Το παγόβουνο και η διάγνωση μιας αρρώστιας

Με ρωτάνε οι φίλοι τι συμβολίζει το παγόβουνο στην εικόνα πάνω από τα links στη δεξιά στήλη και τον τίτλο "...και αν τα πράγματα δεν είναι έτσι όπως δείχνουν?". Απαντώ ότι είναι μια συμβολική εικόνα μιας νέας, αιρετικής προς το παρόν, ιατρικής προσέγγισης στις ασθένειες. Η προσέγγιση αυτή που αναπτύχθηκε από τον Γερμανό γιατρό Ryke Hamer και εμπλουτίσθηκε από τον Γάλλο γιατρό Claude Sabbah βασίζεται στην θεωρία ότι η αιτία κάθε οργανικής δυσλειτουργίας ακόμα και της πιο σοβαρής όπως ο καρκίνος και η σκλήρυνση κατα πλάκας, βρίσκεται σε μια ψυχολογική ή συναισθηματική σύγκρουση. Η φύση της αρρώστιας και το πως αυτή εκδηλώνεται εξαρτάται από το πως ο κάθε άνθρωπος έχει βιώσει αυτή τη σύγκρουση και πως την έχει εκλάβει.
Η σύγκρουση αυτή μπορεί να ήταν ενα έντονο γεγονός περιορισμένο στο χρόνο ή μια λιγότερο έντονη κατάσταση σε μάκρος όμως χρόνου ή κάτι ανάμεσα στα δύο.
Το σοκ αυτό μπορεί να είναι πραγματικό, εικονικό, φανταστικό η ακόμα και συμβολικό.
Μορεί να το εχουμε βιώσει από την κοιλιά της μάνας μας ή να το κουβαλάμε στις βαλίτσες που μας έδωσαν οι πρόγονοί μας.
Αν το συναίσθημα που έχει προκληθεί δεν εξωτερικευτεί συναισθηματικά τότε εξωτερικεύεται σωματικά.
Βασική προϋπόθεση της θερταπείας είναι η ανακάλυψη του σοκ που προκάλεσε την αρρώστια και η συνειδητοποιησή του από τον ασθενή. Αυτό και μόνο μπορεί να οδηγήσει ακόμα και σε αυτο-ίαση. Εκεί έρχεται ο συμβολισμος του παγόβουνου με το κυρίως πρόβλημα να μην είναι αυτό που φαίνεται, δηλαδή η ιατρική διάγνωση, αλλά αυτό που δεν φαίνεται που είναι κάτω από την επιφάνεια δηλαδή κάτω από την συνείδηση.

Δεν θα πώ περισσότερα αν και θα μπορούσα να γεμίσω σελίδες. Όποιος θέλει το ψάχνει μόνος του και.... εδώ είμαστε

Η γλώσσα που τσακίζει

Διαβάζω στο blog "Δε Μασάμε Ρε" για τον εξευτελισμό ενός ανθρώπου (στη περιπτωσή ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος) με το διασυρμό στα κανάλια του ιατρικού του ιστορικού , της εξέλιξης της υγείας του και του ιατρικού τηλεκανιβαλισμου όπως αναφέρει.
Δεν υπάρχει αξιοπρεπής άνθρωπος που να διαφωνεί με τα όσα λέει ο ΔΜΡ. Θέλω όμως να δώσω και μια άλλη διάσταση. Μια άλλη διάσταση που δεν την πιάνουν εύκολα όσοι δεν έχουν περάσει ή περνάνε δύσκολες στιγμές με την υγεία τους. Είναι ή γλώσσα, οι λέξεις, οι εκφράσεις, οι συμβολισμοί που περνάνε μηνύματα στο συνειδητό ή το υποσυνείδητο και που κατεδαφίζουν ελπίδες που προσπαθεί κάποιος να χτίσει. Αυτό το "πέθανε από καρκίνο σήμερα ο ....." ή "στο νοσοκομείο με καρκίνο ο...". Γιατί αυτή η διευκρίνιση? Γιατί όχι "πέθανε σήμερα ο...." χωρίς προσδιορισμούς?
Πέρα από τον ίδιο στον οποίο αναφέρεταη είδηση δείχνει έλλειψη σεβασμού και σε όλους όσους πάσχουν από καρκίνο. Συνειδητοποιούν οι λέξεις "ανίατος" ή "επάρατος" τι συνειρμούς επιφέρει σε εναν καρκινοπαθή που έτυχε να κάνει ζάπιν εκείνη τη στιγμή? Το καταλαβαίνουν αυτό ή είναι ψιλά γράμματα για τα δείγματα απροβλημάτιστης αλαζονείας που βγαίνει στο γυαλί και πιστεύουν ότι το κακό συμβαίνει μόνο στους άλλους?
Αν μη τι άλλο η ΕΣΗΕΑ πρέπει να τους κάνει σεμινάρια συμπεριφοράς και χρήσης γλώσσας όσον αφορά τη μεταχείρηση αυτών που διαφέρουν από τους άλλους στο πολυτιμότερο αγαθό.