Τα τραπεζάκια έξω και τα κεφάλια μέσα

Τα τραπεζάκια έξω σε μια έξοχα καλοκαιρινή και γιορταστική Βιέννη με 25 βαθμούς και λιακάδα. Τελείως διαφορετική όψη από το χειμώνα. Από την κεντρική St.Stephenplatz ως το Grinzing με τα αμπέλια και τις παραδοσιακές Βιεννέζικες ταβέρνες ο κόσμος είχε ξεχυθεί για τις τελευταίες ίσως αναλαμπές του καλοκαιριού σε αυτά τα πλάτη. Από του χρόνου πάλι.
Πίσω στα δικά μας με την τελευταία νυχτερινή πτήση και ξανά στα προεκλογικά που τα παραμέλησα λόγω ταξιδίων και οι φανατικοί γκρινιάζουν ότι εδώ ο κόσμος χάνεται και γω μιλάω για Μπιλμπάο και Βιέννη. Σιγά μη χάνεται ο κόσμος ρε παιδιά. Τέλος πάντων θα τα πούμε.

Αν θα ψηφίσω

Με ρωτάνε φίλοι αν θα έρθω στην Ελλάδα για να ψηφίσω και η απάντηση είναι ναι πάρα το γεγονός έχω πολλά πηγαινέλα στην Ελλάδα τον Οκτώβρη.
Δεν αλλάζει τίποτα λένε και δεν αξίζει τον κόπο. Τα έχω όμως ξαναγράψει αυτά σε προηγούμενο άρθρο. Έκτος του γενικού μπάχαλου που επικρατεί και πρέπει κάτι να αλλάξει εμείς της γενιάς μου έχουμε μάθει να παίρνουμε τις ευθύνες μας. Η φυγή και η ιδεολογική υπεροψία του "εγώ τους έχω γραμένους" είναι απλά μια ανοησία όταν η μιζέρια δε θα αγγίζει μόνον τις επιθυμίες σου αλλά θα ισοπεδώνει και τις βασικές σου ανάγκες.
Ακόμα και στα άγρια βουνά να πας θα μείνουν πίσω τα παιδιά σου. Και όταν αρρωστήσεις θα θέλεις νοσοκομείο. Ασε αν κοπεί και ο μισθός σου να δεις τι "γράψιμο" θα τους κάνεις. Και όταν έρθει και η στιγμή των συμφερόντων σου να δεις πως τους χτυπάς την πόρτα για το ρουσφετι σου. Όπου και να πας η εξουσία σε βρίσκει καλύτερα λοιπόν να την έχεις κατάφατσα παρά να της γυρίζεις τη πλάτη. Δε ξέρεις ποτέ πότε θα σου τη φέρει!!!

Το μουσείο Guggenheim στο Bilbao

Το Μουσείο της Ακρόπολης, λένε, ξαναβάζει την Αθήνα στη κατηγορία των πόλεων με μουσεία κλάσης όπως το Guggenheim έβαλε πριν μια δεκαετία το Bilbao.

Το Guggenheim στο Bilbao είναι ένα μουσείο μοντέρνας τέχνης που άνοιξε το 1997. Είναι ένα από τα 4 μουσεία του Ιδρύματος Guggenheim (και ένα εντυπωσιακότατο υπό κατασκευή νομίζω ακόμα στο Αμπου Ντάμπι). Εκτός από το Bilbao, υπάρχει στη Βενετία, το Βερολίνο και, φυσικά, στο Μανχάταν της Νέας Υόρκης με το πολύ ευρηματικό του εσωτερικό σχεδιασμό που σε οδηγεί μόνος του να δεις τα εκθέματα,

Σχεδιασμένο από τον Frank Gehry, είναι από τα πιο διάσημα μοντέρνα κτίρια στον κόσμο, έγινε σήμα κατατεθέν της πόλης και της έδωσε τέτοια ώθηση ( μέσα στον βιομηχανικό της μαρασμό) που δημιούργησε από μόνο του οικονομική ανάπτυξη. Ο όρος Gugenheim effect αναφέρεται σε αυτού του είδους το αποτέλεσμα που μια κατασκευή μπορεί να έχει στην οικονομική ανάδειξη μιας πόλης.

Χαρακτηριστικό του τα τεράστια γλυπτά με πιο εντυπωσιακό την τεράστια σιδερένια αράχνη του Bourgeois.

Αξίζει να πάει κάποιος στο Bilbao μόνο και μόνο γι’αυτό άσε τά άλλα.....μαγευτικά που διαθέτει η χώρα των Βάσκων!

Ωρα για ξεσκαρτάρισμα

Εποχή για ξεσκαρτάρισμα και ανακύκλωση στη πόλη μας και το Σαββατοκύριακο αδειάσαμε τις αποθήκες και τα πατάρια και τα πήγαμε για "εναπόθεση". Πολύς κόσμος, ουρές τα αυτοκίνητα, γεμάτα τα πορτμπαγκάζ και οι μπαγκαζιέρες. Άλλοι με τα πόδια κουβαλούσαν ότι μπορούσαν. Γέμισαν οι κάδοι με ξύλα. γυαλιά, ηλεκτρικές συσκευές, έπιπλα, μπαταρίες, λάμπες, μελάνια από εκτυπωτές μέχρι και μπάζα.
Θυμήθηκα τη φίλη μου την Έλλη που επιμένει φανατικά στην ανακύκλωση και το κομπόστιν σε μια πόλη καθόλου φιλικά διακείμενη. Τι γίνεται με τέτοιου είδους αντικείμενα σην Αθήνα? Υπάρχει αλήθεια πρόβλεψη και πως ανταποκρίνεται ο κόσμος?

Βλέποντας το τι γίνεται άθελά μου έκανα συγκρίσεις. Το καλοκαίρι φθάνοντας στο νησί χαρήκαμε που είχαν τοποθετηθεί κάδοι ανακύκλωσης σε όλα τα καίρια σημεία: χαρτιά, πλαστικά,γυαλί. Φοβήθηκα ότι δε θα γεμίσουν ποτέ αλλά διαψεύστηκα. Για άλλη μια φορά η κοινωνία έδειξε πόσο πιο μπροστά είναι από τη εξουσία. Όχι μόνο γέμισαν πολύ γρήγορα αλλά ξεχείλισαν. Και επειδή δεν υπήρχε χώρος τα άφηναν δίπλα. Με το πρώτο δυνατό μελτέμι λοιπόν (χορτάσαμε από τέτοιο φέτος) γέμισε το νησί χαρτιά, πλαστικά και γυαλιά. Βλέπετε δεν υπήρχε πρόβλεψη για συλλογή και προώθηση στις μονάδες επεξεργασίας. Έτσι αφού έπεσε ξεφωνητό, έστειλε ο Δήμος τα κανονικά σκουπιδιάρικα να τα μαζέψουν και να τα πάνε στη ......χωματερή!!! Που να ξαναμιλήσεις για ανακύκλωση τώρα στο νησί? Στο ψιλό θα σε πάρουνε. Άλλο ένα σωστό μέτρο που η τσαπατσουλιά μας το στραπατσάρισε. Το ίδιο όπως και για τις ανεμογεννήτριες. Αθάνατο ελληνικό δαιμόνιο και της φυλής περιφάνεια!!

Πίσω στα εδώ. Μετά την ανακύκλωση υλικών θα υπάρξει, λένε, στο τέλος του μήνα ξεσκαρτάρισμα ιδεών και και συναισθημάτων. Να αφήσουμε αυτά που μας βαραίνουν και πιάνουν χώρο χωρίς λόγο. Πικρίες, προδοσίες, κακίες, κουτοπονηριές, υποσχέσεις, ανοησίες, χωρισμοί, αρρώστιες, παλιές αγάπες, απογοητεύσεις. Να πάνε για ανακύκλωση στη καλύτερη περίπτωση ή για τελική εναπόθεση και κάψιμο στη χειρότερη.

Σκάνδαλο Siemens: Ντροπή και ξεφτίλα

Σύμφωνα με την απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου της Γερμανίας, ο κ. Χριστοφοράκος δεν θα εκδοθεί στην Ελλάδα. Οι μεθοδεύσεις της κυβέρνησης και η ανεπάρκεια των δικαστικών οδήγησαν στην ολοκλήρωση ενός σκανδάλου μέσα στο σκάνδαλο.
Οι ευθύνες είναι βαρύτατες σε πολιτικό - και όχι μόνο - επίπεδο. Απαιτούμε να μάθουμε την αλήθεια. Απαιτούμε επίσης, θεσμικές αλλαγές για να μην επαναληφθούν τέτοιου είδους σκάνδαλα στο μέλλον. Περιμένουμε πρωτοβουλίες από μια νέα κυβέρνηση. Κριτήριο αξιοπιστίας του ΠΑΣΟΚ οι πρωτοβουλίες για ξεκαθάρισμα του σκανδάλου όταν γίνει κυβέρνηση. Από τη πρώτη μέρα. Για να δούμε.

Εκλογές και καυτές πατάτες

Η προκήρυξη των εκλογών κάθε άλλο παρά έκπληξη ήταν. Η οικονομική κατάσταση είναι τέτοια που προφανώς η κυβέρνηση δε τα έβγαζε πέρα και την ……κοπάνησε.

Όχι μόνο προϋπολογισμό δε θα μπορούσε να φτιάξει αλλά με τα ταμειακά ελλείμματα εκεί που είναι ούτε μισθούς δε θα μπορούσε να πληρώσει. Βάλε από πάνω και τον κορσέ της ΕΕ με την δημοσιονομική πειθαρχία ( που καλά κάνει) και νάτη η προαναγγελθείσα απόφαση για εκλογές.

Η σοβαρότητα της κατάστασης είναι τέτοια που απαιτεί σύνεση και σοβαρότητα από όλους τους πολιτικούς και θεσμικούς φορείς αλλά και από τον κάθε πολίτη. Το "δε συμμετέχω", ή "δε με αφορά" ή "πάω στη παραλία" μπορεί να σημαίνει αυτή τη φορά ότι θα χάσεις και το μισθάκο σου. Η ανοησία (ή η ιδεολογική υπεροψία) έχει και τα όριά της.

Πρώτο κόμμα το ΠΑΣΟΚ λοιπόν, ισχυρό ή αδύναμο, αυτοδύναμο ή συνεργατικό θα έχει να αντιμετωπίσει τις καυτές πατάτες.

Η νέα κυβέρνηση θα έχει να αντιμετωπίσει τις ίδιες διαρθρωτικές δυσκολίες με την προηγούμενη που σχετίζονται με τη μακρο-οικονομική κατάσταση, τη γραφειοκρατία, τη διαφθορά, τις εργασιακές σχέσεις και τα αντικίνητρα που οδηγούν σε αποβιομηχάνιση.

Αν λάβουμε υπόψη μας την κατάσταση οικονομικής κατάρρευσης που θα κληθεί να αναλάβει καταλαβαίνουμε ότι (αφού βρει τα λεφτά να πληρώσει τους μισθούς πρώτα!) μόνο με υπέρβαση , κυβερνητικές καινοτομίες και άμεσα ριζοσπαστικά δείγματα γραφής θα μπορέσει να ξεφύγει από μια ραγδαία φθορά σε μια μηδενικής ανοχής και αντοχής κοινωνία. Πρόγραμμα 100 πρώτων ημερών , λοιπόν, με τόλμη έξω από τα πεπατημένα στερεότυπα.

Παράλληλα η κοινωνία και η οικονομία χρειάζονται μια νέα ψυχολογική ώθηση με άμεσα δείγματα γραφής μιας νέας αντίληψης και μιας νέας διαφανούς και συμμετοχικής πολιτικής μπας και αφυπνιστεί και μπει ενεργά στο γίγνεσθαι το τμήμα εκείνο της κοινωνίας που ακόμα θέλει την πρόοδο και την αλλαγή.

Έπεται μακρά συνέχεια είτε το μπλογκ είναι εκτός είτε εντός συνόρων.

Ο Αύγουστος που μας υψώνει, ο Αύγουστος που μας πληγώνει

Τι Αύγουστος και αυτός ο φετεινός! Γεμάτος γαλάζιο, φως, αέρα, βασιλικό, φίλους, καράβια, μπαράκια, ταβέρνες, ερημικές παραλίες, διάβασμα, γράψιμο, ξενύχτια, μουσική, έρωτες, νέες γνωριμίες, αυτοθυσίες, εθελοντισμός και υπεράνθρωπες προσπάθειες στις φωτιές, σχέδια για τον χειμώνα, όνειρα και ότι άλλο σου προσφέρει απλόχερα η μαγεία του καλοκαιριού. Υπέροχα!
Είχε όμως και φωτιές και σκουπίδια και κακογουστιές και εξυπνακισμούς και αδιαφορία και ανοησίες και απογοητεύσεις απο καταστάσεις και ανθρώπους που και απ'αυτά η Ελλάδα και οι Έλληνες σου προσφέρουν απλόχερα και που κάνουν τον Αύγουστο, ειδικά τα τελευταία χρόνια, να με πληγώνει αφόρητα! Κρίμα