την Σήμενς, μετά την γκλαμουριά, τη φραπεδιά και το λαιφσταιλ.
Είναι τα γεγονότα πια που οδηγούν την κοινωνία και όχι το αντίστροφο. Και τα ειλικρινή ερωτήματα που μας απασχολούν δεν έχουν εύκολες απαντήσεις.

Το που θα πας, πώς και με ποιους είναι το ζητούμενο και για το οποίο γίνεται ο καυγάς. Πτώχευση ή όχι? Στο ευρώ ή στη δραχμή? Τι σημαίνουν αυτά για τη χώρα αλλά και τον απλό άνθρωπο? Να αλλάξει το κοινοβουλευτικό σύστημα ? Το κοινωνικό σύστημα? Από τι θα αντικατασταθεί? Ξέρει κανείς να μας πείσει τι είναι το λιγότερο κακό σήμερα για να έχουμε αυτά που ζητάει ο κόσμος στο λιγότερο μακρινό μέλλον? Αν όχι εμείς, τουλάχιστον τα παιδιά μας.

Χρειάζεται πρόταση και δράσεις που να τραβήξουν μαζική στήριξη αλλά παράλληλα να είναι εφαρμόσιμες στον σημερινό , άκρως επιθετικό παγκόσμιο και ευρωπαϊκό περίγυρο. Και να βρεις τον τρόπο που θα τις περάσεις στην μεγάλη κοινωνία έχοντας τους διαύλους επικοινωνίας υπό τον έλεγχο των ΜΜΕ. Όχι προτάσεις για συγγράμματα και αμφιθέατρα. Ούτε για βραδιές ψυχαναλυτικής αυτό-ικανοποίησης. Μπουχτίσαμε μ' αυτές.

Ας πληρωθούν οι μισθοί και οι συντάξεις τον Αύγουστο σε πρώτο πλάνο και....... βλέπουμε.

ΥΓ. Επιστροφή στη δραχμή, αν μας τραβήξουν οι ξένοι προς τα εκεί, θα γίνει με μια ισοτιμία από ένα ευρώ ίσον χίλιες έως και εννέα χιλιάδες δραχμές λένε τα σενάρια. Το συλλαμβάνετε?

Το μολότωφ της Μαρίας

2011-05-25T16:30:00.000+01:00

Η Μαρία Δαμανάκη μόλις έβγαλε ανακοίνωση :

"Η μεγαλύτερη κατάκτηση της μεταπολεμικής Ελλάδας, το ευρώ και η ευρωπαϊκή πορεία της χώρας είναι σε κίνδυνο. Το σενάριο της απομάκρυνσης της Ελλάδας από το ευρώ βρίσκεται πλέον στο τραπέζι καθώς και η μεθόδευσή του. Είμαι υποχρεωμένη να μιλήσω ανοικτά. Έχουμε ιστορική ευθύνη να δούμε το δίλημμα καθαρά:

Ή συμφωνούμε με τους δανειστές μας σε ένα πρόγραμμα σκληρών θυσιών με αποτελέσματα, αναλαμβάνοντας τις ευθύνες για το παρελθόν μας ή επιστρέφουμε πίσω στη δραχμή. Όλα τα υπόλοιπα είναι δευτερεύοντα στις σημερινές συνθήκες".

Η Επιτροπή (που επιμένει στην συναίνεση) φυσικά και η Αθήνα το διέψευσαν.

Θα μπορούσε να είναι γκάφα (ήδη με πήραν φίλοι για να βγάλουν τα λεφτά τους έξω) ή το πιθανότερο , μια πολύ ψηλά σχεδιασμένη κίνηση βοήθειας προς τον Παπανδρέου για την επίτευξη συναίνεσης ? Αν είναι έτσι θα πρέπει να έχουμε εσωτερικές εξελίξεις αύριο κιόλας διαφορετικά θα γίνει μπούμερανγκ.

Μια έξοδος από το ευρώ (αν γίνει) εκτός από τεχνικά δύσκολη , θα συνοδεύεται και από μπλοκάρισμα των καταθέσεων, στάση πληρωμών προς τα έξω αλλά και προς τα μέσα για ένα απροσδιόριστο διάστημα και με μια συνέχεια που…. δεν θέλω να πω τι σκέφτομαι.

Η κατάσταση είναι επιεικώς τραγική. Όσοι είδαν τη φάτσα του Παπακωνσταντίνου όταν βγήκε από το τελευταίο Εκοφίν κατάλαβαν τι είχε γίνει μέσα. Οι βόρειοι μας φωνάζουν ψεύτες και οι νότιοι ότι τους παρασύρουμε πιο κάτω. Φαίνεται ότι κανείς δεν θέλει να μας δώσει άλλα λεφτά και η πτώχευση μας τους έρχεται φτηνότερα από το να μας δανείζουν .

Δεν συνδέουν όμως απαραίτητα την πτώχευση με έξοδο από το ευρώ. Εκτός αν δεν γίνεται αλλιώς για μας τους ίδιους.

Χοντρά και περίπλοκα , πολύ περίπλοκα παιχνίδια παίζονται στην Ελλάδα, στην Ευρώπη και διεθνώς που κανείς, μα κανείς, δεν ξέρει που , πως και πότε θα τελειώσουν. Στου κασίδη το κεφάλι , φυσικά

Είναι στραβό το......κλίμα ?

2011-05-23T16:56:00.000+01:00

Ο κόσμος άλλαξε, αλλάξαν οι καιροί, έλεγε ένα τραγούδι της εποχής του 50. Αν τότε γκρίνιαζαν, για σκεφτείτε τι θα 'πρεπε να λέμε σήμερα?.

Από τότε, λοιπόν, ο κόσμος πράγματι άλλαξε αλλά Αλλαγή δεν ήρθε.

Και οι καιροί άλλαξαν αλλά πόση καιρική αλλαγή επήλθε?

Αυτό είναι το ερώτημα σήμερα. Είναι ο καιρός που βιώνουμε αυτήν την εποχή μέρος της κλιματικής αλλαγής (ή έστω σοβαρή ένδειξη της) ή είναι μέσα στη στατιστική καμπύλη.

Η κοινή λογική (και το κοινό μάτι) λέει ότι καλοκαίρι στη βόρεια Ευρώπη από τις αρχές του Απρίλη με την ανομβρία να απειλεί τις σοδιές ενώ στην Ελλάδα οι σοδιές σαπίζουν από την βροχή , αυτό δεν είναι φυσιολογικό. Και μη πάει το πονηρό μυαλό σας αμέσως στη Φουκουσίμα. Δεν αυτή η αιτία. Άντε να είναι ο γάιδαρος που έφαγε το στραβό το …..κλήμα

Από τη μεριά των στοιχείων, όμως, δεν έχουμε σπάσει το ρεκόρ ξηρασίας και ακόμα και αυτή η περίοδος του ενάμιση μήνα είναι σχετικά μικρή (στατιστικά) για να βγουν τεκμηριωμένα συμπεράσματα. Δεν έχω δει κάποια επιστημονική ανακοίνωση αλλά τις αναμένω….. εναγωνίως και θα σας πω.

Άποψη μου (δημοσιογραφική και μόνον) είναι ότι θα συνδέσουν αυτό που συμβαίνει με τον καιρό με την επερχόμενη κλιματική αλλαγή.

Ευτυχώς δεν θα μας έρθει και η στάχτη της Ισλανδίας από πάνω. Το Eurocontrol δήλωσε σήμερα ότι λόγω της βαριάς βασαλτικής συστάσεως της κατακάθεται γρήγορα και δεν θα κλείσουν τα αεροδρόμια. Καλό αυτό αλλά και άλλος ένας γάιδαρος φοβάμαι.

Οι καιροί άλλαξαν ή αλλάζουν. Ο κόσμος να δούμε πότε θα αλλάξει και προς τα που?

ΥΓ. Αν κάποιοι παρεξηγήθηκαν που είπα τους Γάλλους εθνικιστές στο προηγούμενο σας λέω ότι όχι μόνο δεν το παίρνω πίσω αλλά τους λέω και σεξιστές από πάνω. Θα με θυμηθείτε στις εκλογές .

Συνωμοσίες χωρίς σύνορα

2011-05-19T14:14:00.000+01:00

Με την συνωμοσιολογία βγάζω μπιμπίκια ! Όχι ότι δεν υπάρχουν συνωμοσίες σήμερα. Πάντα υπήρχαν και θα υπάρχουν. Αλλά γιατί η κυκλοφορία φημών και εικασιών συσκοτίζουν την αλήθεια, παραμορφώνουν την πραγματικότητα και μας απομακρύνουν από τις σωστές αποφάσεις ή έστω τη σωστή εικόνα της πραγματικότητας.

Τι φταίει? Κατά την άποψή μου φταίνε η αμορφωσιά μας, η κακομοίρικη κουλτούρα μας και ο εγωισμός μας που δεν μας αφήνει να δεχτούμε την απλή πολλές φορές πραγματικότητα των δικών μας λαθών ή των λαθών των δικών μας ανθρώπων. Κάποιος , λοιπόν, κάπου, μαζί με κάποιους άλλους μας υπονομεύει και έτσι συγχωρούνται τα δικά μας λάθη και αμαρτίες . Έχω ακούσει τόοοσα και τόοοσα ειδικά σε περιόδους κρίσης σαν και αυτή που ο καθένας λέει το μακρύ του και το κοντό του.

Δεν είμαστε όμως μοναδικοί στον κόσμο. Η συνωμοσιολογία είναι χαρακτηριστικό της υπανάπτυξης αλλά όχι μόνον!!! Μπιμπίκια βγάζω με τις σιγανοπαπαδιές εθνικιστές Γάλλους γύρω μου που λένε ότι του Ντομινίκ του την έστησαν οι Αμερικάνοι μόνοι τους η με τον Σαρκοζί . Γιατί, λέει την βγήκε στους πρώτους με την πολιτική του στο ΔΝΤ ( ο νέος Τσε Γκεβάρα) και απειλούσε τον δεύτερο και την Κάρλα του ότι θα πάνε σπίτι τους μετά τις εκλογές. Κάποιος μου είπε ότι το σκάρωσε η Κάρλα μόνη της χωρίς την συγκατάθεση του Νικολά. Άλλοι λένε ότι το παίζει ερωτύλος στους Γάλλους αλά Μπερλουσκόνι και θα γυρίσει στη Γαλλία ως εθνικός ήρωας του σινεμά ( ο νέος Άλεν Ντελόν)

Να δεχτούμε ότι του έστησαν παγίδα , λέω εγώ, όλοι μαζί αυτοί. Ο Ντομινίκ είναι τόοοοοσο ηλίθιος που πήγε και έπεσε μέσα? Αφού το περίμενε (και το λέγε) ότι θα του τη φέρουν ειδικά με τα γκομενικά του καμώματα . Δεν είχε δυο συμβούλους μαζί του? Πως πας για Πρόεδρος μιας υπερδύναμης έτσι αφελής που είσαι? Και αν έχεις τέτοιες αδυναμίες γιατί να μην σε εκβιάζουν και όταν θα γίνεις πρόεδρος?

Άποψη μου? Ο DSK έκανε την βλακεία και φυσικά αυτοί που δεν τον γουστάρουν τη φουσκώνουν. Αν ήταν δικός τους θα την κουκούλωναν. Μέρος του καθημερινού πολιτικού παιχνιδιού είναι αυτό. Ας πρόσεχε!

Τριγυρνάμε στα σκοτάδια αλλά .......

2011-05-18T17:10:00.006+01:00

Οι ιθύνοντες φαίνεται να χάνουν την αυτοκυριαρχία τους όσον αφορά την διαχείριση του χρέους. Μια αναδιάρθρωση είναι πιθανή αλλά μοιάζει με άλμα στο κενό αφού κανείς δεν ξέρει τι μας περιμένει στο σκοτάδι από κάτω. Το κοινωνικό Far West ante portas? Φρίκη!

Προς το παρόν εγώ "φεύγω"! Πάω σινεμά!

Βραδινή παράσταση, στα ευρύχωρα καθίσματα μιας άδειας αίθουσας. Καθισμένος βολικά στο σκοτάδι της συνενοχής μου παρακολουθώ την Pina Bausch να χειρίζεται με μαεστρία τη γλώσσα του σώματος σε ένα έργο του Βέντερς αποκλειστικά γεμάτο χορό και μόνο.

Ένα μουσικό ποίημα για λίγους και μυημένους στον μοντέρνο χορό και την έκφραση. Μια διαρκής εναλλαγή άνδρα-γυναίκας (όχι μόνο στη φυσιολογία τους!) που κατά ομολογία του ίδιου του Αλμοδοβάρ τον ενέπνευσε για το έργο του "Μίλα της" , ένα θεραπευτικό εγχείρημα που παίχτηκε μερικά χρόνια πριν.

Οι μη μυημένοι όμως σαν εμένα, Κυριακή βράδυ κοντά μεσάνυχτα , είναι δύσκολο να κρατήσουν την προσοχή τους. Φεύγει και αυτή. Πας σινεμά για να ξεφύγεις και "φεύγεις" και από κει.

Που σταματάς? Σαν το άλμα στο κενό της ανδιάρθρωσης, που λέγαμε. Τι σε περιμένει απο κάτω? Ισως αυτό να επιδιώκει τελικά ο Βέντερς. Το φευγιό και την αφαίρεση? Ίσως, λέω γιατί δεν είμαι ούτε ειδικός επί της σκηνοθεσίας .

Η σκέψη πάει αλλού χωρίς να ξέρεις το γιατί. Βλέποντας το έργο, με την μουσική και τον χορό, περνάνε από το μυαλό χιλιάδες πράματα φαινομενικά ασύνδετα αλλά που θα έχουν σίγουρα την δικιά τους εσωτερική συνοχή. Όπως τα όνειρα ή οι πίνακες του Νταλί. Ακαταλαβίστικα αλλά όχι χωρίς σημασία. Ποιος ξέρει άραγε?

Στο μυαλό μου είχε κολλήσει μια εικόνα από το Ευαγγέλιο της ίδιας μέρας . Με τον παράλυτο που περίμενε τριάντα οχτώ χρόνια να μπει στην ιαματική κολυμπήθρα αλλά όπως είπε δεν είχε Ανθρωπον να τον βάλει στην κολυμπήθρα όταν ταραζόταν το νερό και ότι όλο κάποιος άλλος του έπαιρνε τη σειρά. Τριαντα οχτώ χρόνια !?!

Από την πόλη έρχομαι και στη κορυφή κανέλα? Και να πεις ότι είχα πιει και κάτι! Άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου και σκοτεινή, κυρία Pina.