Τριγυρνάμε στα σκοτάδια αλλά .......

Οι ιθύνοντες φαίνεται να χάνουν την αυτοκυριαρχία  τους όσον αφορά την διαχείριση του χρέους. Μια αναδιάρθρωση είναι πιθανή αλλά μοιάζει με άλμα στο κενό αφού κανείς δεν ξέρει τι μας περιμένει στο σκοτάδι από κάτω.  Το κοινωνικό Far West ante portas? Φρίκη!

Προς το παρόν εγώ "φεύγω"! Πάω σινεμά!

Βραδινή παράσταση, στα ευρύχωρα καθίσματα  μιας άδειας αίθουσας. Καθισμένος βολικά στο σκοτάδι της συνενοχής μου παρακολουθώ την Pina Bausch να χειρίζεται με μαεστρία τη γλώσσα του σώματος σε ένα έργο του Βέντερς αποκλειστικά γεμάτο χορό και μόνο.

Ένα μουσικό ποίημα για λίγους και μυημένους στον μοντέρνο χορό και την έκφραση. Μια διαρκής  εναλλαγή άνδρα-γυναίκας (όχι μόνο στη φυσιολογία τους!) που κατά ομολογία του ίδιου του Αλμοδοβάρ τον ενέπνευσε για το έργο του "Μίλα της" , ένα  θεραπευτικό εγχείρημα που παίχτηκε μερικά χρόνια πριν.

Οι μη μυημένοι όμως σαν εμένα, Κυριακή βράδυ κοντά μεσάνυχτα , είναι δύσκολο να κρατήσουν την προσοχή τους. Φεύγει και αυτή. Πας σινεμά για να ξεφύγεις και "φεύγεις" και από κει.

Που σταματάς? Σαν το άλμα στο κενό της ανδιάρθρωσης, που λέγαμε. Τι σε περιμένει απο κάτω? Ισως αυτό να επιδιώκει τελικά ο Βέντερς. Το φευγιό και την αφαίρεση?  Ίσως,  λέω γιατί δεν είμαι ούτε ειδικός επί της σκηνοθεσίας .

Η σκέψη πάει αλλού χωρίς να ξέρεις  το γιατί.  Βλέποντας το έργο, με την μουσική και τον χορό, περνάνε από το μυαλό χιλιάδες πράματα φαινομενικά ασύνδετα αλλά που θα έχουν σίγουρα την δικιά τους εσωτερική συνοχή. Όπως τα όνειρα ή οι πίνακες του Νταλί. Ακαταλαβίστικα αλλά όχι χωρίς σημασία. Ποιος ξέρει άραγε?

Στο μυαλό μου είχε κολλήσει  μια εικόνα  από το Ευαγγέλιο της ίδιας μέρας . Με τον  παράλυτο  που περίμενε  τριάντα οχτώ χρόνια να μπει στην ιαματική κολυμπήθρα αλλά όπως είπε δεν είχε Ανθρωπον να τον βάλει στην κολυμπήθρα όταν ταραζόταν το νερό και ότι όλο κάποιος άλλος του έπαιρνε τη σειρά. Τριαντα οχτώ χρόνια !?!

Από την πόλη έρχομαι και στη κορυφή κανέλα? Και να πεις ότι είχα πιει και κάτι!  Άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου και σκοτεινή,  κυρία Pina.

Ξένοι; περαστικοί και πόρνες

Μάλλον καλά τα είπε ο Παπανδρέου για το κέντρο της Αθήνας. Οι μετανάστες είναι ένα μόνον από τα προβλήματα και ίσως το πιο συμπτωματικό σε σχέση με εκείνα που άρχισαν τις δεκαετίες 60 και 70 και οδήγησαν την πόλη στην ασχήμια και τους ανθρώπους στην αποξένωση. Είπα αποξένωση?


Τελικά οι ξένοι είναι το πρόβλημα, έτσι είναι. Όχι όμως μόνον οι νεοξένοι αλλά όλοι αυτοί που ζουν επι δεκαετίες στην Αθήνα ως ξένοι. Μετανάστες στην ίδια τους την χώρα, ακόμα και αν γεννήθηκαν εκει,  δεν την αγάπησαν. Ανηφορίζουν τα κυριακάτικα πρωινά στο Κολωνάκι ή στη Κηφισιά για καφέ. Τα καλοκαίρια πέρνουν σβάρνα τις παραλίες. Και πετάνε τα σκουπίδια τους από το μπαλκόνι. Και επιδικνύουν το αυτοκινητό τους όπως ο παππούς το άλογο στο αμπέλι.

Τα απωθημένα τους βγάζουν επάνω της , την ξεζουμίζουν και μόλις την «πιάσουν» η γεράσουν ή μολις βρούνε διακοπές γυρίζουν στα χωριά τους και στις επαρχιακές τους πόλεις. Κάτι σαν πουτάνα που όταν πια ξεθυμάνεις πας σπίτι σου και την αφήνεις στη δυστυχία της με τις μακιγιαρισμένες ρυτίδες της και τις γρατζουνιές σου. Μόνο που, άθελά σου,  πέρνεις μαζί σου την αύρα και τη μυρωδιά της και αρχίζει και το χωριό σου και η πόλη σου να της μοιάζει.

Πολιτικοί την βρήκαν ως μετεμφυλιακή εκτόνωση της υπαίθρου. Εργολάβοι την έκαναν τσιμέντο. Οι περαστικοί και οι ξένοι σκουπιδότοπο. Οι μετανάστες γκέτο. Τα πρεζόνια την είδαν ως άσυλο. Οι συνδικαλιστές ως μέσω εκβιασμού. Τα κλεφτρόνια για πλιάτσικο. Οι δήμαρχοι για φιγούρα και πολιτική αναρρίχιση.

Πιο σύγχρονα, οι αντιεξουσιαστές ((τρομάρα τους) την καίνε μαζί με υπαλληλίσκους και λουλουδούδες . Οι χούλιγκαν ρημάζουν τα γήπεδα και τις συγκοινωνίες.  Τα ΜΑΤ σπάνε κεφάλια. Το φασιστικό λούμπεν ικανοποιεί τα φροϋδικά του απωθημένα σε αυτούς που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα.

Η μιζέρια επωάζει τη βία . Η ασχήμια την βυζαίνει . Αυτό λένε οι επιστήμες και η ιστορία . Και η βία οδηγεί όχι μόνο στη βία αλλά και στην στροφή της κοινωνίας στον αυταρχισμό και τον εθνικισμό που περιθάλπτει  το φίδι του πολέμου..

Τι θα γίνει? Η πολιτεία είναι ο φορέας της πρωταρχικής ευθύνης αλλά και της πρωτοβουλίας για αλλαγή που δεν θα γίνει μόνο με αστυνόμευση. Θέλει έξυπνες πολεοδομικές και περιβαλλοντικές παρεμβάσεις , Ας δοκιμάσουμε  τα Εξάρχεια ως μουσείο του δρόμου και περιοχή αυτοδιαχειριζόμενη. Τα παλιά σπιτια και ξενοδοχεία να γίνουν φοιτητικές εστίες και κοινωνικές κατοικίες, Θέλει κοινωνική πολιτική και πολιτική μετανάστευσης .

Πέρα όμως από την πολιτεία πρέπει όλοι όσοι ζουν εκεί και βλέπουν την κατάντια τους, να  αγαπήσουν την πόλη τους. Να την θεωρήσουν πόλη δικιά τους και των παιδιών τους. Να οργανωθούν και να πάρουν κοινωνικές πρωτοβουλίες. Όχι φυσικά αυτές τις ανόητες αγριότητες που κηνυγάνε μετανάστες και λουλουδούδες . Και πάνω απ'όλα  να πάψουν να είναι ξένοι αυτοί οι ίδιοι στην ίδια τους την πόλη.  H Αθήνα δεν  είναι η πόρνη μας αλλά η αγαπημένη μας που θα ζήσουμε μαζί της ως το τέλος μας.

Ο Στρος Καν βλέπει αληθινή επιμήκυνση?

Το άκουσα οδηγώντας ξαφνικά και στα γρήγορα από το γαλλικό ραδιόφωνο Κυριακή πρωί πρωί: Αναβάλλεται η συνάντηση Μέρκελ -Στρος Καν διότι ο τελευταίος συνελήφθη στη Νέα Υόρκη για..... Μπήκα στο τούνελ και το ραδιόφωνο σίγησε.

Ήταν σημαντική για την Ελλάδα η συνάντηση αυτή. Τα έχουν βρει οι δυo τους και προφανώς πήγαιναν να βρουν τρόπο να τουμπάρουν τον Τρισέ που είναι η τελευταία αντίσταση στην αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους. Αν και αυτός πει το ναι, προφανώς και δεν έχουμε άλλη επιλογή (αυτό εννοούσε ο Παπανδρέου όταν έλεγε παραχώρηση εθνικών δικαιωμάτων).

Γιατί να αναβληθεί η συνάντηση άραγε? Τα βαλκανικά κατάλοιπα του μυαλού μου άρχισαν την συνωμοσιολογία. Μήπως πανε να μας ρίξουν? Μήπως φταίνε οι γερμανικές τράπεζες? Μήπως είναι αμερικανικός δάχτυλος? Μήπως φταίνε οι Εβραίοι ή Τούρκοι? Οι Σκοπιανοί δεν μου ακούγεται καλά αλλά ο αντίχριστος και οι εξωγήινοι ίσως και να έχουν κάποιο λόγο σήμερα. Τόσα ακούγονται πια.

Χα, χα, χα . Μας την έσκασαν. Τίποτα απ’ όλ’αυτά !  Κατηγορείται για απόπειρα βιασμού από την καμαριέρα του ξενοδοχείου του. Προφανώς της είπε, σε άπταιστα Λαμιώτκα "Στρωσ' κι Καν' μου".  Ο ίδιος , βέβαια , αρνείται την κατηγορία.

Για σκεφτείτα λίγο στη βάση της  απλής λογικής επαγωγής. Αν η τύχη μας εξαρτάται από την συνάντηση Μερκελ-Καν και αυτή με τη σειρά της από τις ορέξεις των παπαριών του τελευταίου από που εξαρτάται η τύχη μας , λοιπόν?

Τι  μικρά και ανόητα  ανθρωπάκια έχουν τις τύχες μας στα χέρια τους?  Μαριονέτες ενός σκληρού παγκόσμιου συστήματος, έρμαια του τυχαίου,  βρίσκονται σε πλήρη αναντιστοιχία με  μας που τους ψηφίζουμε και που είμαστε και μεγάλοι και ευφυείς! Χε, χε , χε , χε ,χε !!

Για να δούμε που θα καταληξει αυτή η ιστορία. Έτσι απο περιέργεια . Γιατί για μας δεν αλλάζει τίποτα . Μάλλον  προς το χειρότερο.

ΥΓ: Παγωμάρα εις Παρισίους. Κάτά αποκλειστικάς πληροφορίας του μπλογκ η Μαρτίν και η Σεγκολέν τον  άδειασαν κανονικά. Άσε , δε την γυναικούλα του,  τη Σινκλερ.  Ο Ντομινίκ τις αποκάλεσε γριές και αυτές τον είπαν  σαβουρογάμη.

Biutiful κόσμος

Είχα πολλά χρόνια να βγω από τον κινηματογράφο…… έρποντας. Τέτοιο βάρος και κατάθλιψη,  λέμε. Θυμήθηκα τον παλιό, καλό καιρό ( για μας τους γέρους ) της Αλκυονίδας και του Στούντιο.

Στο Biutiful του Γκονζάλες Ινιαρίτου ( με έναν ε κ π λ η κ τ ι κ ό  Javier Bardem) βλέπεις το "όπου φτωχός και η μοίρα του"  ή τον άλλο κόσμο, που λέγαμε, που κυκλοφορεί μέσα στον δικό μας κόσμο, στις δικές μας πόλεις στους δικούς μας δρόμους . Τον λένε περιθώριο ή λούμπεν ή υπόκοσμο, underground  ή Τέταρτο Κόσμο. Τον βλέπεις μόνο όταν πέσεις ( ή πέσει αυτός) κατά σύμπτωση πάνω του  ή πας ψάχνοντας  την αγύρτικη μεριά της συνείδησής σου.

Βαρκελώνη σήμερα. Χαώδης μεγαλούπολη. Για όσους την ξέρουν καταλαβαίνουν καλύτερα .

Ο τύπος,  πρώην εξαρτημένος , χωρισμένος ζει με τα δυο μικρά  παιδιά του μέσα στη μιζέρια.  Βγάζει το ψωμί του κάνοντας  τον μεσάζοντα μεταξύ  αστυνομικών που λαδώνονται   και δυο ομοφυλόφιλων κινέζων που εκμεταλλεύονται συμπατριώτες τους και Αφρικανούς  κάνοντας λαθρεμπόριο. Παράλληλα, μιλάει και με τους πεθαμένους στα νεκροτομεία για κάποια μικρή αμοιβή, φυσικά. Πιο κάτω και από αυτόν, είναι η πρώην γυναίκα του που τον διεκδικεί και διεκδικεί και τα παιδιά,  εξαρτημένη και πουτάνα,  μπαινοβγαίνει σε κλινικές για ψυχοθεραπείες. Σαν να μην έφταναν όλα αυτά,  του λένε και ότι έχει λίγους μήνες ζωής λόγω καρκίνου.  Γενικά , έχει όλα τα κακά της μοίρας του σε ελεύθερη πτώση χωρίς αλεξίπτωτο! Και όμως υπάρχουν και κάποιοι ακόμα πιο κάτω! Οι μετανάστες τους οποίους εκμεταλλεύεται! Και μέσα σε αυτούς οι πιο κάτω και οι ακόμα πιο κάτω και….. η μιζέρια και η δυστυχία δεν έχουν πάτο.

Υπερβολή, θα πείτε, στο να συμβούν όοοολα αυτά σε έναν μόνον άνθρωπο. Ναι,  αλλά όχι μακριά από την άθλια πραγματικότητα των μεταναστών, της φτώχιας, των ναρκωτικών,  της τρέλας , των άστεγων, της απελπισίας, της αρρώστιας και του θανάτου.

Και , δυστυχώς, ο κόσμος αυτός πληθαίνει σε όλες τις μεγαλουπόλεις. Όλο και πιο πολλοί γίνονται αυτοί που είναι τόσο φτωχοί όσο και στον  Τρίτο Κόσμο αλλά που "ζούνε" μέσα στον Πρώτο, αν σας αρέσει αυτού του τύπου η αριθμητική.  Απολιτικοί στην πλειοψηφία τους. κοιτάζουν   από απέξω τους απο μέσα χωρίς να  διεκδικούν , αλλά αγωνίζονται  να επιβιώσουν χωρίς κανόνες αστικής ηθικής.  Δεν διεκδικούν, ναι ακόμα,  αλλά μπορεί  να  γίνουν προσάναμμα ή και το φυτίλι για μια κοινωνική έκκρηξη. Ποιος ξέρει?  Σίγουρα όμως έχουν γίνει ήδη η απειλή που δεν μας αφήνει  να χαρούμε τα λεφτά μας  και την ησυχία μας, εμάς που προφανώς δεν πρόκειται να μας συμβούν τέτοια πράματα , Θεός φυλάξοι , κύριε Καρατζαφέρη.

Όσοι  αντέχουν ας  δουν το φιλμ ή έστω το....... τρέιλερ.

BIUTIFUL : BANDE-ANNONCE VOST HD par baryla

Παιχνιδάκια με το ευρώ?

Η αγορά αντιδρά , κατά γενική ομολογία, πιο πολύ με βάση την ψυχολογία παρά στο κλασσικό δίπολο προσφορά ζήτηση. Παρατηρήστε! Κάθε φορά που ανεβαίνει υπέρμετρα το ευρώ , κάτι θα βγει για να το κατεβάσει. Γιατί ναι μεν το θελουμε (προ παντός η κυρ Ανγκέλα) ισχυρό αλλά όχι και τόσο ώστε να πέφτουν οι γερμανικές εξαγωγές στις εκτός ευρώ χώρες.  Προχτές σημειώθηκε νέο ιστορικό υψηλό για το ευρώ και να σου σήμερα φήμες για μυστικές συσκέψεις για έξοδο της Ελλάδας απο το νόμισμα και να τη η  διόρθωση της τιμής προς τα κάτω.  Δεν θα διστάσουν να μας πετάξουν και έξω (ευσχήμως φυσικά) αν αυτό βολεύει τις ισοτιμίες.

Από που ξεκινούν οι φήμες? Μα, πάντα, από τη Γερμανία και το Spiegel!! Το κρυφό φερέφωνο της γερμανικής εξωτερικής πολιτικής (όπως και άλλα έντυπα αλλού) που δεν βγάζει τυχαία τέτοια άρθρα. Και φυσικά θα βγουν και θα το διαψεύσουν. Και φυσικά δεν μας ρώτησαν (σιγά τώρα). Όμως το "κακό" έγινε.

Και αυτοί κάνουν τα παιχνίδια τους χωρίς να έχουν ακούσει για τον βοσκό και τον λύκο. Αναρωτιέμαι, όμως, μήπως έχουν και αυτοί ..... τζιτζιφιόγκους,  που λέει κσι ο Ρέππας.

Ιστορική ευκαιρία για το ευρώ να ανακτήσει έδαφος έναντι του πληθωριζόμενου καθημερινά δολλαρίου και του γιεν της Φουκουσίμα.

Υπάρχουν όμως πιο σοβαροί και βιώσιμοι τρόποι να το κάνει και όχι με παιχνιδάκια εις βάρος της χώρας μας. Μόνον που αυτούς τους τρόπους δεν τους θέλει το μεγάλο κεφάλαιο και ως εκ τούτου  δεν τους εγκρίνει η κυρ Ανγκέλα.

Το άλογο τραβάει το κάρο και όχι το ανάποδο

Με λίγα λόγια ο καθηγητής Μπαμπινιώτης με άρθρο του στο Βήμα  ισχυρίζεται ότι η κρίση της οικονομίας οφείλεται στην κρίση της παιδείας.  Εύκολα πέφτεις στην παγίδα της ιδεαλιστικής  και συντηρητικής προσέγγισης. Είμαστε, δηλαδή, αγράμματοι και αμόρφωτοι και φέραμε τη χώρα εκεί που την φέραμε. Αν φτιάξουμε την παιδεία μας , δηλαδή τα σχολεία μας , τα ΜΜΕ, την τέχνη, …..τότε θα φτιάξει και η κοινωνία και η οικονομία.

Εκτός από το ζήσε Μάη να φας τριφύλλι έχω να παρατηρήσω ως  υποστηριχτής της υλιστικής σχολής  ότι το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι  κι ότι τελικά δεν κάνω ότι λες αλλά κάνω ότι κάνεις. 

Όταν από τον πόλεμο και ύστερα η άρχουσα τάξη της χώρας (οικονομική,  πολιτική και πνευματική)  έχει πέσει στο  βόλεμα με το εύκολο, γρήγορο και κατά κανόνα παρασιτικό χρήμα, χωρίς καμιά πρόβλεψη  για το αύριο και για το κοινωνικό  σύνολο περίμενες να φτιάξει παιδεία? Και πόσο οι πνευματικοί πατέρες αντέδρασαν ? Μάλλον βολεύτηκαν και λούφαξαν.

Αυτή η νοοτροπία έχει διαπεράσει όλα τα στρώματα τα σχολεία, τα ΜΜΕ, την τέχνη, κλπ  που κάνουν ότι κάνουν οι από πάνω και όχι ότι λέτε, κύριοι πατέρες .  Ότι αρπάξω και ότι βολευτώ. Και όσοι αντιστέκονται, με προσωπικό κόστος,  τους βγάζουν γραφικούς και περιθώριο.

Όσο συνεχίζει το ίδιο σύστημα ανέπαφο, κανείς δεν τιμωρείται , κανείς μεγάλος δεν πληρώνει τότε μην περιμένετε παιδεία όπως τη λέτε.  Αγοραία θα είναι και αυτή όπως και τα υπόλοιπα κομμάτια της ζωής μας.

Το ζήτημα λοιπόν , κύριε καθηγητά, για να έχουμε αποτελέσματα δεν είναι πως θα αλλάξουμε την παιδεία μας αλλά πως θα αλλάξουμε το πολιτικό, οικονομικό και πνευματικό κατεστημένο που συνεχίζει απτόητο.

Μια πράξη που θα βοήθαγε απείρως περισσότερο από ένα άρθρο θα ήταν να ρίχνατε ένα χεστήριο στους κατέχοντες , να βγάζατε τα άπλυτα που ξέρετε στη φόρα και….. να πηγαίνατε σπίτι σας.

Τότε θα λέγαμε ότι όντως κάτι πάει να αλλάξει.

Σκουπιδόφατσες

Όταν μια κοινωνία δεν μπορεί να διευθετήσει το που θα πάει τα σκουπίδια της , τι να περιμένεις? Να έχει νοσοκομεία , σχολεία ή πανεπιστήμια? Θα μου πείτε και το αντίστροφο σωστό είναι. Το σκουπίδι είναι θέμα κοινωνικής παιδείας αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα,  για άλλου τύπου κοινωνίες. Ας πιάσουμε τα χοντρά.

Καθρέπτης του εγωισμού μας, το σκουπίδι μας αντιπροσωπεύει και μας περιγελά συνάμα. Εγώ να τρώω , να καταναλώνω και δεν με νοιάζει που θα πάνε τα αποφάγια μου αρκεί να βγουν από το σπίτι μου. Ας τα «φάει» ο διπλανός. Εγωϊστική κοινωνία της κατανάλωσης που δεν βλέπει πέρα από τη μύτη της. Το σκουπίδι , όμως, εκδικείται. Όπως η γάτα που τη διώχνεις και γυρίζει με κάποιον τρόπο σπίτι σου. ( έδιωξα και γω μια γάτα που χε γαλανά τα μάτια)

Αν δεν κάνεις αυτό που πρέπει αργά η γρήγορα θα το φας είτε αυτούσιο, είτε ως διοξίνη είτε ως βαρέα μέταλλα στις πατάτες σου ή το ψαράκι σου. Και εσύ το τρως, θες δε θες. Όχι όμως και ο τουρίστας, μικρέ νησιώτη ηλίθιε, που δεν θα σου ξανάρθει και θα κλαις ( θα σου φύγω στο ‘χα πει αλλά γέλαγες εσύ)

Από τη μια , λοιπόν, εμείς που πετάμε και από την άλλη αυτοί που δεν θέλουνε φυσικά να τα φάνε με το ζόρι. Το παράδοξο είναι ότι δεν τα θέλουνε όχι επειδή είναι βλαβερά ή είναι κοντά στα σπίτια τους αλλά γιατί θα χάσουν αξία τα οικόπεδά τους. Ποιος θα πουλήσει οικόπεδο κοντά σε χωματερή? Και βγάζουν στα προσχήματα δασικό πλούτο, αρχαιολογία, υπόγεια νερά, πανίδα και χλωρίδα και ότι άλλο εκτός από την αλήθεια. Με τόσο υψηλή αξία γης για τα εκτός σχεδίου χωράφια και οικόπεδα , το να χωροθετήσεις χωματερή είναι δυσκολότερο από το να χωροθετήσεις πυρηνικό εργοστάσιο. Μπράβο, λοιπόν, στην Τίνα για τα δέκα στρέμματα και για αυτόν το λόγο! Και αν απαγορευότανε τελείως η εκτός σχεδίου δόμηση (όνειρο θερινής νυκτός πριν γίνει πραξικόπημα από τους κατσαπλιάδες) και οι τιμές των χωραφιών κατέβαιναν στο πενηνταράκι τότε θα παρακάλαγαν για μια χωματερούλα ή μαι πυρολυσούλα μπας και πιάσουμε τίποτα. ( λίγα ψίχουλα σκουπίδια σου γυρεύω και ως την άλλη μου ζωή θα σε λατρεύω)

Θρύλος , είπε ο Θεοδωράκης , θα γίνει η Κερατέα. Αρχίδια κερατέζικα! Όπως και ο Κουρουπητός, κουρουπητέζικα. Και της Άνδρου, ανδριώτικα . Και οι λοιποί ΧΥΤΑ, που δεν έγινε ούτε ένας ακόμα, καλαβρέζικα. Ανικανότητα των αρμοδίων, υποκρισία των εντοπίων και αφέλεια των Εξαρχείων έφεραν τσαμπουκάδες, ταρατατζούμ, ΜΑΤ, μολότωφ, ΜΜΕ και σφαλιάρες. Χαμός! Ξάφνου βρέθηκε η λύση στα οικονομικά και όλα μονομιάς ξεφούσκωσαν. Ούτε γάτα ούτε ζημιά.

Εικόνα μας είναι η Κερατέα και μας μοιάζει, δυστυχώς , σκουπιδόφατσες!