Το μικρό καλάθι

Μικρό καλάθι κρατά η κυβέρνηση στις Βρυξέλλες σήμερα και αύριο και καλά κάνει. Έτσι και αλλιώς , με τις διαφωνίες και τους έντονους διαξιφισμούς μεταξύ των Ευρωπαίων που δε θέλουν να πληρώσουν τις τσαπατσουλιές και τα κλεψιμαίικα, ότι είναι να γίνει θα γίνει, αν γίνει, κάτω από το τραπέζι. Είπαν , λοιπόν, για εγγυήσεις ή για δάνεια που θα μας δώσουν αν και όταν το ζητήσουμε.

Παράλληλα παίζεται και ένα παιχνίδι επικοινωνίας και ψυχολογίας της αγοράς με στόχο να κατεβούν οι φιλοδοξίες των δανειστών μας που όπως είναι φυσικό κερδοσκοπούν μόλις δούνε λαυράκι. Χωρίς όμως να δουν ζεστό χρήμα οι αγορές δύσκολα μασάνε, έχω την εντύπωση.

Σήμερα το πρωί παρακολουθούσα συζήτηση Μπεγλίτη- Γιαννάκου στην ΕΡΤ. Συμφωνείς ή διαφωνείς με τη Γιαννάκου πρέπει να παραδεχτείς ότι έχει άποψη, πράμα σπάνιο για πολιτικό σήμερα και ίσως γι' αυτό έφαγε και το κεφάλι της ως Υπουργός. Εκεί που βρισκόμαστε προτιμώ την δράση έστω και με λάθη από την απραξία και την πορεία προς τον κατήφορο.
Είπε, λοιπόν, η Γιαννάκου ότι σπαταλάμε υπέρμετρο διπλωματικό κεφάλαιο για την οικονομία και κάπου πρέπει να αρχίσουμε να το παγώνουμε ώστε να φύγουν τα φώτα της διεθνούς δημοσιότητας από την χώρα και να πέσουν σε κάποια άλλη.

Θα συμφωνούσα μαζί της αν ήταν η σπατάλη διπλωματικού κεφαλαίου για την οικονομία (το μπλογκ έχει γράψει για τους φόβους του όσον αφορά τους πολιτικούς όρους που μπορούν να κολλήσουν σε μια οικονομική υποστήριξη). Όμως το διπλωματικό κεφάλαιο δε σπαταλιέται μόνο για την οικονομία αλλά για την αξιοπιστία της χώρας που έχει πάει κατά διαόλου με κύρια ευθύνη της δικής της παράταξης.

Όσον αφορά τον Μπεγλίτη μου θυμίζει η γλώσσα του τον Αβραμόπουλο. Δηλαδή την στρογγυλεμένη γενικούρα του διπλωματικού που δεν μπορεί να την ξεπεράσει ακόμα και όταν γίνει πολιτικός. Αυτό το " καταφέραμε να διεθνοποιήσουμε το πρόβλημα της Ελλάδας" μου ακούγεται έως και αφελές. Το γιατί σε ένα επόμενο άρθρο.

Πραγματικότητα και κατάθλιψη

Αν δεν είσαι από αυτούς που σιχτιρίζουν τις απεργίες και την διαδήλωση σήμερα (δεν έχει συγκοινωνίες , δεν κάνεις τις δουλιές σου με το δημόσιο) τότε θα σου έλεγα ότι είναι καλό για την συναισθηματική σου ισορροπία να κατέβεις στην πορεία. Κάπου το διάβασα ότι ο ακτιβισμός κάνει καλό στο συναίσθημα και στην προσωπική ευτυχία.

Κατά τα άλλα δεν νομίζω ότι θα αλλάξει και τίποτα. Η κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να μην κάνει πίσω από τις περικοπές σε σημείο τέτοιο που αν ζοριστεί τόσο πολύ από τις κοινωνικές αντιδράσεις να προτιμήσει την παραίτηση και τις εκλογές ( χαίρε μπάχαλο το μέγα τότε) παρά να ξεφύγει απο τους στόχους του οικονομικού της προγράμματος. Αντίθετα είναι έτοιμη να δεχτεί νέα μέτρα που θα προτείνουν η ΕΕ και το ΔΝΤ ( έρχονται, οϊ, οϊ μάνα μου)

Η αριστερά και τα συνδικάτα είναι υποχρεωμένα να αντιδράσουν για την τιμή των όπλων που έλεγε και ο πατέρας μου. Από κει και πέρα έχουν επίγνωση της κατάστασης και την εκμεταλλεύονται για τα κουκιά. Γιατί δεν αρκεί να διαμαρτύρεσαι μόνο και να αναλύεις και να φωνάζεις αλλά να προτείνεις και λύσεις. Λύσεις σημαίνει , όχι μόνο το τι, αλλά το πως και το ποιος. Ας πούμε να φορολογηθούν οι καταθέσεις. Πού, στην Ελβετία? Και υπάρχει ο αδιάφθορος μηχανισμός να τα μαζέψει? Ας πιάσουμε κανένα κλέφτη και να το χώσουμε φυλακή πρώτα και βλέπουμε. Αλλά και αυτό το απλό(χα, χα) πράμα η αριστερά το σνομπάρει. Γιατί μας λέει δεν είναι η ποινική κλοπή που φταίει αλλά η συστημική, δηλαδή ο καπιταλισμός, Ας τον αλλάξουν λοιπόν αλλά να μας πούνε το πως. Εκτός αν αυτά τα μεγαλοϊδεατικά είναι προφάσεις εν αμαρτίαις και ο νοών νοείτο.

Είναι απαραίτητα σήμερα να έχουμε επίγνωση της (πράγματι ζοφερής)πραγματικότητας αν και η εθνική μας κατάθλιψη δεν μας αφήνει. Μια παγκοσμιοποιημενη οικονομία, όπου για πρώτη φορά στην ιστορία ο πλανήτης αναπτύσσεται με το ίδιο μοντέλο, όπου η αγορά και όχι η κοινωνία βάζει τους κανόνες και όπου η εργασία έχει χάσει κατα κράτος ως προς το κεφάλαιο, δυστυχώς.
Και αφού την κατανοήσουμε τότε ας αποφασίσουμε, αναλαμβάνοντας τις ευθύνες, αν θέλουμε να την αποδεχτούμε ή αν θέλουμε και μπορούμε να την αλλάξουμε. Όχι στην ιδεολογική και πολιτική θολούρα.
Το τραβεστί "κάπου στη μέση" είναι αντικείμενο προς μελέτη της πολιτικής αλλά και της ατομικής ψυχολογίας.

Ναι, φταις και συ και γω

"Φταίω εγώ που δεν μπορώ να καταλάβω το μεγαλείο της δημοκρατίας που ζω, η οποία ρίχνει το φταίξιμο σε μένα τον δημόσιο υπάλληλο και εκπαιδευτικό που μετά από 12 χρόνια παίρνω 1300 ευρώ και πρέπει να πληρώσω εγώ."

Αναρωτιέται στο μπλογκ του ο αΔΕΞΙΟΣ. Διαβάστε το όλο με ένα κλικ εδώ

Ωραίο άρθρο και καλές προτάσεις που μακάρι να τις ακολουθήσουμε όλοι.

Του απαντώ όμως έδώ, όπως και στα σχόλια στο μπλογκ του, ότι ναι φταίει και αυτός και γω και όσοι τόσα χρόνια ανεχτήκαμε αυτό το μπάχαλο ενώ το βλέπαμε να κτίζεται βολεμένοι στην θαλπωρή μας κάνοντας αντίσταση με ανέκδοτα, αναλύσεις στα ουζάδικα και αυτο-ικανοποιημένοι με την σάτυρα του Λαζόπουλου.

Και αφού πια δεν έχουμε αξία ως εργαζόμενοι, ας δείξουμε την δύναμή μας ως καταναλωτές και ας ακολουθήσουμε τις προτάσεις.

Ψάχνουν για θύματα?

Όπως βλέπετε στην γραφική παράσταση το πρόβλημα του δημόσιου χρέους δεν είναι μόνο ελληνικό. Πολλές άλλες χώρες είναι σε χειρότερη κατάσταση. Φυσικά διογκώθηκαν τα ελλείμματα μετά τις κρατικές επιχορηγήσεις στις Τράπεζες όταν έσπασε, πριν δυο χρόνια, η τραπεζική φούσκα (που πηγαν τα λεφτά?)

Το γεγονός αυτό δεν απαλλάσσει εμάς τους Έλληνες από τις ευθύνες κακοδιαχείρισης, διαφθοράς και αδιαφορίας που μας έφεραν σε αυτή τη θέση που απειλεί την οικονομική και κονωνική (και ίσως εθνική) μας ανεξαρτησία και υπόσταση. Τα έχουμε πει αυτά. Μόνοι μας τα σκατώσαμε και δε μας φταίνε ούτε οι κακοί Ευρωπαίοι, ούτε οι κερδοσκόποι, ούτε.....
Δεν είδα κανέναν να διαδηλώνει τόσα χρόνια για το Βατοπέδι, τη Ζήμενς και όλα τα κόλπα της κλεπτοκρατίας ούτε να διαμαρτύρεται για το ότι δεν ζητάγαμε και δεν πέρναμε αποδείξεις ή γιατί βολευόμαστε στο Δημόσιο ενώ ξέρουμε ότι δεν μας χρειάζεται τόσους πολλούς. Λες και αυτά αφορούσαν τα λεφτά άλλων και όχι τα δικά μας.

Πέρα από αυτό όμως ο διεθνής ντόρος που γίνεται και δεν λέει να κοπάσει με την Ελλάδα στα σοβαρά ή πονηρά πρωτοσέλιδα μου προκαλεί την εντύπωση ότι ψάχνουνε έναν αποδιοπομπαίο τράγο να του φορτώσουνε το σπάσιμο της δημοσιονομικής φούσκας που έρχεται για όλους. Και το λέω με όλες τις επιφυλάξεις που έχω κατά της έμφυτή μας συνωμοσιολογίας

Κατά ιστορικές περιόδους φταίγαν για όλα οι Εβραίοι, οι κομμουνιστές, οι χριστιανοί, κλπ. Μήπως θα λένε σε λίγο ότι για όλα φταίνε οι Έλληνες?

Ο ρατσισμός είναι πιο ανώδυνος και πιο εύπεπτος από την κριτική στη νεοφιλελεύθερη βλακεία τους. Ένας επικίνδυνος λαϊκισμός που δεν θα ήθελα να τον σκέφτομαι ή να τον ζήσω ούτε καν στους εφιάλτες μου.

Ιστορικές στιγμές

Ξαναδιάβασα κατά σύμπτωση ένα άρθρο του μπλογκ που δημοσιεύτηκε στις αρχές του περασμένου Σεπτέμβρη όταν προκηρύχτηκαν οι εκλογές. Δυστυχώς αληθινό! Με τίτλο "Εκλογές και καυτές πατάτες" αναφερόταν στους λόγους που η προηγούμενη κυβέρνηση την κοπάνησε. Το άρθρο κατέληγε ως εξής

"Αν λάβουμε υπόψη μας την κατάσταση οικονομικής κατάρρευσης που θα κληθεί να αναλάβει( σ.σ. η νέα κυβέρνηση) καταλαβαίνουμε ότι (αφού βρει τα λεφτά να πληρώσει τους μισθούς πρώτα!) μόνο με υπέρβαση , κυβερνητικές καινοτομίες και άμεσα ριζοσπαστικά δείγματα γραφής θα μπορέσει να ξεφύγει από μια ραγδαία φθορά σε μια μηδενικής ανοχής και αντοχής κοινωνία. Πρόγραμμα 100 πρώτων ημερών, λοιπόν, με τόλμη έξω από τα πεπατημένα στερεότυπα.

Παράλληλα η κοινωνία και η οικονομία χρειάζονται μια νέα ψυχολογική ώθηση με άμεσα δείγματα γραφής μιας νέας αντίληψης και μιας νέας διαφανούς και συμμετοχικής πολιτικής μπας και αφυπνιστεί και μπει ενεργά στο γίγνεσθαι το τμήμα εκείνο της κοινωνίας που ακόμα θέλει την πρόοδο και την αλλαγή."

Η κοινωνία αφυπνίστηκε βέβαια αλλά από τον φόβο απειλής της οικονομικής ύπαρξής της που ξαφνικά συνειδητοποίησε. Έστω και έτσι, τουλάχιστον ξύπνησε και ας ελπίσουμε ότι θα ξεκουνηθεί από τον καναπέ. Διανύουμε ιστορικές στιγμές. Και αυτό θα το δουμε όχι μόνο στις εξελίξεις, τις διαρθρωτικές αλλάγές και τις κινητοποιήσεις αλλά και στην τέχνη που ως καθρέπτης της κοινωνίας θα αφυπνιστεί και θα καθρεπτίσει αυτό το πρωτόγνωρο που περνάμε σήμερα.

Παράλογο θα ακουστεί αλλά με πειράζει που λείπω τώρα από την Ελλάδα.

Αν θέλετε να διαβάσετε όλο το άρθρο κάνετε κλικ εδώ.

Breaking News!!!!

Πρόσκληση έλαβε ο Γ.Παπανδρέου από την Μέρκελ να την επισκεφτεί στις 5 Μαρτίου αλλά και από τον Ομπάμα στις 8 του ίδιου μήνα.

Εμπιστευτικές πληροφορίες αναφέρουν ότι εκτός από τα οικονομικά η Μέρκελ θα του δώσει ιδιοχείρως την λίστα των δωροδοκηθέντων από τη Ζήμενς καθώς και τους λογαριασμούς Ελλήνων που, κατά σύμπτωση, βρέθηκαν στο CD που έχει στα χέρια της με λογαριασμούς φοροδιαφευγόντων Γερμανών στο Λιχτενστάϊν και στην Ελβετία.

Η κίνηση γίνεται για να κατευναστούν τα πνεύματα των Ελλήνων που είναι αγανακτισμένοι με τους Γερμανούς και τα δημοσιεύματα του γερμανικού τύπου.
Σίγουρα αν το κάνει θα της κάνουμε εικόνισμα! Έτσι και αλλιώς τα στοιχεία αυτά θα πρέπει να ζητηθούν από τον Παπανδρέου για να στείλει μερικούς μέσα με χειροπέδες για να ηρεμήσει κάπως ο κοσμάκης που παραμιλάει ήδη.

Όσο για την πρόσκληση Ομπάμα θα σας πούμε αργότερα περί τίνος πρόκειται αλλά και εκεί υπάρχουν εκπλήξεις.

Αντι-ευρωπαϊσμός

"Γιατί μας μισούν οι Ευρωπαίοι" γράφει το Βήμα της Κυριακής.
Η οργή για το ανθελληνικό δημοσίευμα του Focus , με την Αφροδίτη.
Τα βίντεο παρωδίες με τον Χίτλερ στο Youtube
Τα αιτήματα για τις γερμανικές πολεμικές αποζημιώσεις.
Και άλλα πολλά παρόμοια ανεβάζουν το κλίμα αντι-ευρωπαϊσμού και αντι-γερμανισμού στην Ελλάδα.
Πέρα από τις κρυφές ατζέντες που εξυπηρετούν γίνονται και επικίνδυνα όσον αφορά τις επιπτώσεις τους. Τι θα γίνει αν κάποιος αριστερός ή δεξιός φωστήρας, εν μέσω οικονομικής κρίσης, πετάξει ένα "έξω από το ευρώ"? Είναι αυτό που θέλουμε? Και έχουμε επίγνωση των επιπτώσεων?

Επικίνδυνα παιχνίδια φίλοι μου αυτά και ας μην τα προωθούμε χωρίς δεύτερη σκέψη. Υπομονή, σύνεση και σοβαρότητα χρειάζονται αυτή τη πολύ δύσκολη στιγμή και όχι λεονταρισμοί και ανεύθυνες κραυγές.

Και ενώ δεν υπάρχουν θεσμικοί μηχανισμοί να μας διώξουν από το ευρώ μπορούμε κάλλιστα να φύγουμε από μόνοι μας ή να μας εξωθήσουν να φύγουμε από μόνοι μας ζητώντας μας τα αδύνατα ή δημιουργώντας αντι-ευρωπαϊκό κλίμα. Μήπως αυτό θέλουν κάποιοι εκτός αλλά και εντός Ελλάδας?

Η ευθύνη όλων μας και του καθενός μας αυτήν την περίοδο που διανύουμε θα είναι ιστορική.