Συνέχεια της χτεσινής νύχτας

Το χτεσινό υστερόγραφο ήτανε βιαστικό. Οι δύο αλήθειες του ΓΑΠ είναι μισές και αυτές. Κανονικά θα έπρεπε να έλεγε " Πρώτον , ότι αν υπάρχει «σχέδιο Β», εκείνο θα αφορά στη σωτηρία των δανειστών και όχι των Ελλήνων  πιο κυνικά από ότι το "σχέδιο Α". Και δεύτερο ότι  άλλοι διαμαρτύρονται επειδή υποφέρουν και άλλοι επειδή ξεβολεύονται αλλά, προς το παρόν, μόνον οι μικροί έχουν ξεβολευτεί.". Με υπογράμμιση η συμπλήρωση της μισής αλήθειας.

Όσο για τις χθεσινές βαρβαρότητες  προβοκατόρων (δεξιών και αριστερών) , παρακράτους και αστυνομίας τι θέλετε να πω εγώ από τόσο μακριά και τόσο μικρός? Και αναμενόμενα ήταν ( εδώ καίνε την Αθήνα όταν χάνει η ΑΕΚ και τώρα?) και πονηρά όσον αφορά τις επιδιώξεις τους. Σίγουρα υπάρχουν υπόγειες διαδρομές μεταξύ κάποιων κρανοφόρων και κουκουλοφόρων. Αναρωτιέμαι αν η Αριστερά , εντός και εκτός Βουλής, επιμένει ακόμα ότι οι κουκούλες είναι δείγμα επαναστατικότητας.

Και ότι τον αγωνιστικό τσαμπουκά , άμα τον αρχίσεις,  ή τον πας μέχρι τέλους (αν έχεις τα κότσια) ή άμα μείνεις στην μέση τότε  φοβίζεις την μικρομεσαία μάζα της κοινωνίας. Την σπρώχνεις προς την συντηρητική πλευρά ( ανατριχιάζω όταν ακούω όλο και περισσότερο από απλούς ανθρώπους το μια χούντα θα μας σώσει) και την συσπειρώνεις γύρω από την υπάρχουσα κυβέρνηση. Και αυτό το ξέρουν οι γριές πουτάνες  Πάγκαλος και  Παπουτσής όταν ο ένας λέει για τανκς και ο άλλος για αντάρτικο πόλεων.

Κάτι άλλο που μου χτύπησε με τα όσα έγιναν χτες και με όσους βγαίνουν στο γυαλί είναι ότι το κίνημα των αγανακτισμένων αρχίζει να καπελώνεται. Μου φαίνεται ότι κάποιοι επαναστατοπατέρες  παρέα με κρυφο-εξουσιάκηδες προσπαθούν από τα πάνω να το πάνε εκεί που αυτοί νομίζουν . Ο καλύτερος τρόπος, φυσικά, να το κάνουν γκρουπούσκουλο ή να το χαραμίσουν. Ίσως να είναι η ιδέα μου. Θα δούμε.

Η εξουσία και η νύχτα

Ψηφίστηκε και το Μεσοπρόθεσμο ( λες και δεν θα) .  Πάμε για άλλα. Το θέμα είναι ότι αρχίσαμε να παίρνουμε τους εαυτούς μας πιο σοβαρά απ' ότι οι ξένοι. Διότι από το ότι  ψηφίστηκε το Μεσοπρόθεσμο μέχρι του να εφαρμοστεί έχει τεράστια διαφορά. Προβλέπω πολλές αναθεωρήσεις προς τα πάνω ή προς τα κάτω προς το χειρότερο ή το καλύτερο στα επόμενα χρόνια. Δεν τελειώνει εδώ η ιστορία είτε με είτε χωρίς μνημόνιο. Τα κράτη του ανατολικού μπλοκ κατέρρευσαν το '90 και ακόμα δεν έχουν συνέλθει. Η νύχτα που έρχεται είναι και μακρά και δύσκολη. Είτε έτσι είτε αλλιώς, δυστυχώς. Αλλοίμονο σε  αυτούς που θα τους πιάσει στο ύπνο.

Μόνο τα προσχήματα κρατάμε ψηφίζοντάς το για να μην σταματήσει η μπίλια να ρολάρει και να συνεχιστεί το αλισβερίσι μέχρι να δούνε τι θα γίνει. Τίποτα δεν έχει λήξει. Οι Γερμανοί θα λένε στους πολίτες τους ότι κάνουμε προσπάθειες γι' αυτό μας δανείζουν (δανεικά και αγύριστα μου φαίνονται αυτά) και θα ησυχάσουν λίγο οι αγορές και οι τράπεζες μέχρι το επόμενο μπουμ εδώ ή παραπέρα.. Εμείς θα παίρνουμε τα δανεικά να πληρώνουμε τα προηγούμενα δανεικά και πάει λέγοντας. Μέχρι να μην ξαναπιάσουμε τους στόχους και άντε πάλι νέο αναθεωρημένο μνημόνιο και αυτό μέχρι να βγουν από το "κόκκινο" η Ισπανία και η Ιταλία ή να σκάσει τίποτα από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού και ύστερα το σκηνικό θα αλλάξει. Χρόνο αγοράζουμε , είπε η κυρ-Ανγκέλα.

Αυτή έχει την εξουσία.. Σε μας έμεινε η "νύχτα". Έτσι δεν είναι?

ΥΓ. Ο ΓΑΠ (που έχει γεράσει 10 χρόνια σε λίγους μήνες) είπε δυο αλήθειες στην ομιλία του πριν ψηφιστεί το Μνημόνιο στη Βουλή. Πρώτον , ότι αν υπάρχει «σχέδιο Β», εκείνο θα αφορά στη σωτηρία των δανειστών και όχι των Ελλήνων. Και δεύτερο ότι  άλλοι διαμαρτύρονται επειδή υποφέρουν και άλλοι επειδή ξεβολεύονται.

Special Olympics and General Alitics

Η αξία των special olympics δεν είναι στα βαρύγδουπα λόγια και στόχους για μη αποκλεισμούς, ένταξη, ενσωμάτωση και μπλα μπλα μπλα και μπλάντι ομπλαντά. Ο φασισμός της ελληνικής κοινωνίας απένατι στο διαφορετικό είναι α δ ι α φ ι λ ο ν ί κ η τ ο ς. Που να βγει ανάπηρος με καροτσάκι στην Αθήνα? Καλύτερα να περάσει από τη λωρίδα της Γάζας. Τα ξέρετε τώρα.


Το πιο σημαντικό για μένα είναι η δύναμη αυτών των ανθρώπων που λαμβάνουν μέρος. Μεγάλες δυνατές ψυχές που αναπτύσσονται εκεί που τα σώματα είναι μισά και αδύναμα .

Και από την άλλη πλευρά έχουμε τα special alitics με την γνωστή αλητεία, sorry ηγεσία ήθελα να πω, του ποδοσφαίρου να συλλαμβάνεται ή να καταζητείται.

Πρώτο συμπέρασμα από την ιστορία. Μπράβο στη νεαρή και όμορφη εισαγγελέα Πόπη Παπανδρέου που απλά έκανε το καθήκον της βάζονατς όμως τη ζωή της σε κίνδυνο γιατί η μαφία είναι αδίστακτη. Ήδη άρχισε στο facebook καμπάνια για Παπανδρέου πρωθυπουργό. Για σκεφτήτε το λίγο? Πέρα όμως από τις υπερβολές έχουμε ανάγκη από τέτοιους ανθρώπους.

Το ότι το παγκόσμιο ποδόσφαιρο είναι ένα μέσο ξεπλύματος χρήματος είναι γνωστό τοις πάσι. Λϊγο να το σκαλίσεις το βλέπεις. Βαρκελώνη , κέντρο επεξεργασίας και διακίνησης κοκαίνης στην Ευρώπη. Αμπράμοβιτς στην Αγγλία ζάπλουτος Ρώσσος που ήρθε από το πουθενά. Μπερλουσκόνι στην Ιταλία. Το όπιο του λαού λέγανε το ποδόσφαιρο παλιά. Εγώ αλλιώς το ερμήνευα τότε. Αλλά ίσως να κυριολεκτούσαν. Και η έκσταση και η πρέζα και η φούντα θα έλεγαν σήμερα.

Δισεκατομμύρια διακινούνται και ξεπλένονται από ομάδες και στοιχήματα με την διαφθορά απο την κορυφή της FIFA μέχρι τον εξωφυλαρούχα των Άνω Τζούτζουνων. Διαπλοκές με κανάλια, πολιτικούς, α(θ)λητικούς συντάκτες, χούλιγκαν και μασκοφόρους. Βόθρος σκέτος (συγγνώμη στα σκατά για την παρομοίωση) . Και να πεις δεν τα ξέραμε? Τα ξέραμε και τα ξέρανε (και δεν πιστεύω ότι τα έβγαλαν τώρα που περνάει το Μεσοπροθεσμο. Σιγά μην έχουνε τόοοοοοσο σοφιστικέ επικοινωνιακή στρατηγική).

Αυτό που με σιχτιρίζει είναι ότι ενώ ξέρανε τι μούτρα ήσαν οι Μπέοι, οι Ψωμιάδηδες και τα λοιπά καθήκια τρέχανε οι πολιτικάντηδες της συμφοράς , οι δημοσιογραφάρες και οι λοιποί επώνυμοι να τους χαιρετήσουν και να φωτογραφηθούν μαζί τους. Εκδρομές με κότερα στα νησιά. Και δώς του η πλακίτσα στα τηλεοπτικά πάνελ εν μέσω καυτής τάχατε συζήτησης για την ανεργία. «Θα σας σκίσουμε σήμερα, χε, χε ,χε» Ρώτησες, ρε ηλίθιε, αν γελάει μαζί σου και ο άνεργος ή αν του καίγεται καρφάκι για το αν θα σκίσει η ομάδα του τενεκέ που κράτάει την τύχη του στα χέρια του?

Θα κάνω κίνηση στο facebook για τη δημιουργία σελίδας με δηλώσεις αγάπης και φωτογραφίες επωνύμων με τους μαφιόζους που συνελλήφθησαν. Αν πετύχει να δεις πως παίρνουν φωτιά τα μπατζάκια τους.

YΓ άσχετο ως συνήθως. Φωτογραφία από το φεστιβαλ του Γκλαστονμπέρι που κάθε χρόνο μαγεύει. Ετσι να χουμε κάτι να θυμόμαστε απο το μουσικό φετινό καλοκαίρι. Χάσαμε ακόμα και το Couleur Cafe. Μας έμεινε όμως η .....ρεμπετιά τρομάρα μας

Το τέλος του νεοφιλελεύθερου κύκλου?

Αρχίζουν πια και το βλέπουν ακόμα και οι πιο δογματικοί του είδους. Το νέο-φιλελεύθερο μοντέλο απέτυχε!

Το χρήμα μαζεύτηκε στα χέρια λίγων που:

- Ελέγχουν  την κοινωνία και τον κόσμο ολόκληρο (συμπεριλαμβανομένων και των ΗΠΑ)  με  τους οίκους αξιολόγησης, τα σπρεντς,  την κερδοσκοπία.

-Δεν κάνουν παραγωγικές επενδύσεις αλλά τρώει ο ένας τα λεφτά του άλλου

-Απορροφούν τα λεφτά των μικροκαταθετών ή άλλων  τραπεζών κάνοντας φούσκες

-Δεν πληρώνουν  φόρους με τις off shore

-Δανείζουν αδιάκριτα τον κόσμο για να μπορεί να καταναλώνει την υπερπαραγωγή προϊόντων τεχνητών  επιθυμιών στα οποία και επενδύουν.

Παράλληλα, με τις κρίσεις τους απορροφούν όλο και περισσότερο χρήμα από την πραγματική οικονομία με συνέπεια να κλείνουν παραγωγικές μονάδες , να χάνονται θέσεις εργασίας , να μην έχουν οι μικρομεσαίοι κεφάλαια να κινηθούν.

Για να υπερασπίσουν την αξία των χρημάτων τους απαιτούν δημοσιονομικές πειθαρχίες σε ήδη υπερχρεωμένα κράτη που με την σειρά τους συμπιέζουν τους μισθούς και ψαλιδίζουν την  κοινωνική  πρόνοια.

Για πόσο καιρό ακόμα θα πληρώνει η κοινωνία (και η δημοκρατία!!) τις κρίσεις του καπιταλισμού? Φτάνουμε στο τέλος του ή απλά σε έναν νέο κύκλο του  που θα κάνει την κρίση ευκαιρία ως συνήθως και θα αναγεννηθεί από τις στάχτες του?.

Απ' ότι φάινεται το κέρδος θα συνεχίσει να είναι το μοτέρ της κοινωνίας.  Στα καλά ερευνητικά πανεπιστήμια των ΗΠΑ και της Ευρώπης ψάχνουν τα νέα μοντέλα. Ο  στόχος τους θα είναι  να ρυθμίσουν την ασυδοσία του χρήματος, να βοηθήσουν την πραγματική οικονομία, και τη δημιουργία απασχόλησης και καινοτομίας βασισμένη στην εξοικονόμηση των φυσικών πόρων. Δεν είναι  δύσκολο αν υπάρχει η πολιτική και κοινωνική βούληση μακριά από τους δογματισμούς που αναμασάνε οι απανταχού μετριότητες επειδή έτσι τα άκουσαν από τα Σικάγο μπόϊς πριν 40 χρόνια.

ΥΓ: Η Ελλάδα είναι θύμα (και αυτή) της παγκόσμιας κρίσης  του καπιταλισμού αλλά βρίσκεται εκεί που βρίσκεται κυρίως λόγω της  κακής διαχείρισης,  της γενικευμένης αρπακόλας και κλοπής του δημοσίου και, και, και για τα όσα έχουν γραφτεί και ειπωθεί. Το ότι πρέπει να αλλάξουμε παραγωγικό πρότυπο, παιδεία, κουλτούρα , διαχείριση , κλπ δεν συζητιέται είτε έτσι,  είτε αλλιώς.  Σε νεοφιλελεύθερο ή διαφορετικό περιβάλλον. Για να μην ξεχνιόμαστε δηλαδή.

Θα πήγαινες πλατεία?

Αν ήσουν στην Ελλάδα θα πήγαινες πλατεία? Με ρωτάνε φίλοι  που άλλοι έχουν πάει κάνα δυο φορές ή πάνε συχνά ή δεν έχουν πάει καθόλου. Ένας από αυτούς παλιός κουμουνιστής και ανένταχτος αριστερός σήμερα. Ο  άλλος δεξιότατος με γκλαμουράτο σπίτι και αυτοκίνητο στα ΒΠ. Και οι δυο αγανακτισμένοι μεν, βολεμένοι δε. Δεν πεινάνε, σίγουρα.

Τους πειράζει όμως αυτό που πειράζει όλους τους έλληνες. Το μπάχαλο που δημιούργησαν όλοι οι άλλοι , εντός και εκτός Ελλάδος, εκτός από αυτούς  τους ίδιους,  φυσικά. Και που κάτι πρέπει να κάνουν (ποιοι?) για να φτιάξει η κατάσταση. Στο ερώτημα "μα πως?"  δεν υπάρχει καμιά απάντηση ή σου λένε κάτι κοινότυπα  αφηρημένα, κάτι για εξώδικα   ή το  αφελές "να φύγει το μνημόνιο και αυτή η κυβέρνηση" λες και ότι μαζί τους θα φύγουν και τα προβλήματα.

Η απάντησή μου είναι ότι θα πήγαινα κανά δυο φορές για την προσωπική μου ολοκλήρωση  γιατί οι στιγμές είναι ιστορικές. Κάνα δυο φορές μόνον  γιατί θέλω να είμαι ειλικρινής με τον εαυτό μου αλλά και με τους γύρω μου.

Πρώτον δεν βαστάνε για πολλές ώρες τα πόδια μου. Δεύτερο και κυριότερο γιατί είμαι οικονομικά βολεμένος. Θα ήμουν ψεύτης αν έλεγα πως μοιράζομαι την αγωνία των ανέργων στην Ελλάδα. Τους κατανοώ ναι αλλά αν δεν είσαι άνεργος δεν έχεις αγωνία. Θα πήγαινα για τα  παιδιά μου, σίγουρα..

Αλλά πρώτα από όλα θα 'πρεπε να πήγαιναν αυτά τα ίδια και εγώ για συμπαράσταση. Αλλαγή δι' αντιπροσώπου δεν γίνεται..

Από την άλλη μεριά όμως με τρώει το "γιατί ρε γαμώτο" Κάτι πρέπει να κάνω πέρα από το να τα γράφω, να τα λέω και να ψηφίζω κάθε τέσσερα χρόνια. Και αφού το σύστημα  εξουσίας (και δεν εννοώ τους πολιτικούς μόνον) δεν καταλαβαίνει αλλιώς (πως κουκουλώθηκαν τα σκάνδαλα?)   ρίξ' του στο κεφάλι μπας και ξεκουμπιστεί ή έστω ξυπνήσει. Διαφορετικά μόλις ξελουφάξει θα ξαναρχίσει τη μάσα δίχως  έλεος . Είτε γιατί δεν θα έχει ξεχάσει την παλιά του τέχνη , είτε λόγω ανικανότητας των κρατούντων ( πράγμα διόλου ασύνηθες) .

Ενώ όμως αυτά τα σκέφτεται το ρομαντικό μου το μυαλό η πραγματικότητα πρέπει να είναι αλλιώς.

Διαβάζοντας τα μπλογκς, τα κοντρα κανάλια και αυτά που κατά δεκάδες μου έρχονται μπορώ να πω ότι τα περισσότερα πάνε προς την αντίθετη κατεύθυνση από αυτή που θα θελα. Δηλαδή το άνοιγμα της εξουσίας ,  την διαφάνεια , την προοπτική για τους νέους και το μοίρασμα του πλούτου  σε πιο ορθολογική βάση.

Πολλά από αυτά που διαβάζω είναι φασιστικής εμπνεύσεως και ιδεολογίας με τριακόσιους,  Θερμοπύλες και τον αντιβουλευτισμό ως ιδεολογία.  Τα κλασσικά μου πολιτικά αντανακλαστικά δεν με πάνε προς τα κει, σίγουρα 

Λιγότερα είναι τα αντισυστημικά μηνύματα που καλά τα λένε για τον άδικο καπιταλισμό αλλά ήμουνα νιος και γέρασα ακούγοντάς τα. Ξεκινήστε την επανάσταση χωρίς εμένα.

Τέλος με ενοχλεί, χωρίς να μπορώ να προσδιορίσω το γιατί, οι υποβόσκουσες προσπάθειες κάποιων μέχρι πρότινος "συστημικών" για πολιτική αναρρίχηση ή τουλάχιστον αναγνωρισιμότητα . Οι νέες ηγεσίες ετοιμάζονται , κάτι βέβαια που δεν είναι κακό αλλά κάτι δεν μου πάει όσον αφορά τον λαϊκισμό τους. 

Αυτό που θα με ενθουσίαζε θα ήταν να ξανάβλεπα μερικά παλιά φιλαράκια , να κουβεντιάζαμε, να μαλώναμε , να φωνάζαμε, να βρίζαμε και μετά να πηγαίναμε για κάνα ουζάκι στου Στρέφη όπως τότε παλιά.

Θα μου πείτε αν είναι να 'ρθεις πλατεία για να εκτονωθείς πήγαινε στον ψυχολόγο σου ή τον εξομολογητή σου η στους.......Παρακούν. Δεν είναι το ίδιο, απαντώ.  Έχει άλλη χάρη και εξωστρέφεια. Και γι'αυτό αξίζει να πας.

ΥΓ (φαινομενικά) άσχετο. Ο φίλος,  γέρος, ρεμπέτης και μπουζουξής του συγκροτήματος Φάνης μου δήλωσε ότι βαρέθηκε να έρχεται τις Κυριακές τα πρωινά στο καφενείο γιατί δεν φτάνει που λέμε βλακείες λέμε συνεχώς και τις ίδιες βλακείες. Το ερμηνεύετε όπως θέλετε ακόμα και ως διάθεση αυτοκριτικής μου.

Η κοινωνία διεκδικεί τη συμμετοχή της

Σε σχέση με τα όσα είπε ο Παπανδρέου για συνταγματικό δημοψήφισμα και με τα όσα έγραφα στο προ-προηγούμενο άρθρο ( χορός του Ζαλόγγου) σχετικά με την διάσταση ΠΑΣΟΚ κοινωνίας σκεφτόμουν ότι αν ήθελε ο Παπανδρέου να «κάνει κάτι για την πλατεία» τι θα την ρώταγε. Το πιστεύετε, λοιπόν, ή όχι, έφαγα πολλές ώρες το Σαββατοκύριακο κάνοντας «ανασκαφές» στα αρχεία του real-democracy.gr το μπλογκ των αγανακτισμένων.


Όχι ότι περίμενα να δω τεκμηριωμένες προτάσεις. Στην αρχή του είναι το κίνημα και αυτό που έχει καταφέρει μεχρι τώρα να κινητοποιήσει, δηλαδή, τον κόσμο και να τον κάνει να διχτυωθεί και να μιλάει είναι ήδη πολύ σημαντικό στην γενική αφασία που κυριαρχούσε. Ψάχνοντας βρήκα ένα κάρο άδεια ψηφίσματα και αλαλούμ πρακτικά χωρίς αρχή και τέλος που όπως είπα είναι αναμενόμενο στον ένα μήνα ζωής που έχει το κίνημα και με το ετερόκλητο των ανθρώπων που συμμετέχουν σε αυτό.

Ξεχωρίζει, φυσικά ή μαλλον Βαρουφάκειας έμπνευσης εκτεταμένη ανάλυση του Μνημονίου που όμως δεν λέει όλες τις αλήθειες. Υπάρχουν επίσης συγκεκριμένες προτάσεις που έχουν βάση και άλλες που είναι παπαρολογία όπως αυτή για την εθνικοποίηση των ΜΜΕ (και του Internet δηλαδή ή να βγάλουμε την ελληνική Πράβδα?)

Όμως η πρόταση για δημιουργία κόμματος , παρά τις ιδεολογικές αντιρρήσεις ορισμένων ( να μην μπούμε στο παιχνίδι τους) έχει βάση. Όπως έχει λογική ( αν και ελάχιστα εφικτή σήμερα) η πρόταση για κρατικοποίηση των τραπεζών, αίτημα που έχει ξεκινήσει στις ΗΠΑ από τους υπερχρεωμένους πολίτες εδώ και κάποια χρόνια.

Η πιο ουσιαστική παρέμβαση, κατά την αποψή μου, χωρίς να τις έχω δει όλες (στείλτε μου όποια νομίζετε ενδιαφέρουσα) είναι αυτή που ζητά Συνταγματική αναθεώρηση για την συμμετοχή της κοινωνίας στο γίγνεσθαι.

Αυτό μου θύμισε την κίνηση που κάναμε πριν από δυο και πλέον χρόνια με κάποιους φίλους για την συμμετοχή και την διαφάνεια και που το κείμενο με τις προτάσεις της θα τα βρείτε κάνοντας κλικ εδώ.

Μάντιδα δάφνη και παγάν λαλέουσαν

Το να κάνεις προβλέψεις για την κρίση σε καιρούς  και καταστάσεις ευμετάβλητες και πρωτοφανείς όπως  συμβαίνει σήμερα είναι στα όρια της γραφικότητας και του μαντείου.

Και αν εγώ το κάνω ανώνυμα και ως απλός σκεπτόμενος θαυμάζω αυτούς τους επώνυμους οικονομολόγους που τολμούν να κάνουν προβλέψεις είτε είναι στο ΔΝΤ είτε στη συνέλευση της πλατείας Συντάγματος για να διαψευστούν την επόμενη κιόλας μέρα.

Το έχω γράψει και παλιότερα ότι τελικά η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ( η Γερμανία  κατά κύριο λόγο) θα αναγκαστεί να ρίξει χρήμα στην αγορά για να βοηθήσει τα χρεομένα κράτη  αφού δέσει χειροπόδαρα με μνημόνια "όλους τους μαυριδερούς της περιφέρειας" για να μην της ξανακάνουν τα ίδια .

Δεν μπορώ να το τεκμηριώσω αλλά το οσφρίζομαι.  Τα σημάδια είναι τα εξής. (Κάντε λίγο υπομονή γιατί πάει σε μάκρος αυτό το άρθρο).

Ο Ρουμπίνι στην περίφημη έκθεσή του, που προεξοφλεί τη χρεοκοπία της χώρας μας στο κοντινό μέλλον και πιθανολογεί την διάλυση της ευρωζώνης σε πέντε χρόνια, λέει ότι μια λύση θα ήταν η κατακόρυφη υποτίμηση του ευρώ  σε σχέση, κατά κύριο λόγο, με το δολάριο αλλά αυτό είναι κάτι που δεν το θέλει η Γερμανία επειδή  ακόμα και με ισχυρό ευρώ παραμένει  πολύ ανταγωνιστική και που δεν θέλει να πληθωριστούν  τα πλεονάσματά της. (Η άλλες δυο λύσεις για μας, κατά τον Ρουμπίνι, είναι η χρεοκοπία ή η εσωτερική υποτίμηση δηλαδή η συνταγή περικοπών αλά μνημόνιο).

Αν όμως το δολάριο πέσει και άλλο τι θα γίνει με τις ευρωπαϊκές εξαγωγές στις ΗΠΑ ( ένα 30 με 40 τοις εκατό) αλλά και παγκόσμια? Πάει περίπατο η ανταγωνιστικότητα των Γερμανών εκτός αν  κόψουν δραστικά τους μισθούς τους πράγμα που θα σηκώσει επανάσταση στην ίδια τους  την χώρα.

Θα πέσει και άλλο το δολάριο, όμως? Ποιος να ξέρει!   Πάγια όμως ταχτική της  Αμερικής, που έχει τεράστιο δημόσιο έλλειμμα,  είναι να έχει τον όλον τον κόσμο να δουλεύει για κείνη και να τον πληρώνει με πληθωριστικά δολάρια κόβοντας νέο χρήμα. Πέρσι έκοψε 1, 6 τρισεκατομμύρια δολάρια ! Τόσο απλά. Σας χρωστάω? Πάρτε τα. Ούτε  την ελέγχει κανείς και όποιος τριτοκοσμικός τολμήσει να αλλάξει νόμισμα αναφοράς τον τρώει η μαρμάγκα . Αυτός δεν ήταν και ένας από τους λόγους που έοδήγησαν την  Ευρώπη στο ευρώ, θυμάστε? Να περιχαρακώσει την αμερικάνικη αυθαιρεσία. Ο Πούτιν είπε πρόσφατα ότι η Αμερική συμπεριφέρεται ως διεθνής χούλιγκαν γεμίζοντας τις διεθνείς αγορές με πληθωριστικά δολάρια.

Η Ευρώπη , γιατί να μην κάνει το ίδιο? Διότι το ευρώ θέλει να παραμείνει αξιόπιστο ώστε να πετύχει αυτό που λέγαμε πιο πάνω. Αυτό όμως έχει και τα όρια του. Αν ξανακόψει νέο χρήμα ο θείος Σαμ και πάει το ένα ευρώ δυο δολάρια?

Τι είπε ο Ομπάμα στην Μέρκελ στη Ουάσιγκτον την περασμένη βδομάδα και την έκανε να πάρει  στροφή και  να λέει πόσο μας αγαπάει και ότι θα βοηθήσει τον Τζώρτζ Παπ? Γιατί τόσο θετικοί σήμερα Μέρκελ-Σαρκοζί για την Ελλάδα? Γιατί βγαίνει άρον άρον να πει το ΔΝΤ ότι εγκρίνει την πέμπτη δόση? Γιατί αυτή η γριά αλεπού ο Γκρινσπάν αλλά και οι ….κινέζοι αρχίζουν και κραυγάζουν υπέρ της σωτηρίας μας? Λέτε να φοβήθηκαν τις διαδηλώσεις και την αγανάκτηση? (αν και παίξαν και αυτές τον ρόλο τους). Ή τα παραμύθια ότι κινδυνεύει η παγκόσμια οικονομία από τυχόν χρεοκοπία μας?

Βέβαια δεν θα το πουν έτσι νέτα σκέτα "κόβουμε νέο χρήμα" αλλά θα το πουν ευρω-ομόλογο, αγορά ελληνικών ομολόγων από την ΕΚΤ στη δευτερογενή αγορά και ότι άλλο. Ούτε θα πουν στους Γερμανούς ότι πληρώνουν τα λάθη της οικονομικής τους πολιτικής στην Ευρώπη και τα αμερικάνικα ελλείμματα. Θα πουν ότι πρέπει  να σώσουμε  τους "βρωμιάρηδες του νότου" που τεμπελιάζουν, και, και, και……. Ο ρατσισμός είναι πιο εύπεπτος από τις οικονομικές αναλύσεις.

Αν θέλετε πες τε τα γραφικά όλα αυτά είτε σενάρια πολιτικο-οικονομικής  φαντασίας αλλά είναι η δικιά μου αχτίδα αισιοδοξίας. Στο κάτω κάτω της γραφής ο καθένας λέει ότι του ρθει, εγώ σας πείραξα?