Η γλώσσα που τσακίζει

Διαβάζω στο blog "Δε Μασάμε Ρε" για τον εξευτελισμό ενός ανθρώπου (στη περιπτωσή ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος) με το διασυρμό στα κανάλια του ιατρικού του ιστορικού , της εξέλιξης της υγείας του και του ιατρικού τηλεκανιβαλισμου όπως αναφέρει.
Δεν υπάρχει αξιοπρεπής άνθρωπος που να διαφωνεί με τα όσα λέει ο ΔΜΡ. Θέλω όμως να δώσω και μια άλλη διάσταση. Μια άλλη διάσταση που δεν την πιάνουν εύκολα όσοι δεν έχουν περάσει ή περνάνε δύσκολες στιγμές με την υγεία τους. Είναι ή γλώσσα, οι λέξεις, οι εκφράσεις, οι συμβολισμοί που περνάνε μηνύματα στο συνειδητό ή το υποσυνείδητο και που κατεδαφίζουν ελπίδες που προσπαθεί κάποιος να χτίσει. Αυτό το "πέθανε από καρκίνο σήμερα ο ....." ή "στο νοσοκομείο με καρκίνο ο...". Γιατί αυτή η διευκρίνιση? Γιατί όχι "πέθανε σήμερα ο...." χωρίς προσδιορισμούς?
Πέρα από τον ίδιο στον οποίο αναφέρεταη είδηση δείχνει έλλειψη σεβασμού και σε όλους όσους πάσχουν από καρκίνο. Συνειδητοποιούν οι λέξεις "ανίατος" ή "επάρατος" τι συνειρμούς επιφέρει σε εναν καρκινοπαθή που έτυχε να κάνει ζάπιν εκείνη τη στιγμή? Το καταλαβαίνουν αυτό ή είναι ψιλά γράμματα για τα δείγματα απροβλημάτιστης αλαζονείας που βγαίνει στο γυαλί και πιστεύουν ότι το κακό συμβαίνει μόνο στους άλλους?
Αν μη τι άλλο η ΕΣΗΕΑ πρέπει να τους κάνει σεμινάρια συμπεριφοράς και χρήσης γλώσσας όσον αφορά τη μεταχείρηση αυτών που διαφέρουν από τους άλλους στο πολυτιμότερο αγαθό.