Μόνο πολίτες

Μου έστειλαν με e-mail την ανακοίνωση για μια ενδιαφέρουσα πρωτοβουλία. Με το φόβο της συγκάλυψης του σκανδάλου Siemens, 200 πολίτες, οι οποίοι έχουν συστήσει ομάδα με την επωνυμία "Μόνο πολίτες", ζητούν να ριχθεί φως στα σκοτεινά ταμεία της Siemens και κυρίως να αποκαλυφθεί πόσα από τα μαύρα χρήματα έφθασαν στα ελληνικά κόμματα.
Ζητούν υποστήριξη. Αλήθεια γιατί δε μαθαίνουμε πια τίποτα για το σκάνδαλο αυτό?

Δεν γνωρίζω την πρωτοβουλία αυτή και το κείμενο είναι πολύ νομικό αλλά είναι ενθαρρυντικό που κάποιοι πολίτες οργανώνονται και ζητάνε το αυτονόητο.

Το δένδρο και το δάσος

Δυο κείμενα που δημοσιεύτηκαν πριν τις γιορτές έχουν ενδιαφέρον . Το πρώτο, και πολύ επίκαιρο σήμερα, ονομάζεται "Οι μπάτσοι" του Μίκη Θεοδωράκη και θίγει το αποπροσανατολιστικό "για όλα φταίνε οι μπάτσοι". Το μήνυμά του συνοψίζεται, κατά την άποψή, μου στην ακόλουθη παράγραφο.

"Σήμερα παρατηρώ ότι το μίσος των μαθητών ακολουθεί ένα μονόδρομο με στόχο τους αστυνομικούς, γεγονός που κατά τη γνώμη μου τους αποπροσανατολίζει στην αναζήτηση των αληθινών συνθηκών που τους οδήγησαν στη σημερινή θέση τους μέσα στο σχολείο και μέσα στην κοινωνία. Ενώ θα πρέπει να βρουν τα αληθινά αίτια και να αποκαλύψουν τους αληθινούς ενόχους και τους πραγματικούς λόγους για όσα γίνονται γύρω τους και γενικότερα γύρω μας, στη χώρα μας και στην οικουμένη. Έτσι μοιάζει σαν κάποιοι να τους έβαλαν παρωπίδες, ώστε η οργή τους να διοχετευτεί σε μια ομάδα συνανθρώπων μας, τους αστυνομικούς, που όταν δεν λειτουργούν σωστά, είναι απλά πιόνια του Συστήματος, που ΑΥΤΟ είναι υπόλογο για όλα, δηλαδή για την Παιδεία αλλά και για κάθε τι που αφορά τη λειτουργία της κοινωνίας, του κράτους και των υπηρεσιών του"

Το δεύτερο έχει δημοσιευτεί από τον Brady Kiesling, πρώην διπλωμάτη των ΗΠΑ που παραιτήθηκε σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την εισβολή των ΗΠΑ στο Ιράκ κι έκτοτε ζει μόνιμα στη χώρα μας. Έχει τον προκλητικό τίτλο "Η ελληνική νύχτα των κρυστάλλων"
Το κείμενο αντιφατικό, λέει πράματα τα οποία δείχνουν από τη μια ότι δεν έχει καταλάβει την ελληνική πραγματικότητα και από την άλλη ότι την έχει……..καταλάβει καλύτερα και από μας.
Δεν πείθει όταν ρίχνει το βάρος στους δημοσιογράφους ότι δυναμιτίζουν πιο πολύ από ότι είναι τις καταστάσεις. Δεν ξέρει ότι στη χώρα μας λειτουργούν κανάλια χωρίς άδειες? Ότι δεν υπάρχει κώδικας δεοντολογίας? Και ποιος μας οδήγησε στο να έχουμε πιο πολλή εμπιστοσύνη στα κανάλια και στους δημοσιογράφους παρά στους θεσμούς της πολιτείας , τους πολιτικούς, τους δικαστές, τους καθηγητές πανεπιστημίων και στους παπάδες?
Λέει όμως και μια μεγάλη αλήθεια:
"Για όσους δεν ζουν μόνιμα στην Ελλάδα, η άποψη ότι η Ελληνική Αστυνομία αποτελείται από αυταρχικούς φονιάδες φαντάζει τουλάχιστον βλακώδης. Έκπληκτοι οι τουρίστες παρακολουθούν τους Έλληνες οδηγούς να παραβιάζουν κάθε κανόνα οδικής κυκλοφορίας και ασφάλειας και να παραμένουν ατιμώρητοι. Σε άλλες χώρες, θεωρείται κοινός τόπος ότι ο σεβασμός στους νόμους σώζει πολύ περισσότερες ζωές από όσες καταστρέφει. Στην Ελλάδα όμως, τα ελληνικά σχολεία θρηνούν εκατοντάδες συμμαθητές του Αλέξη κάθε χρόνο, λόγω της ανοχής της κοινωνίας στη δολοφονική συμπεριφορά των οδηγών, στη διαφθορά των επιθεωρητών εργασίας και στην απόρριψη των τοξικών αποβλήτων των εργοστασίων στα ποτάμια."

Και πράγματι. Γιατί είναι λιγότερο εγκληματίας από τον αστυνόμο που σκότωσε τον Αλέξη ο υπεύθυνος της υπηρεσίας οδοστρωμάτων που με λίγο μπαξίσι έκανε τα στραβά μάτια στη κακοτεχνία του δρόμου και έχασαν τόσα νέα παιδιά τη ζωή τους? Γιατί αυτού του είδους το έγκλημα είναι ανεκτό? Πως αφέθηκε ο αποδειγμένα βιαστής ελεύθερος και συνεχίζει το έργο του? Πως, πως, πως τόσα άλλα εγκληματικά "πως" που σχετίζονται με την κρατική αυθαιρεσία και που τα έχουμε για δεδομένα?
Πόσοι τέτοιοι κύριοι τρώνε το μπαξίσι ή την βαριά αμέλεια ή την αδιαφορία τους ελεύθεροι και αμέριμνοι στις χασαποταβέρνες και στα μπουζούκια την ίδια ώρα που άλλοι διαδηλώνουν για την αστυνομική αυθαιρεσία?

Τελικά τα δυο κείμενα συναντιόνται στο "καλό να βλέπουμε το δένδρο αλλά μη χάνουμε το δάσος".

Πόσες αεροπορικές πτήσεις γίνονται κάθε μέρα?

Οι Ελβετοί μηχανικοί πρόβαλαν το σύνολο των παγκόσμιων αεροπορικών πτήσεων σε ενα παγκόσμιο χάρτη
Αυτό που βλέπετε είναι το σύνολο όλων των πτήσεων σε όλον τον κόσμο σε μια μέρα συμπυκνωμένες σε ένα λεπτό όσο δηλαδή διαρκεί η προσομοίωση.
Κάθε κίτρινο σημαδάκι είναι και ένα αεροπλάνο. Ενδιαφέρον έχει το τι γίνεται καθώς πέφτει η νύχτα σε μια ήπειρο και ξημερώνει σε μια άλλη.

Game therapy

Μέρες που 'ρχονται ας μην είμαστε όλο μάυρα. Έχουμε και χρόνο να παίξουμε,έτσι για να μην τα κρατάμε όλα μέσα μας.
Κάντε κλικ εδώ και ριχτε το....παπούτσι στη μάπα του Μπους. Δύσκολο να κάνεις σκορ πάνω από 13. Εγώ έκανα μια φορά μόνο 15. Θέλει εξάσκηση το πράμα αλλά είναι διασκεδαστικό.

Αυτή η ιστορία με το παπούτσι είναι η γελοιοποίηση που απομυθοποιεί και συνάμα εξορκίζει. Αει στο καλό παιδάκι μου και να μη μας γράφεις.

ΥΓ. Κάποιος ρώτησε αν μπορούμε να αλλάξουμε τη φάτσα. Ισως να γίνεται. Ας το προσπαθήσει κάποιος που ξέρει από τέτοια κόλπα να το φέρει στην ελληνική πραγματικότητα.
Ποιανού φάτσα θα βάζατε?

Παραιτήθηκε η κυβέρνηση

Δεν υπάρχουν αποδείζεις αλλά ισχυρές ενδείξεις ότι η κυβέρνηση προσπάθησε να παρέμβει στο έργο της Δικαιοσύνης. Για τον λόγο αυτό υπέβαλε την παραίτησή της. Ο πρωθυπουργός δήλωσε ότι δεν αντέχει την κοινωνική κατακραυγή για το σκάνδαλο αυτό και πάει σπίτι του μαζί με τους υπουργούς του. Το σκάνδαλο προέκυψε ύστερα από καταγγελίες που οδήγησαν σε δικαστική έρευνα και δικαστικό πόρισμα (ένα μόνο) που δημοσιεύτηκε χτες. Η παραίτηση του υπουργού δικαιοσύνης και μόνο δεν κρίθηκε επαρκής.
Φυσικά όλα αυτά στο Βέλγιο που δεν έχουν πολιτική συνείδηση και θεωρούνται πολύ "αργόστροφοι" οι άνθρωποι.

Η ιστορία ξεκίνησε όταν το κράτος πούλησε πρόσφατα και με διαδικασίες επείγοντος την τράπεζα Fortis στην γαλλική BNP Baribas προκειμένου να την βγάλει από την κατάρρευση τις μέρες του μεγάλου κραχ όπου η μια τράπεζα έπεφτε μετά την άλλη. Οι μικρομέτοχοι που έχασαν τα λεφτά τους από αυτή την απόφαση και που ούτε καν ρωτήθηκαν πήγαν στα δικαστήρια. Πρωτοβάθμια έχασαν αλλά το εφετείο τους δικαίωσε. Δεν ξέρει κανείς τι θα γίνει τώρα και αν η πώληση θα ακυρωθεί με συνέπειες απρόβλεπτες.

Το γεγονός είναι ότι η δικαιοσύνη έδρασε ταχύτατα και ανεπηρέαστη από πολιτικές σκοπιμότητες όπως πρέπει στο κράτος δικαίου. Η προσπάθεια και μόνο της κυβέρνησης να την επηρεάσει οδήγησε σε παραίτηση.

Και σκέφτομαι με το καχύποπτο μεσογειακό μυαλό μου. Βρε μπας και τα έπιασαν οι δικαστές? Μήπως είναι με άλλη πολιτική παράταξη και θέλουν να ρίξουν την κυβέρνηση? Μήπως τους έβαλαν οι Αμερικανοι για να αποσταθεροποιήσουν την χώρα επειδή δεν αγόρασε όπλα τώρα τελευταία? Μήπως υπάρχουν ασύμμετρες απειλές?
Ακούγονται αστεία όλα αυτά όταν είσαι μακριά, έτσι δεν είναι?

Αν γράψω τα ερωτήματα μου και κάνω συσχετισμούς και συγκρίσεις με άλλες χώρες θα χρειαστώ πολλά MB. Είμαι όμως σίγουρος ότι τα καταλαβαίνετε. Τι να πω?

Ποιος φταίει για το χάλι μας?

Ακούγονται και πάλι κάποιες θεωρίες περι συνωμοσίας όσον αφορά τα θλιβερά γεγονότα στην Αθήνα. Η μια που άκουσα ήταν ότι όλα είναι δάκτυλος των Αμερικανών για να ρίξουν τον Κώστα (ναι έτσι, τον Κώστα) γιατί τα βρήκε με τους Ρώσσους στον αγωγό πετρελαίου. Η άλλη ότι τα υποκινούν Σκοπιανοί. Ίσως να κατέβηκαν και εξωγήινοι, ποιος ξέρει?

Είμαστε παγκοσμίως γνωστοί για την καχυποψία μας και για την ικανότητά μας να ψάχνουμε υπαίτιους οπουδήποτε αλλού εκτός από τους εαυτούς μας.
Το ίδιο είχε γίνει και με τις φωτιές στη Ζαχάρω. Ασύμμετρες απειλές, Αλ Κάιντα, κατασκευαστικές που θέλουν να ανοίξουν δρόμους και γω δεν ξέρω τι άλλο που προφανώς δεν αποδείχτηκε στη συνέχεια.

Εαν δεν είναι η γνωστή εθνική μας ηλιθιότητα που δρα αυτόνομα και τα σενάρια αυτά διακινούνται υπόγεια από επιτελεία για εκλογικούς ή οποιουσδήποτε αλλους αδιαφανείς λόγους τότε είναι άκρως αισχρά και επικίνδυνα. Αντί οι κρίσεις να γίνουν αιτία αφύπνισης εμείς ψάχνουμε για μάγισσες.

Ας το πάρουμε χαμπάρι. Κανείς δεν ασχολείται μαζί μας!
Μόνοι μας καταστρέφουμε το περιβάλλον και καίμε τα δάση. Μόνοι μας φτιάξαμε την οικονομία και την κοινωνία και την παιδεία και την κυβέρνηση και κόμματα και την αστυνομία και τους κουκουλοφόρους και τις φασαρίες και τον κακό μας τον καιρό, Και όπως μόνοι μας τα φτιάξαμε , έτσι και μόνοι μας πρέπει να τα λύσουμε και να αποδώσουμε τις ευθύνες σε αυτούς που τις έχουν ή και σε μας τους ίδιους

Είμαστε μεγάλα παιδιά πια.

Η νύχτα

Η κατάσταση που επικρατεί αυτή τη νύχτα στους δρόμους της Αθήνας και άλλων πόλεων είναι περισσότερο αντικείμενο κοινωνιολογικής και ψυχολογικής ανάλυσης και έρευνας παρά πολιτικής δράσης.
Το θλιβερό γεγονός του φόνου του μικρού αγοριού από έναν αστυνομικό πήρε δυσανάλογες διαστάσεις . Όχι όσον αφορά τις κινητοποιήσεις του κόσμου αλλά τις καταστροφές.
Το γεγονος λειτούργησε σαν τη σταγόνα που ξεχειλίζει το ποτήρι, το φιτίλι για τον δυναμίτη. Οι λόγοι για τους οποίους βράζει το καζάνι είναι γνωστοί. Η κοινωνία της ρεμούλας που προσφέρει μέλλον μόνο στα λαμόγια, μεγάλα και μικρά και 700 ευρώ στους υπόλοιπους και που από πάνω κομπάζει και κραυγάζει την ξετσιπωσιά της με τζιπάκια και φουσκωτά , πισίνες, και σινιέ φορεματάκια μπροστά από τριτοκοσμικά μπαράκια και τουρκομπαροκάδικα ΒΠ.
Που μας πάει όμως η τυφλή και κατά βάση απολιτική βία ? Ποιες είναι οι κοινωνικές διεκδικήσεις? Την επόμενη μέρα, όταν καθίσει πια η σκόνη, θα είναι η μιζέρια μας μικρότερη από αυτή που ήταν πριν ?
Η υποκρισία περισσεύει σε όλες, μα όλες, τις πλευρές. Και στην πολιτεία και τα όργανά της (που κατηγορούν τον "βλάκα" αστυνομικό) και σε αυτούς που θρηνούν το νεκρό παιδί (αλλά θα περιφέρουν το πτώμα του από πόλη σε πόλη για πολιτικά οφέλη) και σε αυτούς που καίνε αδιάκριτα ότι βρεθεί μπροστά τους (γνωρίζοντας ότι έτσι σπρώχνουν την κοινωνία σε πιο συντηρητικές επιλογές) και στους φιλήσυχους πολίτες (που δεν είδαν, δεν άκουσαν και μονίμως πέφτουν από τα σύννεφα).
Τι να πεις? Θα μιλήσουμε για συμπεράσματα πιο ψύχραιμα. Σήμερα ας αποχαιρετήσουμε το παιδι με ένα τραγούδι. Η νύχτα του Ξαρχάκου