Ελευθερος και Εναλλακτικός Τύπος

Καλό κουράγιο και καλή επιτυχία.

Οι εργαζόμενοι του Ελεύθερου Τύπου

Τακτική… μαστίγιου και καρότου απέναντι στους 340 υπό απόλυση εργαζόμενους του Ελεύθερου Τύπου ακολουθούν οι σύμβουλοι και εκπρόσωποι της Γιάννας και Θόδωρου Αγγελόπουλου. Υλοποιώντας προφανώς crisis plan management και… stress test για τα οποία πληρώνουν αδρά τους επικοινωνιολόγους τους, τη στιγμή που εμφανίζονται ότι εκφράζουν θετική προδιάθεση για συζήτηση επί αιτημάτων στη διάρκεια της διαβούλευσης για τις μαζικές απολύσεις, χωρίς όμως να δίνουν τίποτε εκτός των νόμιμων αποζημιώσεων, κατεβάζουν τους διακόπτες, κλείνουν τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές, κλειδώνουν τα (σταθερά) τηλέφωνα, απενεργοποιούν τα email και βάζουν λουκέτο στο μπαρ που λειτουργούσε για λογαριασμό της εφημερίδας και του ραδιοφωνικού σταθμού. Αυτή η απαράδεκτη τακτική έχει στόχο για μια ακόμη φορά να αποσυσπειρώσει τους εργαζόμενους που παραμένουν ενωμένοι στο στόχο τους. Είναι φανερό ότι δεν θέλουν τον κόσμο στο Blue Land Center στο Μαρούσι και κάνουν οτιδήποτε για να τον διώξουν.

Τα παραπάνω γράφονται στο μπλογκ των εργαζόμενων στον ΕΤ που ξαφνικά βρέθηκαν ξεκρέμαστοι. Να τους συμπαρασταθούμε

Οικολογικός μετασχηματισμός

Κυκλοφορώντας με το ποδήλατο σε καθημερινή πια βάση παρατηρώ ότι, στη χώρα που ζω, η συμπεριφορά των οδηγών αυτοκινήτων έναντι των ποδηλατιστών είναι αξιοσημείωτη. Σταματάνε να περάσεις, σου αφήνουν την προτεραιότητα και γενικά σε προσέχουν. Κάτι η ενημέρωση, κάτι τα τσουχτερά πρόστιμα και οι αποζημιώσεις και ίσως οι ενοχές, τους κάνουν πολύ προσεχτικούς.

Αντίθετα παρατηρώ ότι η συμπεριφορά ορισμένων ποδηλατιστών προξενεί κατάπληξη . Εκτός του ότι συχνά αυθαιρετούν παραβιάζοντας τους κανόνες της οδικής κυκλοφορίας, είναι επιθετικοί απέναντι όχι μόνο στους οδηγούς αλλά και στους άλλους ποδηλάτες ή ακόμα και τους πεζούς. Με κουδούνια, σφυρίχτρες , φωνές, και ειρωνείες προσπαθούν να επιβάλλουν το «δίκιο» τους και να κάνουν συστάσεις για το που θα σταθούν οι πεζοί, που να πάνε οι οδηγοί, πόσο γρήγορα να κινούνται οι άλλοι ποδηλάτες, κλπ.

Το γιατί αυτή η επιθετικότητα, δε θα κάνω ψυχανάλυση στον οικολόγο ποδηλάτη. Συναίσθημα ρίσκου και φυσικής ανασφάλειας? Συναίσθημα ιδεολογικής υπεροχής και υποτίμησης των άλλων? Δεν έχει σημασία για αυτό που θέλω να πω εδώ.
Με αφορμή την συμπεριφορά του ποδηλάτη σκέφτομαι, χωρίς εμφανή λογική σύνδεση ή αναλογικότητα μεταξύ των δύο πραγμάτων, αυτό που έλεγε ο Καστοριάδης.. Ότι , δηλαδή, η προστασία του περιβάλλοντος και η οικολογία μπορούν να οδηγήσουν σε επιθετικές συμπεριφορές και απολυταρχικές καταστάσεις αν αποκοπούν από την πολιτική λογική.

Δεν αναφέρομαι στις πολιτικές, οικονομικές , εμπορικές ή ακόμα και στρατιωτικές επιθέσεις από κάποιο ή κάποια ομάδα κρατών σε κάποια άλλα. Αυτή η εκδοχή έχει ακουστεί εδώ και χρόνια και αναφέρεται στη περίπτωση που το κόστος των επιπτώσεων των κλιματικών αλλαγών είναι πολύ μεγάλο και ενώ κάποια κράτη παίρνουν δαπανηρά μέτρα κάποια άλλα αδρανούν με συνέπεια τα μέτρα των πρώτων να μην είναι αποτελεσματικά.

Άλλη μια αυταρχική εκδοχή είναι η δημιουργία συρράξεων για την αποτροπή μαζικής οικολογικής μετανάστευσης , όταν δηλαδή οι οικολογικές και κατά συνέπεια οι κοινωνικό-οικονομικές συνθήκες σε μια ήδη εύθραυστη περιοχή (π.χ. υπο-Σαχάρια Αφρική) υποβαθμιστούν τόσο ώστε να οδηγήσουν τους πληθυσμούς σε μαζική έξοδο προς αναζήτησης τροφής και ύδατος. Τα σενάρια περιβαλλοντικής ασφάλειας είναι πια καθημερινότητα στα διεθνή Think Tanks. Δε μιλάω, όμως, ούτε για αυτό.

Μιλάω για την επιβολή, μετά ίσως από μια μεγάλη φυσική καταστροφή, περιοριστικών μέτρων στο εσωτερικό μιας χώρας (ή πολλών χωρών) σε σχέση με την κατανάλωση φυσικών πόρων δηλαδή της τροφής βασικά , της ένδυσης και της ενέργειας. Αν η κοινωνία δεν έχει προλάβει να ωριμάσει ή η τεχνολογία να κάνει το τεράστιο ποιοτικό άλμα προς τα εναλλακτικά του άνθρακα, τότε με τις καταναλωτικές μας συνήθειες και τον τρόπο ζωής μας, μια επιβολή θα γίνει μόνο με δικτατορία.
Δείτε τις αντιδράσεις με την απαγόρευση του καπνίσματος και σκεφτείτε το τι μπορεί να συμβεί με απαγορεύσεις στην κυκλοφορία του αυτοκινήτου, τη χρήση του πλυντηρίου και της ηλεκτρικής κουζίνας ή έστω ακόμα και κάποιων μικροπραγμάτων όπως η κατάργηση του σεσουάρ για τα μαλλιά και της τηλεόρασης. Είναι τέτοια η κυριαρχία του ηλεκτρισμού που ο περιορισμός της χρήσης του συνεπάγεται αβίαστα την αλλαγή τρόπου ζωής και φυσικά την έντονη κοινωνική αντίδραση.

Για να αποφευχθούν τέτοιες καταστάσεις χρειάζεται τα οικολογικά προβλήματα να ειδωθούν σε ένα πολιτικό πλαίσιο συνάμα με τις κοινωνικές και οικονομικές τους παραμέτρους. Το πλαίσιο αυτό παρέχεται από την έννοια της αειφόρου ανάπτυξης ( μια από τις πολλές αποδώσεις στα ελληνικά του όρου sustainable development ). Είναι δηλαδή εκείνη η ανάπτυξη που αποδίδει τη μέγιστη οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη σεβόμενη τους περιορισμούς που τίθενται από το φυσικό μας περιβάλλον. Έχει τρεις πυλώνες; Την οικονομία, την κοινωνία και το περιβάλλον.

Σε έναν αυστηρό πλαίσιο αειφόρου ανάπτυξης , επικρατεί ο πλήρης σεβασμός του ισοζυγίου των φυσικών ανανεώσιμων πόρων όπου δηλαδή η κατανάλωση δεν θα ξεπερνά την ικανότητα του οικοσυστήματος να αυτο-αναπαράγεται. Οι μη ανανεώσιμοι πόροι υπόκεινται αυστηρά σε ανακύκλωση και συμπληρώνονται με νέους πόρους στο βαθμό μόνο που απαιτείται για την κάλυψη των τεχνικών απωλειών της ανακύκλωσης. Ένα τέτοιο πλαίσιο προϋποθέτει, φυσικά, ισχυρές πρωτοβουλίες ριζικής αναδιανομής της ανάπτυξης και του πλούτου σε εθνικό, περιφερειακό και διεθνές επίπεδο.

Παράλληλα βγάζει εκτός λειτουργίας τον άνθρακα που ούτε ανανεώσιμος ούτε ανακυκλώσιμος είναι, Άρα πετρέλαιο και κάρβουνο μένουν αδιάθετα όπως έμειναν και οι πέτρες όταν τέλειωσε η........ λίθινη εποχή. Η ενέργεια παράγεται από καθαρές και ανανεώσιμες πηγές ή από πυρηνική σύντηξη.

Θα μου πείτε καλή η ουτοπία για αναλυτικά εργαλεία και σενάρια αλλά για πολιτική χάραξη δεν είναι εποικοδομητική ακόμα ίσως και σε καιρούς δυνατής κρίσης. Όμως οι υπέρμαχοι του σημερινού μοντέλου ανάπτυξης πρέπει να παραδεχτούν ότι το μοντέλο αυτό δεν είναι βιώσιμο αφού δεν μπορεί να αναπαραχθεί σε παγκόσμιο επίπεδο. Αν ο κάθε κινέζος έφτανε τα επίπεδα κατανάλωσης του μέσου αμερικανού, τότε όλοι οι γνωστοί σήμερα φυσικοί πόροι θα εξανεμίζονταν σε λίγα μόλις χρόνια και η ραγδαία επιδείνωση του κλίματος θα οδηγούσε σε ολική καταστροφή το πλανητικό οικοσύστημα.

Κανένα από τα κλασικά μοντέλα κοινωνικο-οικονομικής διάρθρωσης και ανάπτυξης δεν έχει λάβει υπόψη του το πεπερασμένο των φυσικών πόρων και αναπτύσσουν τις θεωρίες τους σαν να είναι οι πόροι αυτοί ανεξάντλητοι. Σε αυτό το σημείο, παρ' ότι η σοσιαλιστική διάρθρωση της κοινωνίας μπορεί ευκολότερα να επιφέρει κοινωνικό έλεγχο και αναδιανομές, ο Μαρξ έπεσε στην λογική του καπιταλισμού με το να υιοθετήσει τους στόχους του, δηλαδή την ολοένα αυξανόμενη παραγωγή και κατανάλωση.

Η μετάβαση στην κοινωνία της αειφορίας προϋποθέτει ορισμένες δομικές αλλαγές που όμως θα ήθελα να της δημοσιεύσω σε επόμενο άρθρο γιατί αυτό εδώ ξεπέρασε τα όρια .

Rock Werchter LIVE!!!!!!

Προσφορά του μπλογκ. Το λινκ για να δείτε ζωντανά ένα από τα μεγαλύτερα ροκ φέστιβαλς το Rock Werchter LIVE!!!!!! από 2-5 Ιουλίου στο Βέλγιο.(προσοχή αν πέσετε σε διάλειμμα, υπομονή)

Με διαμονή σε σκηνές μπορει να βρεθείς στη λάσπη ( βρέχει που και που σε αυτά τα μέρη ακόμα και τον Ιούλιο) αλλά αυτό θεωρείται τζάμι για τις ηλικίες που πάνε εκεί και που δεν πάνε μόνο για τη μουσική.

Το μπλογκ θα το παρακολουθεί όχι γιατί εμπνέεται από το είδος της μουσικής ιδαίτερα αλλά μήπως δει στο πλήθος κάποιο από τα παιδιά του!!!!

Τι κατάντια ρε μεγάλε από το Γούντστοκ

Ωρολογιακή βόμβα Siemens

Τρεις ειδήσεις για την υπόθεση Siemens. Ο Τσουκάτος άρχισε να μιλάει, ο Χριστοφοράκος υπό δίωξη στη Γερμανία και αποΣανιδοποίηση στη Δικαιοσύνη.

Όπως πολύ έγκαιρα είχε ξαναγράψει το μπλογκ , η υπόθεση Siemens είναι μια συστεμική διαφθορά, μια ωρολογιακή βόμβα που μπορεί να ταρακουνήσει και να ανανεώσει το πολιτικό σύστημα της χώρας. Δεν είναι το σκανδαλάκι του ανθυπουργίσκου που πήρε δώρο κανένα ψυγιάκι(που και αυτό διώκεται φυσικά)

Αν σκάσει το σκάνδαλο για ένα ή δυο κόμματα, τότε θα πάρει η μπάλα και τα άλλα. Όλοι γνωριζόμαστε σε αυτόν τον τόπο και ξέρουν αν υπάρχουν διπλά βιβλία, off shore κόλπα, Γερμανοί ή όχι.

Ας σταματήσει η κυβέρνηση να το χειρίζεται ως θέμα ομηρίας του ΠΑΣΟΚ και των εσωκομματικών της αντιπάλων και να υπολογίζει τον πολιτικό χρόνο για την διεξαγωγή πρόωρων εκλογών. Σε μια τέτοια περίπτωση το κυβερνών κόμμα θέλει να εμφανίσει έργο («εξιχνίαση» της υπόθεσης Siemens), να το χρωματίσει ως πράσινο σκάνδαλο και οι «τελάληδες» να κράζουν για τη χορηγία του 1 εκατ. μάρκων προς τον Θ. Τσουκάτο.


Το ΠΑΣΟΚ ας αφήσει τα παιχνίδια με τη Βουλή. Εβγαλε η Βουλή ποτέ κανένα πόρισμα παραμεμπτικό?
Και οι δυο ας μας πούνε πρώτα τι έγινε, μετά ας πάνε σπίτια τους οι παλιοί για να αφήσουν νέους ανθρώπους που ισως να ξεκαθαρίσουν το πολιτικό τοπίο γιατί παραβρώμησε.

Κάποιες συγκεκριμενες προτάσεις είχαν ακουστεί στο παρελθόν

Θα το τολμήσουν?

Couleur Cafe

Από τα γεγονότα που χαρακτηρίζουν το καλοκαίρι στις Βρυξέλλες, το πολυ-πολιτισμικό αλλά κατά κύριο λόγο μουσικό φεστιβάλ Couleur Cafe συμπλήρωσε φέτος 20 χρόνια ύπαρξης.
Η προσέλευση έσπασε τα ρεκόρ με πάνω από 73000 κόσμο με sold out για τις δυο από τις τρεις μέρες. Με Arno, Emir Kusturica, Cesaria Evora, Zap Mama, Magic System και Bénabar από τους πιο γνωστούς αλλά και με λιγότερο γνωστούς και μέσα σε μια αποπνικτική ξέστη, το φεστιβάλ φέρνει τον ήλιο και το χρώμα στις γκρίζες ζωές μας και μας θυμίζει ότι οτι οι καλοκαιρινές διακοπές σχεδόν έφθασαν (που λέει ο λόγος δηλαδή).







Magic System και Khaled στο "Même pas fatigué"

Το Τραγούδι Της Νύχτας

Εκει διαλυμένη στον ύπνο, βαμμένη χρυσή..."

Φλέρυ Νταντωνάκη, η μαγική
στίχοι Μιχάλη Μαρματάκη - μουσική Τερμίτες
από το δίσκο Τσιμεντένια Τραίνα, 1986

Ενθεογενείς στίχοι, μουσική και ερμηνεία. Όσο το ακούς τόσο το θες πιο πολύ. Addiction! Με φλασάκια το μεταμεσονύχτιο!