Πυρηνική ενέργεια ή όχι?

Επειδή άρχισε και στην Ελλάδα δειλά-δειλά η συζήτηση για την πυρηνική ενέργεια (θυμίζω κόντρα Σουφλιά-Δήμα πριν λίγο καιρό) και η οποία πρόκειται να συνεχιστεί όπως συμβαίνει παγκόσμια σας συνιστώ να διαβασετε το άρθρο Why greens must learn to love nuclear power που εμφανίστηκε στο τεύχος αυτής της βδομάδας στο New Statesman υπέρ της χρήσης της πυρηνικής (αντιδραστήρες τέταρτης γενιάς) ως λύση για την κλιματική αλλαγή. Το άρθρο είναι αρκετά έξυπνο και πράγματι στοιχειοθετεί τα υπέρ αλλά ξεχνάει τα κατά.
Δεν αναφέρομαι στο άρθρο για να σας πείσω ότι όντως η πυρηνική είναι η λύση. Κάθε άλλο. Υπάρχουν πολλά επιχειρήματα για το αντίθετο. Δεν είναι αυτό το θέμα μας.

Είναι όμως γραμμένο από τον Mark Lynas δημοσιογράφο, ακτιβιστή οικολόγο συγγραφέα του βιβλιου Six Degrees: Our Future on a Hotter Planet, ένα από τα 500 ή 600 για το κλίμα που εμφανίστηκαν τους τελευταίους 20 μήνες. Και δεν είναι ο μόνος πράσινος που τα γυρίζει. Θα μου πείτε έχει πολλά λεφτά το πυρηνικό lobby.
Είναι όμως έτσι ή ανακαλύπτουν κάποιοι και τολμούν να το πουν ότι είμαστε έτοιμοι να φάμε ραδιενέργεια αλλά το αυτοκινητάκι μας (εκτός από τον καναπέ μας) δεν το εγκαταλείπουμε με τίποτα? Τελικά μήπως το πολύ λέγε-λέγε για το κλίμα αντί να ευαισθητοποιήσει τον κόσμο προκαλεί κόπωση και απάθεια και μας ετοιμάζει να δεχθούμε οτιδήποτε αρκει να μη χάσουμε τη βολή μας?
Και με αυτές τις συνθήκες πόσο πραγματικά εναλλακτικές λύσεις μπορουν να γίνουν οι εναλλακτικές μορφές ενέργειας ? Και είναι η πυρηνική εναλλακτική λύση των εναλλακτικών?
Οπως έλεγε και ο Maurice Chevalier σχετικά με την ηλικία του : « Όταν σκέφτομαι την εναλλακτική οδό, το να γερνάς δεν είναι καθόλου άσχημο »
Food for thought λοιπόν